Adopter Jasiek
Krydsede raser · Ukendt
God dag, mit navn er Jasiek og jeg er en lille, flereår gammel hund. Jeg har boet i dyrebeskytteren sammen med Panko siden 8. februar 2023. Vi blev taget til dyrebeskytteren efter en indgriben fra Anden Politikreds, fordi vores ejer blev indlagt. Panko og jeg er hunde, der frygter selv vinden i øjeblikket. Hvorfor? Fordi vores ejer ikke tog os ud, vidste vi ikke, hvad en tur var, eller hvad et snor er til. Panko har en helt anden strategi for at håndtere situationer, jeg løber væk hvor jeg kan, når jeg føler mig truet. Nu bor vi i kasse, når en person kommer fra en side, løber vi til den anden. Ja, når de kaster os kødslicer eller stykker af oksekød, spiser vi gladeligt dem, men det er bare et øjebliks og vi er væk. Vi gør fremskridt med personer, der udfører handlinger tæt på os, f.eks.: rengøring, opfyldning, osv. Jeg er bestemt mere bange for alt end Panko, selvom når jeg tænker, at der ikke er nogen omkring, er jeg i stand til at komme tæt på stedet, hvor plejeren var før. Desværre ændrer det ikke meget, fordi der er så mange hunde, der klamrer sig til mennesker og vil være hos dem, vi udenfor gør ikke meget indtryk, medmindre nogen ser os. Jeg har nuværende vaccinationer, udtagning af parasitter. Jeg er kastreret, og jeg har allerede været kastreret.
Læs original (pl)
Dzień dobry, nazywam się Jasiek i jestem małym, kilkuletnim psem. W schronisku zamieszkałem wraz z Pankim 8 lutego 2023 roku. Po interwencji II Komisariatu Policji zostaliśmy zabrani do schroniska, ponieważ nasza właścicielka trafiła do szpitala. Panki i ja jesteśmy psami, które w tym momencie boją się nawet wiatru. Dlaczego? Ponieważ nasza właścicielka nie wyprowadzała nas na zewnątrz, nie wiedzieliśmy co to spacer, ani do czego służy smycz. Panki ma zupełnie inną strategię radzenia sobie z sytuacjami, ja gdy czuję się zagrożony, uciekam gdzie się da. Teraz mieszkamy w boksie, kiedy człowiek pojawia się z jednej strony, my uciekamy na drugą. Owszem gdy podrzucają kulki z pasztetu albo kawałki parówek to chętnie zjadamy, ale to jest sekunda i nas nie ma. Robimy postępy przy ludziach, którzy wykonują przy nas czynności np.: porządkowe, sprzątanie itd. Zdecydowanie ja jestem bardziej przerażony wszystkim niż Panki, choć kiedy wydaje mi się, że nikogo nie ma, jestem w stanie zbliżyć się do tego miejsca, gdzie wcześniej był opiekun. Niestety nie zmienia to zbyt wiele, ponieważ przy takiej ilości psów, które lgną do ludzi i chcą z nimi przebywać my, odludki nie robimy zbyt dużego wrażenia, o ile ktokolwiek nas zauważy...Posiadam aktualne szczepienia, odrobaczenie. Zostałem zaczipowany, a także już po zabiegu kastracji.
Listet for 4 måneder siden
