Lusia adoptieren
Mischling · Weiblich
Hallo, ich bin Lusia. Ein kleiner, zarter Tabby mit einem riesigen Herzen. Unbeholfen auf den ersten Blick, aber innen... ein richtiger Krieger. Als ich unter die Obhut von Ekostraż kam, war ich in einem traurigen Zustand. Mein Körper schmerzte, meine Seele zitterte vor Angst, und die Periotonitis machte jeden Tag zu einem Kampf ums Überleben. Ich vertraute niemandem. Ich versteckte mich, fauchte, ich wusste nicht, dass Menschen helfen könnten. Jemand drehte nicht den Rücken, als ich Hilfe brauchte. Jemand sagte: „Wir schaffen es, Lusia.“ Und wir haben es geschafft. Schritt für Schritt, Tag für Tag, bis schließlich der Moment kam, als ich zum ersten Mal statt wegzulaufen, neben einer Person zusammenkuschelte. Und dann änderte sich alles. Ich erkannte, dass die Wärme einer Hand nicht wehtut, sie beruhigt. Dass eine Stimme ruhig sein kann, nicht bedrohlich. Dass Zuhause... nicht nur vier Wände sind, sondern ein Herz, das neben dir schlägt. Heute bin ich gesund! Ich wurde kastriert und bin sehr mühsam in diesem Cage. Ich bin etwa 1,5 Jahre alt, sehr klein, zart, aber manchmal noch schüchtern. Ich liebe andere Katzen, ich bin sehr gesellig und sanft. Ich habe negative FIV/FeLV-Tests, ich bin geimpft und mit einem Mikrochip versehen. Lusia befindet sich in einer Pflegestelle und sucht ein dauerhaftes Zuhause.
Original lesen (pl)
Cześć, jestem Lusia. Mała, drobna buraska z ogromnym sercem. Niepozorna z wyglądu, ale w środku… prawdziwa wojowniczka. Kiedy trafiłam pod opiekę Ekostraży, byłam w tragicznym stanie. Ciało bolało, dusza drżała ze strachu, a zapalenie otrzewnej sprawiało, że każdy dzień był walką o przetrwanie. Nie ufałam nikomu. Chowałam się, syczałam, nie wiedziałam, że człowiek może chcieć pomóc. Ktoś nie odwrócił wzroku, gdy byłam w potrzebie. Ktoś powiedział: „Damy radę, Lusia”. I daliśmy. Wspólnie przeszliśmy przez to wszystko. Zastrzyki, tabletki, strach, ból. Krok po kroku, dzień po dniu, aż w końcu przyszedł ten moment, gdy pierwszy raz zamiast uciekać, wtuliłam się w człowieka. I wtedy wszystko się zmieniło. Zrozumiałam, że ciepło dłoni nie boli, tylko koi. Że głos może być spokojny, a nie groźny. Że dom… to nie tylko cztery ściany, ale serce, które bije obok. Dziś jestem już zdrowa! Zostałam wysterylizowana i strasznie się nudzę w tej klatce. Mam około 1,5 roku, jestem drobniutka, subtelna, ale jeszcze czasem płochliwa. Uwielbiam inne koty, jestem bardzo towarzyska i łagodna. Mam testy FIV/FeLV ujemne, jestem zaszczepiona i zaczipowana. Lusia przebywa w domu tymczasowym i szuka domu stałego.
Eingestellt vor 4 Monaten
