Υιοθετήστε τον/την Mikeu
Μεικτής φυλής · Αρσενικό
Η Μικέου έχει ζήσει όλη της τη ζωή έξω, σε μια περιοχή όπου υπήρχαν πολλές γάτες και δεν ήταν συνηθισμένες στην ανθρώπινη επαφή. Όταν την πήραμε, της είχαμε μόλις ακρωτηριάσει την ουρά και έπρεπε να την αφαιρέσουμε χειρουργικά γιατί υπήρχε κίνδυνος σοβαρής μόλυνσης. Τώρα έχει μόνο ένα χαριτωμένο μικρό pompom. Η Μικέου έχει σημειώσει μεγάλη πρόοδο από τότε που ήρθε. Αρχικά, ήταν πολύ τρομαγμένη και περνούσε πολύ χρόνο κρυμμένη. Σταδιακά έμαθε να απολαμβάνει την άνεση ενός σπιτιού, τις ζεστές γωνιές και ειδικά τα ηλιόλουστα παράθυρα, όπου περνάει πολύ χρόνο παρατηρώντας τον κόσμο. Τώρα είναι πολύ ήρεμη, διακριτική, προσεκτική και έχει πρόγραμμα. Απολαμβάνει τις μικρές της συνήθειες και τα παιχνίδια της, ειδικά με ποντίκια και καλάμια ψαρέματος, τα οποία φοβόταν στην αρχή. Αυτό που της αρέσει περισσότερο είναι η συντροφιά άλλων γατιών. Αναζητά την παρέα τους και μερικές φορές τους φωνάζει. Μπορεί επίσης να είναι ιδιαίτερα εκφραστική όταν βλέπει μια άλλη γάτα: γρυλίζει, φωνάζει, κυλίεται και τρίβεται στο παράθυρο για να ακολουθήσει τις κινήσεις της. Θα χρειαστεί λοιπόν να ζήσει με μία ή περισσότερες κοινωνικές γάτες που να απολαμβάνουν τις αλληλεπιδράσεις με τις άλλες γάτες. Η παρουσία τους είναι επίσης σημαντική για να συνεχίσει την πρόοδό της με τους ανθρώπους. Ενώ η Μικέου δεν φεύγει πλέον συστηματικά από την παρουσία των ανθρώπων, δεν αφήνει τον εαυτό της να αγγιχτεί και δεν αναζητά την επαφή. Μπορεί να μείνει κοντά, να κοιμηθεί στο κρεβάτι ή να έρθει να τρίψει το κεφάλι της στο τέλος του κρεβατιού, αλλά ένα χέρι που προσπαθεί να την αγγίξει εξακολουθεί να είναι ένα μεγάλο "όχι". Ξέρει πώς να δείξει την ενόχλησή της και τα όριά της πρέπει να γίνονται σεβαστή. Αρχίζουμε να εξετάζουμε την υιοθεσία της, αλλά μόνο σε ένα πραγματικά προσαρμοσμένο περιβάλλον. Η Μικέου θα χρειαστεί υπομονετικούς, παρατηρητικούς ανθρώπους που είναι έτοιμοι να κάνουν μια πραγματική διαδικασία κοινωνικοποίησης μαζί της, χωρίς πίεση, χωρίς καθυστέρηση και χωρίς στόχο αποτελέσματος. Με αυτήν, δεν πρόκειται να επιδιώξουμε να προκαλέσουμε επαφή, αλλά να κάνουμε σταδιακά τις καθημερινές καταστάσεις φυσιολογικές: να περνούμε κοντά της, να κι
Διάβασε αρχικό (fr)
Mikeu a vécu dehors toute sa vie, sur un site où les chats étaient nombreux et peu habitués au contact avec l’humain. Lorsque nous l’avons recueillie, sa queue venait d’être sectionnée et a dû être retirée chirurgicalement car elle risquait de provoquer une grave infection. Il ne lui reste aujourd’hui qu’un petit pompon tout mignon. Depuis son arrivée, Mikeu a fait de beaux progrès. Les premiers temps, elle était très terrorisée et passait beaucoup de temps cachée. Elle a progressivement appris à profiter du confort d’une maison, des endroits douillets et surtout des fenêtres ensoleillées, où elle passe beaucoup de temps à observer le monde. Elle est aujourd’hui très calme, discrète, prudente et routinière. Elle apprécie ses petites habitudes ainsi que ses moments de jeu, notamment avec les souris et les cannes à pêche, dont elle avait pourtant peur au début. Ce qu’elle apprécie surtout, c’est la compagnie des autres chats. Elle recherche leur proximité et vocalise parfois pour les appeler. Elle peut d’ailleurs se montrer particulièrement expressive lorsqu’elle aperçoit un congénère : elle glousse, vocalise, se roule et se frotte à la fenêtre pour suivre ses mouvements. Elle aura donc besoin de vivre avec un ou plusieurs chats sociables et appréciant les interactions avec leurs congénères. Leur présence est également importante pour l’aider à poursuivre ses progrès avec les humain•es. Car si Mikeu ne fuit plus systématiquement la présence des humain•es, elle ne se laisse toujours pas toucher et ne recherche pas le contact. Elle peut rester à proximité, dormir sur le lit ou venir pattouner au bout du lit, mais une main qui cherche à la toucher reste un grand « non ». Elle sait montrer son inconfort et ses limites doivent impérativement être respectées. Nous commençons à envisager son adoption, mais uniquement dans un environnement réellement adapté. Mikeu aura besoin de personnes patientes, observatrices et prêtes à faire avec elle un véritable chemin de sociabilisation, sans pression, sans délai et sans objectif de résultat. Avec elle, il ne s’agit pas de chercher à provoquer le contact, mais de banaliser progressivement le quotidien : passer près d’elle, bouger, s’installer à côté… jusqu’à ce que ces situations deviennent rassurantes. C’est en respectant ses limites et en lui montrant, au fil des expériences, qu’elle peut faire confiance aux humain•es que le lien pourra se…
Καταχωρημένα προηγούμενος μήνας
