Υιοθετήστε τον/την Jasiek
Μεικτής φυλής · Άγνωστο
Καλημέρα, το όνομά μου είναι Τζασιεκ και είμαι ένας μικρός, πολύχρονος σκύλος. Ζω στο κέντρο διάσωσης ζώων με το Πανκο από το 8 Φεβρουαρίου 2023. Μας πήραν στο κέντρο διάσωσης ζώων μετά από επέμβαση της Δεύτερης Αστυνομικής Υπηρεσίας, γιατί ο κάτοχός μας νοσηλευόταν. Το Πανκο και εγώ είμαστε σκύλοι που φοβούνται ακόμα και τον άνεμο αυτή τη στιγμή. Γιατί; Γιατί ο κάτοχός μας δεν μας έβγαλε έξω, δεν ξέραμε τι είναι ένα βόλτα, ούτε τι χρησιμεύει η ίδια. Το Πανκο έχει πλήρως διαφορετική στρατηγική για τη διαχείριση των καταστάσεων, εγώ τρέχω παντού όπου μπορώ όταν αισθανθώ απειλή. Τώρα ζούμε σε κουτί, όταν κάποιος εμφανιστεί από ένα μέρος, τρέχουμε στο άλλο. Ναι, όταν μας ρίχνουν κρέας ή κομμάτια βοδινού, τα φάμε χαρούμενα, αλλά είναι μόνο ένα δευτερόλεπτο και εξαφανιζόμαστε. Βελτιωνόμαστε με ανθρώπους που εκτελούν ενέργειες δίπλα μας, για παράδειγμα: καθαρισμός, τακτοποίηση κλπ. Είμαι σίγουρα πιο φοβισμένος από όλα από το Πανκο, αν και όταν νομίζω ότι δεν υπάρχει κανείς γύρω, είμαι σε θέση να πλησιάσω το σημείο όπου ήταν ο φροντιστής πριν. Ευτυχώς, αυτό δεν αλλάζει πολύ, γιατί με τόσους σκύλους που κρατιούνται στους ανθρώπους και θέλουν να είναι μαζί τους, δεν κάνουμε πολύ εντύπωση, εκτός αν κάποιος μας παρατηρήσει. Έχω τις τρέχουσες εμβολιαστικές, αποπαρασιτισμό. Έχω υποβληθεί σε ορχεκτομή και έχω ήδη περάσει την αποκοπή.
Διάβασε αρχικό (pl)
Dzień dobry, nazywam się Jasiek i jestem małym, kilkuletnim psem. W schronisku zamieszkałem wraz z Pankim 8 lutego 2023 roku. Po interwencji II Komisariatu Policji zostaliśmy zabrani do schroniska, ponieważ nasza właścicielka trafiła do szpitala. Panki i ja jesteśmy psami, które w tym momencie boją się nawet wiatru. Dlaczego? Ponieważ nasza właścicielka nie wyprowadzała nas na zewnątrz, nie wiedzieliśmy co to spacer, ani do czego służy smycz. Panki ma zupełnie inną strategię radzenia sobie z sytuacjami, ja gdy czuję się zagrożony, uciekam gdzie się da. Teraz mieszkamy w boksie, kiedy człowiek pojawia się z jednej strony, my uciekamy na drugą. Owszem gdy podrzucają kulki z pasztetu albo kawałki parówek to chętnie zjadamy, ale to jest sekunda i nas nie ma. Robimy postępy przy ludziach, którzy wykonują przy nas czynności np.: porządkowe, sprzątanie itd. Zdecydowanie ja jestem bardziej przerażony wszystkim niż Panki, choć kiedy wydaje mi się, że nikogo nie ma, jestem w stanie zbliżyć się do tego miejsca, gdzie wcześniej był opiekun. Niestety nie zmienia to zbyt wiele, ponieważ przy takiej ilości psów, które lgną do ludzi i chcą z nimi przebywać my, odludki nie robimy zbyt dużego wrażenia, o ile ktokolwiek nas zauważy...Posiadam aktualne szczepienia, odrobaczenie. Zostałem zaczipowany, a także już po zabiegu kastracji.
Καταχωρημένα πριν από 4 μήνες
