Adopter Kefir
Mand · Voksen · 6 år
Hej, dette er Kefir, for venner Kefcia 🤗 I to år, som er halvdelen af mit liv, har jeg været i dyrehaveen, og jeg har set gennem jernstangene de skiftende venner og erotiske veninder fra modstående kager, og jeg har set, hvordan de er forvirrede først, men efter nogle tid finder nogen dem og de går hjem sammen. Mennesker, der besøger dyrehaveen, bemærker sandsynligvis ikke mig, som om nogen havde kastet en usynlighedskappe over mig. Men mine frivillige bemærker mig, de tager mig med på promenader hver dag og vi vandrer gennem stier, som allerede er perfekt kendte for mig. Jeg kender hvert træ og hvert busk i området. Jeg ved, hvor den lille å er, og hvor de største og mest smukke pølter dannes efter regnen, hvor jeg elsker at ligge. Jeg lover, at hvis du tager et mødeoppsøgning med mig, skal jeg vise dig alt dette! På disse promenader gør vi mange coole ting – begyndelsen er lidt kaotisk, fordi jeg ventes med alle mine behov, indtil jeg kommer ud af min bur, jeg prøver ikke at forspilde det. Så bruger jeg hele mig selv i de korte øjebliks opmærksomhed under dagen. Vi går til skoven, til marken eller til at se planer tage af. Jeg læser beskeder fra venner, der forlader mig langs vejen, ofte finder jeg en ny lugt og ruller i den. Alt dette er for dig, så jeg kan lugte bedre! Jeg går ofte på promenader i en større gruppe, jeg elsker andre hunde og bruger tid i deres selskab. Jeg prøver at passe godt sammen med alle, og de elsker sandsynligvis mig 😊 Jeg er lidt bange for ukendte, jeg ved ikke, hvad deres intentioner er over for mig, men få minutter er nok for mig at elske dem. Mine frivillige siger, at jeg har gjort store fremskridt og allerede har samlet en stor gruppe tobeinede venner. Jeg kan ikke engang tælle de firebeinede hundevenner. Jeg har været flere gange med min onkel i en sådan stor skov, der mødte flere gode venner – de har deres hjem, så jeg er sikker på, at jeg også vil finde et. Det er bare fantastisk der, jeg kan endelig ånde, mindst væk fra støj fra dyrehaveen og den konstante stress. Jeg ville gerne leve der, præcis i et sådant område – grønt, roligt og fredeligt. Jeg kan komme derhen med bil, og jeg er en ideel passager. Men hvis du ikke har en bil, kan jeg også tage bussen! Jeg har været flere gange på sådanne hundepartier – Adopt a Warsaw Dog. I starten syntes jeg ikke ret meget om det, fordi jeg var meget bange, men ved sidste gang gav jeg det hele! Vi talte med mennesker, mødte hunder og søgte efter nogen, der endelig ville give mig en chance. Endelig skal jeg nævne, at jeg er lidt favorit for veterinærer, jeg er meget bange for dem, og jeg forstår ikke, hvorfor man skal derhen. Jeg skal nogle gange, fordi af min dysplasi, men det hindrer ikke mit daglige liv, og jeg kan bruge mine fire ben uden problemer. Jeg håber, at nogen endelig fjerner denne usynlighedskappe og ser mig, en person, der allerede har noget erfaring med hunde. Jeg ville ikke være egnet som den første hund, det er sikkert.
Læs original (pl)
Cześć, to ja - Kefir, dla przyjaciół Kefcia 🤗 Od dwóch lat, czyli przez połowę swojego życia siedzę w schronisku, oglądam przez kraty zmieniających się kolegów i koleżanki z boksów naprzeciwko, widzę jak są zdezorientowani na początku, ale po jakimś czasie ktoś ich w końcu dojrzy i razem wyruszają do domu. Mnie ludzie, którzy odwiedzają schronisko chyba nie dostrzegają, jakby ktoś na mnie zarzucił pelerynę niewidkę. Zauważają mnie za to moi wolontariusze, zabierają mnie codziennie na spacer i wędrujemy po doskonale mi już znanych ścieżkach. Znam w okolicy każde drzewo i krzaczek. Wiem gdzie jest malutka rzeczka i gdzie po deszczu robią się największe i najwspanialsze kałuże, w których z chęcią się wyleguję. Obiecuję, że jak się umówisz ze mną na spacer to Ci to wszystko pokaże! Na tych spacerach robimy dużo fajnych rzeczy - początek jest nieco szalony bo czekam ze wszystkimi swoimi potrzebami aż wyjdę ze swojego boksu, staram się go nie zabrudzić. Potem za to korzystam całym sobą z tych krótkich chwil uwagi w ciągu dnia. Idziemy do lasu, na pole albo pooglądać jak startują samoloty. Odczytuję wiadomości od kumpli, które mi zostawiają po drodze, czasem znajdę jakiś nowy zapach, w którym się wytarzam. To wszystko dla Was, żeby lepiej pachnieć! Często też chodzę na spacer w większym gronie, bardzo lubię inne psy i spędzać czas w ich towarzystwie. Staram się dogadać z każdym i oni chyba też mnie lubią 😊 Trochę obawiam się obcych ludzi, nie wiem jakie mają wobec mnie zamiary, ale wystarczy kilka chwil żebym ich polubił. Moi wolontariusze mówią, że zrobiłem już ogromne postępy i zebrałem już bardzo pokaźne grono dwunożnych znajomych. Tych czworonożnych psiumpli to już nawet nie zliczę. Byłem też kilka razy z ciotką w takim wielkim lesie, tam spotkaliśmy kilku świetnych kumpli - oni mają swoje domy, więc ja też jestem pewien, że znajdę. Tam to jest po prostu bajecznie, mogę w końcu odetchnąć chociaż od schroniskowego zgiełku i wszechobecnego stresu. Chciałbym tam mieszkać, właśnie w takiej okolicy - zielonej, cichej i spokojnej. Dojeżdżam tam samochodem i pasażer ze mnie idealny. Ale jak nie masz samochodu to autobusem też umiem jeździć! Byłem kilka razy na takich psich imprezach - Adoptuj Warszawiaka. Z początku mi się średnio podobało bo za bardzo się bałem, na ostatniej jednak dałem z siebie wszystko! Rozmawialiśmy z ludźmi, poznawałem pieski i wypatrywałem kogoś, kto w końcu da mi szansę. Na koniec muszę się jeszcze wspomnieć, że jestem lekko uprzedzony do weterynarzy, boję się ich bardzo i nie rozumiem po co do nich trzeba chodzić. Ja co jakiś czas muszę ze względu na swoją dysplazję, ale nie przeszkadza mi ona zupełnie w codziennym życiu i korzystaniu z niego czterema łapami. Mam nadzieję, że w końcu ktoś mi zdejmie tą pelerynę niewidkę i zobaczy mnie jakiś człowiek, który już ma trochę doświadczenia z pieskami. Nie nadawałbym się na pierwszego psa, to akurat pewne. Może w końcu to ja zamacham ostatni raz swoją kitą do sąsiadów i pojadę do domu 😊
Listet for 6 måneder siden
