Non serve sparare ai lupi adopteren
Kruisbried · Onbekend · Jong · 1 jaar
Online krant ildolomiti.it publiceerde een interview met Luca Pianesi met Bruno Viola, herder en voorzitter van de Vereniging voor het Verdedigen van de Zootechnische Erfgoed van Grote Vorsten (Adgp), opgericht om de werkzaamheden van boeren in de voorkoming van grote roofdieren te bevorderen en verspreiden: kort gezegd, mensen die zijn gestopt met klagen en de heel idee van illegaliteit (moord en vergif) en in plaats daarvan verantwoorde acties ondernemen om co-existentie met wolven mogelijk te maken. Hier zijn de belangrijkste passages van het interview. "We kunnen niet ja zeggen tegen de wolf", zegt Viola. "Ik ben een herder en de wolf blijft mijn vijand, de ene die wat ik leef voor me wegnemt. Maar we kunnen wel ja zeggen tegen coexistentie, in de zin dat het mogelijk is om binnen bepaalde grenzen met deze roofdieren te leven, en ik zou willen dat alle medeherders en boeren dit begrijpen, die huilen als de wolf hun dieren vermoordt." Bruno Viola en zijn collega's hebben ontdekt dat met vastberadenheid, passie, bewakingshonden en goed gebouwde hekken het mogelijk is om de wolf te bestrijden zonder geweren en onnodige doden: "In feite is het voldoende om je te informeren om te weten dat doden veel gevaarlijker kunnen zijn dan iets anders als ze niet grondig worden onderzocht, omdat ze de groepen destabiliseren, en dan is er iets om bang voor te zijn, want zonder leiding lopen de individuen hun eigen weg, zonder hiërarchie en orde." Het is duidelijk dat Bruno de wolf goed kent, hij leeft in contact met hem, "hoewel hij nooit voor me verschijnt", legt hij uit. "Ik weet dat hij er is, bijvoorbeeld ’s nachts, de honden merken het, camera’s vangen het op, maar hij verschijnt voor iedereen behalve mij omdat hij weet dat ik de kudde leid. De wolf is slim, erg slim. Maar wij herders kunnen hem overwinnen, mits we voorbereid en uitgerust zijn. En dit wil ik duidelijk maken. Drie jaar geleden, op de top van Vallarsa, waren meer dan twintig schapen gedood. Twee jaar geleden kwam ik met herddoggen en goed gebouwde hekken, zonder bewakingshonden, en ik verloor 11 schapen. Sinds ik bewakingshonden heb, heb ik geen verliezen meer gehad, behalve één nacht, op 30 augustus, toen slecht weer de kudde verdeelde, met wind en regen, en ik verloor een ezel, een schaap en twee lammetjes. Maar het was een uitzonderlijke gebeurtenis. Hard werken en gebruik maken van de juiste maatregelen verlaagt het risico sterk." Bruno legt uit dat er op weide een echte piramide is. Bovenaan staan de schapen, dan de herder, dan de herddoggen, en tenslotte de bewakingshonden. "Deze laatste moeten in harmonie met allen zijn: er is geen manier waarop een Maremmano bijvoorbeeld de herddog toestaat te werken en de laatste niet op mijn instructies reageert. Maar boven alles staan de schapen. Zelf en de honden werken voor hen, en daarom zou ik nooit 'lang leve de wolf' zeggen. Hij is nog steeds mijn, onze, vijand, maar er zijn veel manieren om met hem te co-existeren, ook al vereisen ze inspanning. Voor bewakingshonden en elektrische hekken, zowel mobiel als vast, hoeft men alleen maar tot het Provinciaal Woud- en Dierenbedrijf te gaan. Maar dan moet je leren om de honden te beheren en op te voeden en de hekken te planten." Bewakingshonden komen direct uit de Maremmano Abruzzese herderscirkel, maar ook al zijn het rassen die gewend zijn om tussen schapen te leven en weten hoe ze zich met wolven moeten gedragen, ze moeten geïntegreerd worden met de kudde en opgevoed worden met volledig respect voor het dier. "Dit is een fundamentele voorwaarde om lid te worden van de vereniging", legt Bruno uit. "De honden moeten goed behandeld en gezond zijn. Ze eten ook veel, en daarom is het contract met Almo Nature (een bedrijf dat voeding produceert die gratis voer voor de honden van de vereniging biedt, ndr) essentieel omdat het ons helpt om te besparen op hun voeding. Wat betreft de hekken, moeten de palen goed geplant worden, de draden goed gespannen, ze mogen niet dicht bij hellingen geplaatst worden. De weeromstandigheden en de nabijheid van bomen moeten in acht worden genomen. Kortom, ze vereisen kennis en aandacht. Als vereniging zijn we klaar om alle medeherders te helpen door te laten zien wat we weten en hebben geleerd over de tijd. De enige echte zekerheid is dat schieten niet de oplossing is, en wie ophoudt met huilen, klagen en vragen stellen aan Europa of wie dan ook, zal niet in staat zijn om echt hun dieren te beschermen, die onze meest waardevolle bezitting zijn."
Origineel lezen (it)
Il quotidiano online ildolomiti.it ha pubblicato un'intervista di Luca Pianesi al pastore Bruno Viola, presidente dell’Associazione per la Difesa del Patrimonio Zootecnico dai Grandi Predatori (Adgp) , nata per valorizzare e divulgare il lavoro svolto dagli allevatori nel campo della prevenzione dai grandi predatori: insomma gente che ha abbandonato le lamentazioni e l'idea stessa di illegalità (uccisioni e avvelenamenti) e mette in campo, invece, azioni responsabili per rendere possibile la convivenza con i lupi. Ecco le parti salienti dell'intervista. ”Noi non possiamo dire sì al lupo – dice Viola – Io sono un pastore e comunque il lupo resta il mio nemico, quello che mi leva ciò per il quale vivo. Però diciamo sì alla convivenza nel senso che convivere con questi predatori entro determinati limiti, si può fare e vorrei che lo capissero tutti i miei colleghi pastori e allevatori che piangono quando il lupo uccide loro degli animali”. Bruno Viola e i suoi colleghi si sono accorti che con impegno, passione, cani da guardiana e recinti ben fatti si può combattere e battere il lupo senza fucili e inutili uccisioni: “Anzi, basta informarsi per sapere che gli abbattimenti rischierebbero di essere più pericolosi che altro se non studiati più che bene, perché si destabilizzano i branchi e allora lì sì c’è da aver paura perché senza guida gli esemplari rischiano di andare ognuno per conto loro, senza gerarchie e ordine”. Si sente che Bruno il lupo lo conosce bene, ci vive a contatto, ”anche se con me non si fa mai vedere – spiega – io so che c’è, per esempio la notte, se ne accorgono i cani, me lo segnalano le fototrappole ma lui si fa vedere da tutti tranne che da me perché sa che sono io quello che guida il gregge. Il lupo è furbo, molto. Ma noi pastori possiamo batterlo, basta essere preparati e attrezzati. Ed è questo che mi preme far capire. Tre anni fa in cima alla Vallarsa erano state abbattute oltre una ventina di pecore. Due anni fa ero arrivato io con i cani da conduzione e i recinti ben fatti, senza cani da guardiana e avevo perso 11 pecore. Da quando ho i cani da guardiana, da oltre 1 anno non ho avuto più perdite se non in una notte, era il 30 agosto scorso, quando il mal tempo ha spaccato il gregge, tra vento e pioggia, e ho perso un asino, una pecora e due agnelli. Ma è stato un evento eccezionale. Lavorando sodo e usando i corretti accorgimenti il rischio si riduce moltissimo”. Bruno spiega che al pascolo c’è una vera e propria piramide. Al vertice ci sono le pecore, poi c’è il pastore, poi i cani da conduzione e infine i cani da guardiana. ”Questi ultimi devono essere in sintonia con tutti gli altri: non esiste che un maremmano, per esempio, non lasci lavorare il cane da conduzione e quest’ultimo non risponda alle mie indicazioni. Ma al vertice di tutto ci sono le pecore. Io e i cani lavoriamo per loro e per questo non mi sogno di dire viva il lupo. E’ comunque il mio, il nostro, avversario ma i modi per conviverci ormai sono tanti anche se richiedono impegno. Per i cani da guardiana e i recinti elettrificati, sia mobili che stabili, basta rivolgersi all’istituto foreste e fauna della Provincia. Ma poi bisogna imparare a gestire e crescere i primi e a piantare i secondi”. I cani da guardiana arrivano direttamente dal circolo del pastore maremmano abruzzese ma, anche se sono linee abituate a vivere tra le pecore e sanno come comportarsi con i lupi, necessitano di abituarsi al gregge e vanno cresciuti nel pieno rispetto dell’animale. ”E’ questo un requisito fondamentale per poter entrare nell’associazione – spiega ancora Bruno – i cani vanno trattati bene e devono essere in salute. Poi consumano un sacco di cibo e per questo l’accordo con Almo Nature ( azienda produttrice di alimenti che fornisce gratuitamente agli allevatori dell'associazione il cibo per i cani , ndr ) è fondamentale perché ci permette di risparmiare sul loro nutrimento. Per quanto riguarda i recinti devono essere ben piantati i paletti, ben tesi i fili, non vanno messi vicino alle rampe. Va tenuto conto delle condizioni atmosferiche, della vicinanza agli alberi. Insomma necessitano di conoscenza e attenzione. Come associazione siamo pronti ad aiutare tutti i nostri colleghi allevatori per spiegargli quello che sappiamo e abbiamo imparato nel tempo. L’unica vera certezza è che sparare non è la soluzione e chi si ferma a piangere, a lamentarsi e a chiedere risposte all’Europa o a chissà chi non riuscirà a difendere davvero i suoi animali che sono il nostro bene più prezioso”.
Gelist 4 maanden geleden
