Υιοθετήστε τον/την Lusia
Μεικτής φυλής · Θηλυκό
Γεια σου, είμαι η Lusia. Ένα μικρό, ευαίσθητο ταβύς με ένα μεγάλο καρδιά. Απρόσεκτο στην πρώτη ματιά, αλλά μέσα... ένα πραγματικό πολεμιστής. Όταν ήρθα υπό τη φροντίδα της Ekostraż, ήμουν σε τραγική κατάσταση. Το σώμα μου άντλησε, το ψυχή μου έτρεμε από φόβο, και το περιτονίτιδα έκανε κάθε μέρα μια μάχη για επιβίωση. Δεν εμπιστευόμουν κανέναν. Κρύφτηκα, βρυχήθηκα, δεν ήξερα ότι οι άνθρωποι θα ήθελαν να βοηθήσουν. Κάποιος δεν γύρισε την πλάτη του όταν χρειαζόταν βοήθεια. Κάποιος είπε: "Θα τα καταφέρουμε, Lusia." Και τα καταφέραμε. Μαζί περάσαμε όλα. Ενέσεις, κούρεμα, φόβος, πόνος. Βήμα προς βήμα, ημέρα προς ημέρα, μέχρι τελικά να έρθει το στιγμιότυπο όπου για πρώτη φορά αντί να τρέξω, έκαμψα δίπλα σε ένα άτομο. Και μετά όλα αλλάχτηκαν. Κατάλαβα ότι το θερμό της χειρός δεν πονάει, αλλά ηρεμεί. Ότι μια φωνή μπορεί να είναι ήρεμη, όχι απειλητική. Ότι το σπίτι... δεν είναι απλά τέσσερα τείχη, αλλά ένα καρδιά που χτυπά δίπλα σου. Σήμερα είμαι υγιής! Έχω υποστεί καστρατική και είμαι τεράστια θαμπή σε αυτό το κλειστό. Είμαι περίπου 1,5 χρόνων, είμαι πολύ μικρή, ευαίσθητη, αλλά ακόμα κάποιες φορές είμαι φοβισμένη. Αγαπώ άλλα γατιά, είμαι πολύ κοινωνική και χαριτωμένη. Έχω αρνητικά αποτελέσματα FIV/FeLV, είμαι εμβολιασμένη και μικροταγμένη. Η Lusia βρίσκεται σε φιλοξενία και αναζητεί ένα μόνιμο σπίτι.
Διάβασε αρχικό (pl)
Cześć, jestem Lusia. Mała, drobna buraska z ogromnym sercem. Niepozorna z wyglądu, ale w środku… prawdziwa wojowniczka. Kiedy trafiłam pod opiekę Ekostraży, byłam w tragicznym stanie. Ciało bolało, dusza drżała ze strachu, a zapalenie otrzewnej sprawiało, że każdy dzień był walką o przetrwanie. Nie ufałam nikomu. Chowałam się, syczałam, nie wiedziałam, że człowiek może chcieć pomóc. Ktoś nie odwrócił wzroku, gdy byłam w potrzebie. Ktoś powiedział: „Damy radę, Lusia”. I daliśmy. Wspólnie przeszliśmy przez to wszystko. Zastrzyki, tabletki, strach, ból. Krok po kroku, dzień po dniu, aż w końcu przyszedł ten moment, gdy pierwszy raz zamiast uciekać, wtuliłam się w człowieka. I wtedy wszystko się zmieniło. Zrozumiałam, że ciepło dłoni nie boli, tylko koi. Że głos może być spokojny, a nie groźny. Że dom… to nie tylko cztery ściany, ale serce, które bije obok. Dziś jestem już zdrowa! Zostałam wysterylizowana i strasznie się nudzę w tej klatce. Mam około 1,5 roku, jestem drobniutka, subtelna, ale jeszcze czasem płochliwa. Uwielbiam inne koty, jestem bardzo towarzyska i łagodna. Mam testy FIV/FeLV ujemne, jestem zaszczepiona i zaczipowana. Lusia przebywa w domu tymczasowym i szuka domu stałego.
Δωρεάν λογαριασμός — 10 επαφές περιλαμβάνονται
Καταχωρημένα προηγούμενος μήνας
