Adopter Jasiek
Croisé · Inconnu
Bonjour, je m'appelle Jasiek et je suis un petit chien, plusieurs années. J'habite depuis le 8 février 2023 à la maison d'hébergement animale avec Panko. Nous avons été amenés à la maison d'hébergement animale après une intervention de la Deuxième Direction de la Police, car notre propriétaire a été hospitalisé. Panko et moi sommes des chiens qui ont peur même du vent en ce moment. Pourquoi ? Parce que notre propriétaire ne nous emmenait pas dehors, nous ne savions pas ce qu'était une promenade, ni à quoi sert une laisse. Panko a une stratégie complètement différente pour gérer les situations, moi je cours partout où je peux quand je me sens menacé. Maintenant nous vivons dans une cage, lorsqu'une personne apparaît d'un côté, nous courons à l'autre. Oui, quand on nous jette des boulettes de viande ou des morceaux de bœuf, nous les mangeons joyeusement, mais c'est juste un instant et nous sommes partis. Nous faisons des progrès avec les personnes qui effectuent des actions près de nous, par exemple : nettoyage, rangement, etc. Je suis certainement plus effrayé par tout que Panko, bien que quand je pense qu'il n'y a personne autour, je suis capable d'approcher l'endroit où le soignant était avant. Malheureusement, cela ne change pas beaucoup, car avec si nombreux de chiens qui s'accrochent aux gens et veulent être avec eux, nous extérieurs n'avons pas beaucoup d'impact, sauf si quelqu'un nous remarque. J'ai les vaccinations actuelles, désparasitage. Je suis stérilisée, et j'ai déjà eu l'intervention de castration.
Lire l'original (pl)
Dzień dobry, nazywam się Jasiek i jestem małym, kilkuletnim psem. W schronisku zamieszkałem wraz z Pankim 8 lutego 2023 roku. Po interwencji II Komisariatu Policji zostaliśmy zabrani do schroniska, ponieważ nasza właścicielka trafiła do szpitala. Panki i ja jesteśmy psami, które w tym momencie boją się nawet wiatru. Dlaczego? Ponieważ nasza właścicielka nie wyprowadzała nas na zewnątrz, nie wiedzieliśmy co to spacer, ani do czego służy smycz. Panki ma zupełnie inną strategię radzenia sobie z sytuacjami, ja gdy czuję się zagrożony, uciekam gdzie się da. Teraz mieszkamy w boksie, kiedy człowiek pojawia się z jednej strony, my uciekamy na drugą. Owszem gdy podrzucają kulki z pasztetu albo kawałki parówek to chętnie zjadamy, ale to jest sekunda i nas nie ma. Robimy postępy przy ludziach, którzy wykonują przy nas czynności np.: porządkowe, sprzątanie itd. Zdecydowanie ja jestem bardziej przerażony wszystkim niż Panki, choć kiedy wydaje mi się, że nikogo nie ma, jestem w stanie zbliżyć się do tego miejsca, gdzie wcześniej był opiekun. Niestety nie zmienia to zbyt wiele, ponieważ przy takiej ilości psów, które lgną do ludzi i chcą z nimi przebywać my, odludki nie robimy zbyt dużego wrażenia, o ile ktokolwiek nas zauważy...Posiadam aktualne szczepienia, odrobaczenie. Zostałem zaczipowany, a także już po zabiegu kastracji.
Compte gratuit — 10 contacts inclus
Annoncé le mois dernier
