Lusia adoptieren
Mischling · Weiblich
Hallo, ich bin Lucia. Ein kleines Kätzchen mit einem großen Herzen. Auf den ersten Blick, aber innen... Eine wahre Kämpferin. Als ich bei Ekostraż gepflegt wurde, war ich in einem traurigen Zustand. Der Körper schmerzte, das Herz zitterte vor Angst und eine Peritonitis machte jeden Tag zu einem Kampf ums Überleben. Ich vertraute niemandem. Ich versteckte mich, ich zögerte, ich wusste nicht, dass ein Mensch mir helfen könnte. Jemand wandte sich nicht ab, als ich in Not war. Jemand sagte: „Wir können das schaffen, Lusia.“ Und wir haben es geschafft. Wir haben das gemeinsam durchgemacht. Injektionen, Pillen, Angst, Schmerzen. Schritt für Schritt, Tag für Tag, und dann kam endlich dieser Moment, in dem ich zum ersten Mal statt wegzulaufen, mich an einen Mann kuschelte. Und dann änderte sich alles. Ich realisierte, dass warme Hände nicht wehtaten, sondern beruhigend waren. Dass eine Stimme ruhig, nicht gefährlich sein konnte. Dass das Haus... nicht nur vier Wände sind, sondern das Herz, das nebenan schlägt. Ich bin heute gut! Ich wurde kastriert und sitze in diesem Käfig herum. Ich bin etwa ein Jahr und ein Halb. Ich bin klein, fein, aber immer noch schreckhaft. Ich liebe andere Katzen, ich bin sehr gesellig und sanft. Ich habe negative Tests auf FIV/FeLV, bin geimpft und gechipt. Lusia ist in einer vorübergehenden Pflegefamilie und sucht nach einem endgültigen Zuhause.
Original lesen (pl)
Cześć, jestem Lusia. Mała, drobna buraska z ogromnym sercem. Niepozorna z wyglądu, ale w środku… prawdziwa wojowniczka. Kiedy trafiłam pod opiekę Ekostraży, byłam w tragicznym stanie. Ciało bolało, dusza drżała ze strachu, a zapalenie otrzewnej sprawiało, że każdy dzień był walką o przetrwanie. Nie ufałam nikomu. Chowałam się, syczałam, nie wiedziałam, że człowiek może chcieć pomóc. Ktoś nie odwrócił wzroku, gdy byłam w potrzebie. Ktoś powiedział: „Damy radę, Lusia”. I daliśmy. Wspólnie przeszliśmy przez to wszystko. Zastrzyki, tabletki, strach, ból. Krok po kroku, dzień po dniu, aż w końcu przyszedł ten moment, gdy pierwszy raz zamiast uciekać, wtuliłam się w człowieka. I wtedy wszystko się zmieniło. Zrozumiałam, że ciepło dłoni nie boli, tylko koi. Że głos może być spokojny, a nie groźny. Że dom… to nie tylko cztery ściany, ale serce, które bije obok. Dziś jestem już zdrowa! Zostałam wysterylizowana i strasznie się nudzę w tej klatce. Mam około 1,5 roku, jestem drobniutka, subtelna, ale jeszcze czasem płochliwa. Uwielbiam inne koty, jestem bardzo towarzyska i łagodna. Mam testy FIV/FeLV ujemne, jestem zaszczepiona i zaczipowana. Lusia przebywa w domu tymczasowym i szuka domu stałego.
Kostenloses Konto — 10 Kontakte inklusive
Eingestellt vor 4 Wochen
