Adopter Norman
Mand · Ældre · 11 år
Da Norman kom til os, var han en skygge af en hund. Forurenet, udfordret, forsumpet og især skræmt. Verden var for larmende, for hurtig, for hård for ham. Tordenen fra hunde bag gitterne paralyserede ham så meget, at han ikke kunne gå i gang. Vi bøjede ham ud gennem døren til dyrebeskytteren. Der, blot et par skridt, et hurtigt pisse og det var alt, hvad han klarede på den tid. Men Norman har noget ekstraordinært i sig. Med hver dag, meget langsomt, begyndte han at komme ud af sin skal. I dag tillader han os at sætte hans varetagning på. Han går med sine egne pote. Han går i gang selvstændigt, selvom nærheden af andre hunde bag gitterne stadig er svært for ham. Han tillader, at man rører ved ham. Og det er synligt, hvor meget glæde det giver ham. I kassen kommer han selv hen, stadig lidt bange, forsigtigt, men tydeligt nok til at vise, hvor meget han har brug for det og hvor meget han har manglet det. Han er en ekstremt følsom, subtil, følsom hund i hvert træk. Han har allerede haft et bad og en parring, hans pels ser meget bedre ud, og under hele friseringen opførte han sig perfekt. Nu, på koldere dage, tillader han endda os at sætte hans jakke på. Vi er glade over hver lille forbedring hos ham, for hver af dem bringer ham tættere på et nyt liv. Til en hjem, hvor nogen vil bemærke hans følsomhed. Hvor ingen vil skynde sig med ham. Hvor han får tid, ro og omsorg. Norman kæmper meget hårdt. Nu har han bare brug for én ting. En person, der ser i ham, hvad vi ser hver dag.
Læs original (pl)
Kiedy Norman trafił do nas, był cieniem psa. Brudny, skołtuniony, zaniedbany i przede wszystkim przerażony. Świat był dla niego zbyt głośny, zbyt szybki, zbyt trudny. Szczekanie psów zza krat paraliżowało go tak bardzo, że nie był w stanie wyjść na spacer. Wynosiliśmy go na rękach za bramę schroniska. Tam kilka kroków, szybkie siku i to było wszystko, na co wtedy było go stać. Ale Norman ma w sobie coś niezwykłego. Z każdym dniem, bardzo powoli, zaczął wychodzić ze swojej skorupki. Dziś pozwala założyć sobie szelki. Wychodzi na własnych łapkach. Spaceruje samodzielnie, choć bliskość innych psów przy kratach wciąż bywa dla niego trudna. Daje się głaskać. I widać, jak ogromną sprawia mu to przyjemność. W boksie sam podchodzi, jeszcze trochę nieśmiało, ostrożnie, ale wystarczająco wyraźnie, by pokazać, jak bardzo tego potrzebuje i jak bardzo za tym tęskni. To pies niezwykle wrażliwy, subtelny, delikatny w każdym geście. Jest już po kąpieli i czesaniu, jego futerko wygląda znacznie lepiej, a podczas całego zabiegu był wzorowo grzeczny. Teraz, w mroźne dni, pozwala nawet założyć sobie kurteczkę. Cieszymy się z każdej jego małej zmiany, bo każda z nich przybliża go do nowego życia. Do domu, w którym ktoś zauważy jego delikatność. W którym nikt nie będzie go poganiał. W którym dostanie czas, spokój i czułość. Norman bardzo się stara. Teraz potrzebuje już tylko jednego. Człowieka, który zobaczy w nim to, co my widzimy każdego dnia.
Listet for 4 måneder siden
