Υιοθετήστε τον/την Norman
Αρσενικό · Ηλικιωμένος · 11 έτη
Όταν ο Νορμαν έφτασε σε μας, ήταν ένα σκιά του σκύλου. Ροζικός, ανεπαρκής, αγνοημένος και πάνω απ' όλα φοβισμένος. Το κόσμος ήταν πολύ θορυβώδης, πολύ γρήγορος, πολύ δύσκολος για αυτόν. Ο θόρυβος των σκύλων πίσω από τα κλουβιά τον παραλύει τόσο πολύ που δεν μπορούσε να κάνει βόλτα. Τον έφεραμε έξω από την πύλη του ζωολογικού κήπου. Εκεί, λίγα βήματα, ένα γρήγορο προσπάθημα και αυτό ήταν όλο που μπορούσε να κάνει εκείνη την εποχή. Αλλά ο Νορμαν έχει κάτι ξεχωριστό μέσα του. Με κάθε μέρα, πολύ αργά, άρχισε να βγαίνει από το φλοιό του. Σήμερα μας επιτρέπει να βάλουμε το ζευγάρι του. Περπατά με τα δικά του πόδια. Κάνει βόλτες αυτόνομα, αν και η παρουσία άλλων σκύλων πίσω από τα κλουβιά είναι ακόμα δύσκολη γι' αυτόν. Αφήνει να τον πατήσουν. Και είναι φανερό πόσο ικανοποιητικό του είναι. Στο κλουβί, πλησιάζει μόνος του, ακόμα και λίγο τραυματισμένος, προσεκτικά, αλλά σαφώς αρκετά για να δείξει πόσο το χρειάζεται και πόσο το έχει χάσει. Είναι ένας ιδιαίτερα ευαίσθητος, λεπτός, αισθητικός σκύλος σε κάθε κίνηση. Έχει ήδη πάρει μια μπάνιο και ένα κούρεμα, το μαλλί του φαίνεται πολύ καλύτερα, και κατά τη διάρκεια όλης της μαλλιοκόλλησης ήταν ιδιαίτερα καλά συμπεριφερόμενος. Τώρα, στις κρύες μέρες, ακόμα και αφήνει να του βάλουμε το παντελόνι του. Είμαστε χαρούμενοι για κάθε μικρή αλλαγή του, γιατί κάθε μια τον κοντεύει σε μια νέα ζωή. Σε ένα σπίτι όπου κάποιος θα παρατηρήσει την αίσθησή του. Όπου κανείς δεν θα τον βιάσει. Όπου θα πάρει χρόνο, ηρεμία και θερμότητα. Ο Νορμαν προσπαθεί πολύ. Τώρα χρειάζεται μόνο μια πράξη. Ένα άτομο που θα δει σε αυτόν αυτό που βλέπουμε κάθε μέρα.
Διάβασε αρχικό (pl)
Kiedy Norman trafił do nas, był cieniem psa. Brudny, skołtuniony, zaniedbany i przede wszystkim przerażony. Świat był dla niego zbyt głośny, zbyt szybki, zbyt trudny. Szczekanie psów zza krat paraliżowało go tak bardzo, że nie był w stanie wyjść na spacer. Wynosiliśmy go na rękach za bramę schroniska. Tam kilka kroków, szybkie siku i to było wszystko, na co wtedy było go stać. Ale Norman ma w sobie coś niezwykłego. Z każdym dniem, bardzo powoli, zaczął wychodzić ze swojej skorupki. Dziś pozwala założyć sobie szelki. Wychodzi na własnych łapkach. Spaceruje samodzielnie, choć bliskość innych psów przy kratach wciąż bywa dla niego trudna. Daje się głaskać. I widać, jak ogromną sprawia mu to przyjemność. W boksie sam podchodzi, jeszcze trochę nieśmiało, ostrożnie, ale wystarczająco wyraźnie, by pokazać, jak bardzo tego potrzebuje i jak bardzo za tym tęskni. To pies niezwykle wrażliwy, subtelny, delikatny w każdym geście. Jest już po kąpieli i czesaniu, jego futerko wygląda znacznie lepiej, a podczas całego zabiegu był wzorowo grzeczny. Teraz, w mroźne dni, pozwala nawet założyć sobie kurteczkę. Cieszymy się z każdej jego małej zmiany, bo każda z nich przybliża go do nowego życia. Do domu, w którym ktoś zauważy jego delikatność. W którym nikt nie będzie go poganiał. W którym dostanie czas, spokój i czułość. Norman bardzo się stara. Teraz potrzebuje już tylko jednego. Człowieka, który zobaczy w nim to, co my widzimy każdego dnia.
Δωρεάν λογαριασμός — 10 επαφές περιλαμβάνονται
Καταχωρημένα πριν από 2 μήνες
