Adopter Norman
Hann · Senior · 11 år
Da Norman kom til oss, var han en skygge av en hund. Forureinert, opprørt, glemt og over alt redd. Verden var for lurt, for rask, for hard for ham. Bøyingen fra hunder bak perrongen paralyseret ham så mye at han ikke kunne gå ut på tur. Vi bar ham ut gjennom porten til dyrehjemmet. Der, bare noen skritt, et hurtig pisse og det var alt han klarte å gjøre på dette tidspunktet. Men Norman har noe ekstraordinært i seg. Med hver dag, veldig langsomt, begynte han å komme ut av sin skal. I dag lar han oss sette hans kappe på. Han går på egne pinner. Han går på turer selvstendig, selv om nærheten av andre hunder bak perrongen er fortsatt vanskelig for ham. Han lar seg strekke. Og det er synlig hvor mye det gir ham. I kassen kommer han til oss selv, ennå litt tynt, forsiktig, men tydelig nok til å vise hvor mye han trenger det og hvor mye han har savnet det. Han er en svært følsom, subtil, finkjekt hund i hver bevegelse. Han har allerede fått et bad og børsting, hans pels ser mye bedre ut, og under hele pleien var han fullkomment oppført. Nå, på kaldere dager, lar han oss selv sette på hans jakke. Vi er glade for hver lille endring hos ham, for hver av dem bringer ham nærmere en ny liv. Et hjem der noen vil merke hans finhet. Der ingen vil skynde seg med ham. Der han vil få tid, ro og omsorg. Norman prøver veldig hardt. Nå trenger han bare ett ting. En person som vil se det i ham som vi ser hver dag.
Les original (pl)
Kiedy Norman trafił do nas, był cieniem psa. Brudny, skołtuniony, zaniedbany i przede wszystkim przerażony. Świat był dla niego zbyt głośny, zbyt szybki, zbyt trudny. Szczekanie psów zza krat paraliżowało go tak bardzo, że nie był w stanie wyjść na spacer. Wynosiliśmy go na rękach za bramę schroniska. Tam kilka kroków, szybkie siku i to było wszystko, na co wtedy było go stać. Ale Norman ma w sobie coś niezwykłego. Z każdym dniem, bardzo powoli, zaczął wychodzić ze swojej skorupki. Dziś pozwala założyć sobie szelki. Wychodzi na własnych łapkach. Spaceruje samodzielnie, choć bliskość innych psów przy kratach wciąż bywa dla niego trudna. Daje się głaskać. I widać, jak ogromną sprawia mu to przyjemność. W boksie sam podchodzi, jeszcze trochę nieśmiało, ostrożnie, ale wystarczająco wyraźnie, by pokazać, jak bardzo tego potrzebuje i jak bardzo za tym tęskni. To pies niezwykle wrażliwy, subtelny, delikatny w każdym geście. Jest już po kąpieli i czesaniu, jego futerko wygląda znacznie lepiej, a podczas całego zabiegu był wzorowo grzeczny. Teraz, w mroźne dni, pozwala nawet założyć sobie kurteczkę. Cieszymy się z każdej jego małej zmiany, bo każda z nich przybliża go do nowego życia. Do domu, w którym ktoś zauważy jego delikatność. W którym nikt nie będzie go poganiał. W którym dostanie czas, spokój i czułość. Norman bardzo się stara. Teraz potrzebuje już tylko jednego. Człowieka, który zobaczy w nim to, co my widzimy każdego dnia.
Gratis konto — 10 kontakter inkludert
Listet for 2 måneder siden
