Kefir örökbefogadása
Férfi · Felnőtt · 6 évek
Szia, én vagyok a Kefir, barátoknak Kefcia 🤗 Két évig voltam az állatmenhelyen, ami az életem felének felel meg, néztem a rácsozatokon át a változó barátokat és barátnőket a szemben lévő kádakból, láttam, hogyan zavarodnak elsőre, de idővel valaki végül felfigyel rájuk, és együtt elmennének otthonra. A látogatók, akik meglátogatják az állatmenhelyet, valószínűleg nem figyelnek rám, mintha valaki felkötött volna rám egy láthatatlanság kendőjét. De a jövőm gondozói észrevesznek engem, minden nap sétálnak velem, és járkálunk a már jól ismert utakon. Ismerem minden fa- és bokrot a környéken. Tudom, hol van a kis patak, és hol alakulnak a legnagyobb és legszebb pocakok az eső után, ahol szeretek elterpeszkedni. Megígérem, ha időpontot kérünk tőlem sétálásra, mindent megmutatok neked! Ezek a séták során sok kellemes dolgot csinálunk – a kezdet egy kicsit őrült, mert mindazt várakozom, amire szükségem van, amíg ki nem kerülök a kádból, próbálok nem csinálni semmit rosszul. Ezután a napi rövid figyelmi pillanatokban teljesen magamra koncentrálok. Eljárunk az erdőbe, a mezőre vagy a repülőgépek felszállását figyelni. Olvasok üzeneteket barátoktól, akik elmentek mellettem, néha találok egy új szagot, és benne is forgolódom. Minden ezért van, hogy jobban szagoljak! Gyakran sétálok nagyobb csoportban, nagyon szeretem a másik kutyákat, és időt töltök a társaságukban. Próbálok mindenkihez jól hozzászokni, és valószínűleg ők is szeretnek engem 😊 Egy kicsit félek a ismeretlenektől, nem tudom, milyen szándékuk van irántam, de néhány perc elég ahhoz, hogy tetszenek nekem. A jövőm gondozói azt mondják, nagy fejlődést értem el, és már megszereztem egy nagy csoportot kétlábú barátokból. Nem is tudom megszámolni a négylábú kutyabarátokat. Néhányszer voltam a nővéremmel ilyen nagy erdőben, ott találkoztunk néhány nagyszerű baráttal – nekik van otthonuk, így biztos vagyok benne, hogy én is megtalálom a sajátomat. Csodálatos ott, végre levegőt vehetek, legalábbis a menhely zajától és a folyamatos stressztől távol. Szeretnék ott élni, pontosan ilyen területen – zöld, csendes és nyugodt. Autóval eljuthatok oda, és ideális utas vagyok. De ha nincs autód, akkor buszozhatok is! Néhányszor voltam ilyen kutyaszóró eseményeken – Adopt a Warsaw Dog. Eleinte nem igazán tetszett, mert nagyon féltém, de az utolsónál mindent bedobtam! Beszélgettünk emberekkel, találkoztunk a kutyákkal, és kerestünk valakit, aki végül ad nekem esélyt. Végül még említenem kell, hogy egy kicsit előítéletes vagyok a háziállatorvosokkal szemben, nagyon félek tőlük, és nem értem, miért kell oda menni. Néha el kell mennem, mert dyspláziám van, de ez nem zavarja a napi életemet, és használhatom a négy lábam teljesen problémamentesen. Remélem, hogy végül valaki eltávolítja ezt a láthatatlanság kendőjét, és lát engem, egy olyan embert, aki már van tapasztalata kutyákkal. Nem lennék alkalmas első kutyának, ezt biztosan tudom.
Olvasd el az eredetit (pl)
Cześć, to ja - Kefir, dla przyjaciół Kefcia 🤗 Od dwóch lat, czyli przez połowę swojego życia siedzę w schronisku, oglądam przez kraty zmieniających się kolegów i koleżanki z boksów naprzeciwko, widzę jak są zdezorientowani na początku, ale po jakimś czasie ktoś ich w końcu dojrzy i razem wyruszają do domu. Mnie ludzie, którzy odwiedzają schronisko chyba nie dostrzegają, jakby ktoś na mnie zarzucił pelerynę niewidkę. Zauważają mnie za to moi wolontariusze, zabierają mnie codziennie na spacer i wędrujemy po doskonale mi już znanych ścieżkach. Znam w okolicy każde drzewo i krzaczek. Wiem gdzie jest malutka rzeczka i gdzie po deszczu robią się największe i najwspanialsze kałuże, w których z chęcią się wyleguję. Obiecuję, że jak się umówisz ze mną na spacer to Ci to wszystko pokaże! Na tych spacerach robimy dużo fajnych rzeczy - początek jest nieco szalony bo czekam ze wszystkimi swoimi potrzebami aż wyjdę ze swojego boksu, staram się go nie zabrudzić. Potem za to korzystam całym sobą z tych krótkich chwil uwagi w ciągu dnia. Idziemy do lasu, na pole albo pooglądać jak startują samoloty. Odczytuję wiadomości od kumpli, które mi zostawiają po drodze, czasem znajdę jakiś nowy zapach, w którym się wytarzam. To wszystko dla Was, żeby lepiej pachnieć! Często też chodzę na spacer w większym gronie, bardzo lubię inne psy i spędzać czas w ich towarzystwie. Staram się dogadać z każdym i oni chyba też mnie lubią 😊 Trochę obawiam się obcych ludzi, nie wiem jakie mają wobec mnie zamiary, ale wystarczy kilka chwil żebym ich polubił. Moi wolontariusze mówią, że zrobiłem już ogromne postępy i zebrałem już bardzo pokaźne grono dwunożnych znajomych. Tych czworonożnych psiumpli to już nawet nie zliczę. Byłem też kilka razy z ciotką w takim wielkim lesie, tam spotkaliśmy kilku świetnych kumpli - oni mają swoje domy, więc ja też jestem pewien, że znajdę. Tam to jest po prostu bajecznie, mogę w końcu odetchnąć chociaż od schroniskowego zgiełku i wszechobecnego stresu. Chciałbym tam mieszkać, właśnie w takiej okolicy - zielonej, cichej i spokojnej. Dojeżdżam tam samochodem i pasażer ze mnie idealny. Ale jak nie masz samochodu to autobusem też umiem jeździć! Byłem kilka razy na takich psich imprezach - Adoptuj Warszawiaka. Z początku mi się średnio podobało bo za bardzo się bałem, na ostatniej jednak dałem z siebie wszystko! Rozmawialiśmy z ludźmi, poznawałem pieski i wypatrywałem kogoś, kto w końcu da mi szansę. Na koniec muszę się jeszcze wspomnieć, że jestem lekko uprzedzony do weterynarzy, boję się ich bardzo i nie rozumiem po co do nich trzeba chodzić. Ja co jakiś czas muszę ze względu na swoją dysplazję, ale nie przeszkadza mi ona zupełnie w codziennym życiu i korzystaniu z niego czterema łapami. Mam nadzieję, że w końcu ktoś mi zdejmie tą pelerynę niewidkę i zobaczy mnie jakiś człowiek, który już ma trochę doświadczenia z pieskami. Nie nadawałbym się na pierwszego psa, to akurat pewne. Może w końcu to ja zamacham ostatni raz swoją kitą do sąsiadów i pojadę do domu 😊
Megjelent 6 hónappal ezelőtt
