Adopter Lusia
Kryssbrett · Hunn
Hei, jeg er Lusia. En liten, såret tabby med et stort hjerte. Umerkbar på første oppsikt, men inne i meg... en riktig kriger. Når jeg kom under omsorgen til Ekostraż var jeg i tragisk tilstand. Kroppen min gjorde smerte, sjelen min skjelvet av frykt, og peritonitten gjorde hver dag til en kamp om livet. Jeg stolede ikke på noen. Jeg skjulte meg, skrek, jeg visste ikke at mennesker kunne vilje å hjelpe. Noen vendte seg ikke bort da jeg trengte hjelp. Noen sa: "Vi skal klare det, Lusia." Og vi klarte det. Sammen gikk vi gjennom alt. Injeksjoner, tabletter, frykt, smerte. Trinn for trinn, dag for dag, helt til slutt den stunden kom da jeg for første gang i stedet for å løpe, kvekket sammen ved siden av en person. Og da endret alt seg. Jeg forsto at varmen fra en hånd ikke gjør ondt, den berolner. At en stemme kan være rolig, ikke truende. At hjem... ikke bare er fire vegger, men et hjerte som slår ved din side. I dag er jeg frisk! Jeg er kastret og jeg er veldig kjedelig i denne kassen. Jeg er ca. 1,5 år gammel, jeg er svært liten, såret, men fortsatt noen ganger skamfull. Jeg elsker andre katte, jeg er veldig sosial og venlig. Jeg har negative FIV/FeLV tester, jeg er vaksinert og mikrochippet. Lusia bor i en midlertidig familie og søker permanent hjem.
Les original (pl)
Cześć, jestem Lusia. Mała, drobna buraska z ogromnym sercem. Niepozorna z wyglądu, ale w środku… prawdziwa wojowniczka. Kiedy trafiłam pod opiekę Ekostraży, byłam w tragicznym stanie. Ciało bolało, dusza drżała ze strachu, a zapalenie otrzewnej sprawiało, że każdy dzień był walką o przetrwanie. Nie ufałam nikomu. Chowałam się, syczałam, nie wiedziałam, że człowiek może chcieć pomóc. Ktoś nie odwrócił wzroku, gdy byłam w potrzebie. Ktoś powiedział: „Damy radę, Lusia”. I daliśmy. Wspólnie przeszliśmy przez to wszystko. Zastrzyki, tabletki, strach, ból. Krok po kroku, dzień po dniu, aż w końcu przyszedł ten moment, gdy pierwszy raz zamiast uciekać, wtuliłam się w człowieka. I wtedy wszystko się zmieniło. Zrozumiałam, że ciepło dłoni nie boli, tylko koi. Że głos może być spokojny, a nie groźny. Że dom… to nie tylko cztery ściany, ale serce, które bije obok. Dziś jestem już zdrowa! Zostałam wysterylizowana i strasznie się nudzę w tej klatce. Mam około 1,5 roku, jestem drobniutka, subtelna, ale jeszcze czasem płochliwa. Uwielbiam inne koty, jestem bardzo towarzyska i łagodna. Mam testy FIV/FeLV ujemne, jestem zaszczepiona i zaczipowana. Lusia przebywa w domu tymczasowym i szuka domu stałego.
Gratis konto — 10 kontakter inkludert
Listet forrige måned
