Adopter Twix
Krydsede raser · Ukendt
Hej Twix, jeg blev født i september 2013. Jeg var en lille, glad hundeyngel – fuld af energi, tillid og tro på, at verden er en god plads. Den 10. maj 2014 endte jeg på dyreræddet på Grzybowska Street. Jeg husker ikke præcis, hvordan jeg kom derhen… måske lod nogen mig, måske gik jeg glip. Jeg var da en lille, omkring otte måneder gammel hundeyngel – kærlig, vild og altid klar til at spille. Jeg elskede mennesker, især når de strøg mig bag øret. Den 23. maj 2014 smilede heldet til mig – jeg kom til et nyt hjem med have i Przezchlebiu! Jeg var så glad. Jeg troede, at det ville være for evigt. Desværre gik ikke alt som jeg drømte… Den 6. juni 2015 vendte jeg tilbage til dyreafdelingen. Jeg kunne ikke passe sammen med barnet. Jeg var skræmt, tabt – efter alt, hvad jeg havde prøvet. Men jeg fik en anden chance. Den 28. juni 2015 flyttede jeg ind hos en ny familie i Zabrze. Så tænkte jeg også, at dette ville være slutningen på min vandring. Det gik godt en stund… jeg havde et hjem, jeg havde en person. Og så gik noget igen galt. Jeg ved ikke, hvorfor livet fortsætter med at teste mig så ofte. Efter år, da min anden plejer forlod mig, ændrede alt sig. Han passede rigtig godt på mig – jeg kunne føle det. Efter hans død blev jeg alene. Jeg endte på marken, som om jeg pludselig ikke længere var del af familien. For dem var det nemmere – at give mig en skål og lukke døren. De tog mig ikke til dyrlægen, de spurgte ikke, om noget gjorde ondt i mig, om jeg var bange… og jeg var bange. Jeg var bange for børn, høje lyde, berøringer. Jeg forstod ikke, hvorfor jeg igen var alene. Den 3. november 2025 vendte jeg tilbage til dyreafdelingen – overdraget af min ejer. Jeg har meget sorg inde i mit hjerte, men der er stadig et gnist af håb. Nu prøver fremmede – gode mennesker – at få mig til at stole på dem. De viser mig, at et menneskes hånd ikke altid gør ondt. De lærer mig, at jeg kan elske igen og blive elsket. Jeg tror, at der ude derovre venter et rigtigt HJEM på mig – roligt, varmt, uden skrig, uden frygt. Et sted, hvor jeg kan sove fredeligt, vidende, at det virkelig er for evigt.
Læs original (pl)
Cześć Twix,Urodziłem się we wrześniu 2013 roku. Byłem małym, radosnym szczeniakiem – pełnym energii, ufności i wiary, że świat to dobre miejsce. 10 maja 2014 roku trafiłem do schroniska z ulicy Grzybowskiej. Nie pamiętam dokładnie, jak się tam znalazłem… może ktoś mnie zostawił, może się zgubiłem. Byłem wtedy małym, około ośmiomiesięcznym pieskiem – przytulaśnym, rozbrykanym, zawsze gotowym do zabawy. Uwielbiałem ludzi, szczególnie wtedy, gdy głaskali mnie za uchem. 23 maja 2014 roku los się do mnie uśmiechnął – pojechałem do nowego domku z ogrodem w Przezchlebiu! Byłem taki szczęśliwy. Wierzyłem, że to już na zawsze. Niestety, nie wszystko poszło tak, jak marzyłem… 6 czerwca 2015 roku wróciłem do schroniska. Nie potrafiłem dogadać się z dzieckiem. Byłem przerażony, zagubiony – przecież tak bardzo się starałem. Ale znów dostałem szansę. 28 czerwca 2015 roku zamieszkałem z nową rodziną w Zabrzu. Wtedy też myślałem, że to już koniec mojej tułaczki. Przez chwilę było dobrze… miałem dom, miałem człowieka. A potem znowu coś się zepsuło. Nie wiem, dlaczego życie tak często wystawia mnie na próbę. Po latach, gdy mój drugi opiekun odszedł, wszystko się zmieniło. Jemu naprawdę na mnie zależało – to czułem. Po jego śmierci zostałem sam. Wylądowałem na dworze, jakbym nagle przestał być częścią rodziny. Dla nich było łatwiej – dać mi miskę i zamknąć drzwi. Nie chodzili ze mną do weterynarza, nie pytali, czy coś mnie boli, czy się boję… A ja się bałem. Bałem się dzieci, głośnych dźwięków, dotyku. Nie rozumiałem, dlaczego znowu zostałem sam. 3 listopada 2025 roku wróciłem do schroniska – oddany przez swoją właścicielkę. Mam w sobie wiele smutku, ale też jeszcze iskierkę nadziei. Teraz obcy ludzie – dobrzy ludzie – starają się, żebym im zaufał. Pokazują mi, że ręka człowieka nie zawsze rani. Uczą mnie, że mogę znów kochać i być kochany.Wierzę, że gdzieś tam czeka na mnie ten prawdziwy DOM – spokojny, ciepły, bez krzyków, bez strachu. Taki, w którym będę mógł wreszcie zasnąć spokojnie, wiedząc, że to już naprawdę na zawsze.
Listet for 4 måneder siden
