Υιοθετήστε τον/την Kefir
Αρσενικό · Ενήλικας · 6 έτη
Γεια, είμαι Κεφίρ, για φίλους Κεφτσιά 🤗 Για δύο χρόνια, που είναι το μισό της ζωής μου, έχω ζήσει στο καταφύγιο ζώων, βλέποντας από τα κλουβιά τα αλλαγές φίλων και αγαπημένων από τα απέναντι κλουβιά, βλέποντας πώς αρχικά είναι συγχυσμένα, αλλά μετά από λίγο κάποιος τελικά τα παρατηρεί και φεύγουν μαζί. Ανθρώποι που επισκέπτονται το καταφύγιο ζώων πιθανώς να με παρατηρήσουν, σαν κάποιος να έριξε ένα καρφίτσα αόρατης. Αλλά τα εθελοντές μου τα παρατηρούν, με παίρνουν στη στιγμή κάθε μέρα και περιπατούμε κατά μήκος των δρόμων που είναι ήδη τέλεια γνωστά σε εμένα. Γνωρίζω κάθε δέντρο και θάμνο στην περιοχή. Γνωρίζω πού ρέει το μικρό ποτάμι και πού σχηματίζονται τα μεγαλύτερα και πιο όμορφα λιμνάρια μετά τη βροχή, στα οποία θέλω να ξαπλώσω. Υπόσχομαι ότι αν κάνετε ραντεβού για περιπάτημα μαζί μου, θα σας δείξω όλα αυτά! Σε αυτούς τους περιπάτους κάνουμε πολλά συναρπαστικά πράγματα - το ξεκίνημα είναι λίγο τρελό, γιατί περιμένω όλες μου τις ανάγκες μέχρι να βγω από το κλουβί μου, προσπαθώ να μην τα κάνω λάθος. Στη συνέχεια, χρησιμοποιώ όλο μου το εαυτό σε αυτές τις σύντομες στιγμές προσοχής της ημέρας. Πηγαίνουμε στο δάσος, στο πεδίο ή για να παρακολουθήσουμε τα αεροπλάνα να απογειώνονται. Διαβάζω μηνύματα από φίλους που με αφήνουν κατά τον δρόμο, μερικές φορές βρίσκω ένα νέο άρωμα και το κυλίομαι. Όλα αυτά είναι για σας, ώστε να μυρίζω καλύτερα! Πολύ συχνά πηγαίνω σε μεγαλύτερες ομάδες, αγαπώ πολύ τα άλλα σκυλιά και περνώ χρόνο στην αντίστοιχη τους κοινωνία. Προσπαθώ να αρχίσω καλά με όλους και πιθανώς τα αγαπούν επίσης 😊 Είμαι λίγο φοβισμένος από ξένους, δεν ξέρω ποιες είναι οι προθέσεις τους προς εμένα, αλλά λίγα λεπτά αρκούν για να τους αγαπήσω. Τα εθελοντές μου λένε ότι έχω κάνει μεγάλη πρόοδο και έχω συγκεντρώσει ένα μεγάλο ομάδα φίλων με δύο πόδια. Δεν μπορώ να μετρήσω τα φίλα με τέσσερα πόδια σκυλιά. Είχα πολλές φορές με τη θεία μου σε ένα μεγάλο δάσος, εκεί συναντήσαμε πολλούς καλούς φίλους - έχουν τα σπίτια τους, οπότε είμαι σίγουρος ότι θα βρω κι εγώ ένα. Είναι τόσο όμορφο εκεί, μπορώ να αναπνεύσω τελικά, τουλάχιστον μακριά από το θόρυβο του καταφυγίου και τη συνεχή ένταση. Θα ήθελα να ζήσω εκεί, ακριβώς σε μια τέτοια περιοχή - πράσινο, ήρεμο και ειρηνικό. Μπορώ να φτάσω με αυτοκίνητο και είμαι ιδανικός επιβάτης. Αν όμως δεν έχετε αυτοκίνητο, μπορώ επίσης να ταξιδέψω με ταξί! Είχα πολλές φορές σε τέτοιες γιορτές των σκύλων - Adopt a Warsaw Dog. Αρχικά δεν μου άρεσε πολύ γιατί ήμουν πολύ φοβισμένος, αλλά στην τελευτα
Διάβασε αρχικό (pl)
Cześć, to ja - Kefir, dla przyjaciół Kefcia 🤗 Od dwóch lat, czyli przez połowę swojego życia siedzę w schronisku, oglądam przez kraty zmieniających się kolegów i koleżanki z boksów naprzeciwko, widzę jak są zdezorientowani na początku, ale po jakimś czasie ktoś ich w końcu dojrzy i razem wyruszają do domu. Mnie ludzie, którzy odwiedzają schronisko chyba nie dostrzegają, jakby ktoś na mnie zarzucił pelerynę niewidkę. Zauważają mnie za to moi wolontariusze, zabierają mnie codziennie na spacer i wędrujemy po doskonale mi już znanych ścieżkach. Znam w okolicy każde drzewo i krzaczek. Wiem gdzie jest malutka rzeczka i gdzie po deszczu robią się największe i najwspanialsze kałuże, w których z chęcią się wyleguję. Obiecuję, że jak się umówisz ze mną na spacer to Ci to wszystko pokaże! Na tych spacerach robimy dużo fajnych rzeczy - początek jest nieco szalony bo czekam ze wszystkimi swoimi potrzebami aż wyjdę ze swojego boksu, staram się go nie zabrudzić. Potem za to korzystam całym sobą z tych krótkich chwil uwagi w ciągu dnia. Idziemy do lasu, na pole albo pooglądać jak startują samoloty. Odczytuję wiadomości od kumpli, które mi zostawiają po drodze, czasem znajdę jakiś nowy zapach, w którym się wytarzam. To wszystko dla Was, żeby lepiej pachnieć! Często też chodzę na spacer w większym gronie, bardzo lubię inne psy i spędzać czas w ich towarzystwie. Staram się dogadać z każdym i oni chyba też mnie lubią 😊 Trochę obawiam się obcych ludzi, nie wiem jakie mają wobec mnie zamiary, ale wystarczy kilka chwil żebym ich polubił. Moi wolontariusze mówią, że zrobiłem już ogromne postępy i zebrałem już bardzo pokaźne grono dwunożnych znajomych. Tych czworonożnych psiumpli to już nawet nie zliczę. Byłem też kilka razy z ciotką w takim wielkim lesie, tam spotkaliśmy kilku świetnych kumpli - oni mają swoje domy, więc ja też jestem pewien, że znajdę. Tam to jest po prostu bajecznie, mogę w końcu odetchnąć chociaż od schroniskowego zgiełku i wszechobecnego stresu. Chciałbym tam mieszkać, właśnie w takiej okolicy - zielonej, cichej i spokojnej. Dojeżdżam tam samochodem i pasażer ze mnie idealny. Ale jak nie masz samochodu to autobusem też umiem jeździć! Byłem kilka razy na takich psich imprezach - Adoptuj Warszawiaka. Z początku mi się średnio podobało bo za bardzo się bałem, na ostatniej jednak dałem z siebie wszystko! Rozmawialiśmy z ludźmi, poznawałem pieski i wypatrywałem kogoś, kto w końcu da mi szansę. Na koniec muszę się jeszcze wspomnieć, że jestem lekko uprzedzony do weterynarzy, boję się ich bardzo i nie rozumiem po co do nich trzeba chodzić. Ja co jakiś czas muszę ze względu na swoją dysplazję, ale nie przeszkadza mi ona zupełnie w codziennym życiu i korzystaniu z niego czterema łapami. Mam nadzieję, że w końcu ktoś mi zdejmie tą pelerynę niewidkę i zobaczy mnie jakiś człowiek, który już ma trochę doświadczenia z pieskami. Nie nadawałbym się na pierwszego psa, to akurat pewne. Może w końcu to ja zamacham ostatni raz swoją kitą do sąsiadów i pojadę do domu 😊
Καταχωρημένα πριν από 6 μήνες
