Adoptar a Kambra
Mestizo · Desconocido
Hola, mi nombre es Kambra. Soy un canino de tipo ovejero, de varios años. El 9 de marzo de 2026, me ataron a la valla de un refugio animal — mi dueño no tuvo el valor de entrar en la oficina. Estaba muy asustada y inquieta entonces, y tenía un collar oxidado alrededor del cuello. Ahora estoy recuperándome lentamente y aprendiendo una nueva vida. Me dieron un nuevo collar, aunque al principio no quería que nadie me tocase alrededor del cuello. Soy un poco tímida, y probablemente tomará algún tiempo antes de que confíe plenamente en las personas nuevamente — pero realmente estoy intentando. Me gusta mi nuevo cuidador, aunque aún no es un gran amor. Salimos a pasear juntas, y ella me enseña a manejar mejor mis emociones. No me gustan especialmente otros perros y prefiero mantenerme alejada de ellos. Los momentos más difíciles son después de los paseos — realmente no me gusta volver sola a mi jaula, así que trato de que mi cuidador me acompañe. Lamentablemente, ella es más inteligente, y entonces yo me pongo un poco triste. Dicen que todavía trabajaremos en eso. En cuanto a extraños, puedo mostrar mis dientes — simplemente como principio, sin querer hacer daño. Recientemente me vacunaron, desparasitaron y me colocaron un microchip — ¡fui muy valiente! Pronto también tendré una castración, aunque aún no entiendo bien qué significa eso. Hay mucho por venir, pero creo que puedo hacerlo. Espero que pronto alguien me encuentre y me ame para siempre.
Leer original (pl)
Cześć, mam na imię Kambra. Jestem kilkuletnią, dużą sunią w typie owczarka. 9 marca 2026 roku zostałam przywiązana do ogrodzenia schroniska — mój właściciel nie miał odwagi wejść do biura. Byłam wtedy bardzo przestraszona i niespokojna, a na szyi miałam zardzewiałą kolczatkę.Teraz powoli dochodzę do siebie i uczę się nowego życia. Dostałam nową obrożę, choć początkowo nie chciałam, by ktoś dotykał mnie w okolicach szyi. Jestem trochę nieśmiała i pewnie minie jeszcze trochę czasu, zanim znów w pełni zaufam człowiekowi — ale naprawdę się staram. Lubię swoją nową opiekunkę, choć to jeszcze nie jest wielka miłość. Chodzimy razem na spacery, a ona uczy mnie, jak lepiej radzić sobie z emocjami. Nie przepadam za innymi psami i raczej wolę trzymać się od nich z daleka.Najtrudniejsze są chwile po spacerach — bardzo nie lubię wracać sama do boksu, więc próbuję zatrzymać przy sobie opiekunkę. Niestety ona jest sprytniejsza, a ja wtedy trochę się denerwuję. Podobno jeszcze nad tym popracujemy.Wobec obcych potrafię pokazać zęby — tak dla zasady, nie po to, żeby zrobić krzywdę. Ostatnio zostałam zaszczepiona, odrobaczona i zaczipowana — byłam bardzo dzielna! Wkrótce czeka mnie też sterylizacja, choć jeszcze nie do końca wiem, co to znaczy.Przede mną sporo pracy, ale wierzę, że dam radę. Mam nadzieję, że niedługo znajdzie się ktoś, kto pokocha mnie już na zawsze.
Cuenta gratuita — 10 contactos incluidos
Publicado el mes pasado
