Adoptar a Kambra
Mestizo · Desconocido
¡Hola, mi nombre es Kambra! Soy un perro de varios años, tipo pastor grande. El 9 de marzo de 2026, me ataron al cercado de un refugio para animales — mi dueño no tuvo el valor de entrar a la oficina. Entonces estaba muy asustado y inquieto, y tenía un collar oxidado alrededor de mi cuello. Ahora estoy recuperándome lentamente y aprendiendo una nueva vida. Recibí un nuevo collar, aunque al principio no quería que nadie me tocara alrededor de mi cuello. Soy un poco tímido, y probablemente tomará algún tiempo antes de que vuelva a confiar plenamente en las personas — pero realmente lo estoy intentando. Me gusta mi nueva cuidadora, aunque aún no es gran amor. Salimos a caminar juntos, y ella me está enseñando cómo manejar mejor mis emociones. No me gustan especialmente otros perros y prefiero mantenme alejado de ellos. Los momentos más duros son después de las caminatas — realmente no me gusta volver solo a mi craté, así que trato de mantener a mi cuidadora conmigo. Lamentablemente, ella es más inteligente, y entonces me pongo un poco molesto. Dicen que trabajaremos en eso aún. En cuanto a extraños, puedo mostrar mis dientes — simplemente como un principio, no hacer daño. Recientemente me vacunaron, desparasité y microchipé — ¡era muy valiente! Pronto también tendré spaing, aunque aún no sé muy bien qué significa eso. Hay mucho de mí, pero creo que puedo hacerlo. Espero que pronto alguien me encuentre y me ame para siempre.
Leer original (pl)
Cześć, mam na imię Kambra. Jestem kilkuletnią, dużą sunią w typie owczarka. 9 marca 2026 roku zostałam przywiązana do ogrodzenia schroniska — mój właściciel nie miał odwagi wejść do biura. Byłam wtedy bardzo przestraszona i niespokojna, a na szyi miałam zardzewiałą kolczatkę.Teraz powoli dochodzę do siebie i uczę się nowego życia. Dostałam nową obrożę, choć początkowo nie chciałam, by ktoś dotykał mnie w okolicach szyi. Jestem trochę nieśmiała i pewnie minie jeszcze trochę czasu, zanim znów w pełni zaufam człowiekowi — ale naprawdę się staram. Lubię swoją nową opiekunkę, choć to jeszcze nie jest wielka miłość. Chodzimy razem na spacery, a ona uczy mnie, jak lepiej radzić sobie z emocjami. Nie przepadam za innymi psami i raczej wolę trzymać się od nich z daleka.Najtrudniejsze są chwile po spacerach — bardzo nie lubię wracać sama do boksu, więc próbuję zatrzymać przy sobie opiekunkę. Niestety ona jest sprytniejsza, a ja wtedy trochę się denerwuję. Podobno jeszcze nad tym popracujemy.Wobec obcych potrafię pokazać zęby — tak dla zasady, nie po to, żeby zrobić krzywdę. Ostatnio zostałam zaszczepiona, odrobaczona i zaczipowana — byłam bardzo dzielna! Wkrótce czeka mnie też sterylizacja, choć jeszcze nie do końca wiem, co to znaczy.Przede mną sporo pracy, ale wierzę, że dam radę. Mam nadzieję, że niedługo znajdzie się ktoś, kto pokocha mnie już na zawsze.
Publicado hace 4 meses
