Adopter Lusia
Krydsede raser · Kvinde
Hej, jeg hedder Lusia. En lille, følsom tabby med et stort hjerte. Uskyldig i første øjekast, men inde i mig... en rigtig krigsherre. Da jeg kom under omsorgen hos Ekostraż var jeg i tragisk tilstand. Mit legeme gjorde ondt, mit sind skrællede af frygt, og peritonitten gjorde hver dag til en kamp for overlevelse. Jeg stolede på ingen. Jeg skjulte mig, gnistrede, jeg vidste ikke, at mennesker kunne vilje at hjælpe. Nogen vendte sig ikke bort, da jeg havde brug for hjælp. Nogen sagde: "Vi gør det, Lusia." Og vi gjorde det. Tilsammen gik vi igennem alt. Injektioner, piller, frygt, smerte. Trin for trin, dag for dag, indtil den tid kom, hvor jeg for første gang i stedet for at løbe væk, krummede mig ved siden af en person. Og så ændrede det sig alt. Jeg forstod, at varmen fra en hånd ikke gør ondt, men beroliger. At en stemme kan være rolig, ikke truende. At hjem... ikke bare er fire vægge, men et hjerte, der slår ved din side. I dag er jeg sund! Jeg er kastreret og jeg er meget ked af at sidde i denne kage. Jeg er omkring 1,5 år gammel, jeg er meget lille, følsom, men stadig noget skammer mig. Jeg elsker andre katte, jeg er meget social og venlig. Jeg har negative FIV/FeLV-tester, jeg er vaccineret og mikrochippet. Lusia bor i et uddannelsesforsorgshjem og leder efter et fast hjem.
Læs original (pl)
Cześć, jestem Lusia. Mała, drobna buraska z ogromnym sercem. Niepozorna z wyglądu, ale w środku… prawdziwa wojowniczka. Kiedy trafiłam pod opiekę Ekostraży, byłam w tragicznym stanie. Ciało bolało, dusza drżała ze strachu, a zapalenie otrzewnej sprawiało, że każdy dzień był walką o przetrwanie. Nie ufałam nikomu. Chowałam się, syczałam, nie wiedziałam, że człowiek może chcieć pomóc. Ktoś nie odwrócił wzroku, gdy byłam w potrzebie. Ktoś powiedział: „Damy radę, Lusia”. I daliśmy. Wspólnie przeszliśmy przez to wszystko. Zastrzyki, tabletki, strach, ból. Krok po kroku, dzień po dniu, aż w końcu przyszedł ten moment, gdy pierwszy raz zamiast uciekać, wtuliłam się w człowieka. I wtedy wszystko się zmieniło. Zrozumiałam, że ciepło dłoni nie boli, tylko koi. Że głos może być spokojny, a nie groźny. Że dom… to nie tylko cztery ściany, ale serce, które bije obok. Dziś jestem już zdrowa! Zostałam wysterylizowana i strasznie się nudzę w tej klatce. Mam około 1,5 roku, jestem drobniutka, subtelna, ale jeszcze czasem płochliwa. Uwielbiam inne koty, jestem bardzo towarzyska i łagodna. Mam testy FIV/FeLV ujemne, jestem zaszczepiona i zaczipowana. Lusia przebywa w domu tymczasowym i szuka domu stałego.
Listet for 4 måneder siden
