Adoptar a Lusia
Mestizo · Hembra
Hola, soy Lusia. Un pequeño gato tuxedo delicado con un gran corazón. Inocente a primera vista, pero dentro... un verdadero guerrero. Cuando llegué bajo el cuidado de Ekostraż, estaba en una condición trágica. Mi cuerpo dolía, mi alma temblaba de miedo y la periotonitis hacía que cada día fuera una batalla por la supervivencia. No confiaba en nadie. Me escondía, chillaba, no sabía que las personas podían querer ayudar. Alguien no dio la espalda cuando necesitaba ayuda. Alguien dijo: "Haremos que funcione, Lusia". Y lo hicimos. Juntos pasamos por todo. Inyecciones, pastillas, miedo, dolor. Paso a paso, día a día, hasta que finalmente llegó el momento en que por primera vez en lugar de correr, me acurruqué junto a una persona. Y entonces todo cambió. Descubrí que el calor de una mano no duele, calma. Que una voz puede ser tranquila, no amenazante. Que el hogar... no es solo cuatro paredes, sino un corazón latiendo a tu lado. Hoy estoy saludable. He sido esterilizado y estoy muy aburrido en este refugio. Tengo aproximadamente 1,5 años, soy muy pequeño, delicado, pero aún así a veces tímido. Me gustan otros gatos, soy muy social y tierno. Tengo pruebas negativas para FIV/FeLV, estoy vacunado y microchipado. Lusia está en un hogar de acogida y busca un hogar permanente.
Leer original (pl)
Cześć, jestem Lusia. Mała, drobna buraska z ogromnym sercem. Niepozorna z wyglądu, ale w środku… prawdziwa wojowniczka. Kiedy trafiłam pod opiekę Ekostraży, byłam w tragicznym stanie. Ciało bolało, dusza drżała ze strachu, a zapalenie otrzewnej sprawiało, że każdy dzień był walką o przetrwanie. Nie ufałam nikomu. Chowałam się, syczałam, nie wiedziałam, że człowiek może chcieć pomóc. Ktoś nie odwrócił wzroku, gdy byłam w potrzebie. Ktoś powiedział: „Damy radę, Lusia”. I daliśmy. Wspólnie przeszliśmy przez to wszystko. Zastrzyki, tabletki, strach, ból. Krok po kroku, dzień po dniu, aż w końcu przyszedł ten moment, gdy pierwszy raz zamiast uciekać, wtuliłam się w człowieka. I wtedy wszystko się zmieniło. Zrozumiałam, że ciepło dłoni nie boli, tylko koi. Że głos może być spokojny, a nie groźny. Że dom… to nie tylko cztery ściany, ale serce, które bije obok. Dziś jestem już zdrowa! Zostałam wysterylizowana i strasznie się nudzę w tej klatce. Mam około 1,5 roku, jestem drobniutka, subtelna, ale jeszcze czasem płochliwa. Uwielbiam inne koty, jestem bardzo towarzyska i łagodna. Mam testy FIV/FeLV ujemne, jestem zaszczepiona i zaczipowana. Lusia przebywa w domu tymczasowym i szuka domu stałego.
Publicado hace 4 meses
