Adoptar a Kefir
Macho · Adulto · 6 años
Hola, soy Kefir, para amigos Kefcia 🤗 Durante dos años, que es la mitad de mi vida, he estado en el refugio animal, observando a través de las rejas los cambios de amigos y novias desde las jaulas opuestas, viendo cómo se confunden al principio, pero después alguien finalmente los nota y van a casa juntos. Las personas que visitan el refugio animal probablemente no me noten, como si alguien me lanzara un manto de invisibilidad. Pero mis voluntarios me notan, me llevan a pasear todos los días y nos movemos por los caminos que ya me son perfectamente conocidos. Sé cada árbol y arbusto del área. Sé dónde está el pequeño arroyo y dónde se forman los mayores y más hermosos charcos después de la lluvia, en los que me gusta acostarme. Prometo que si hago una cita para pasear contigo, te mostraré todo esto. En estos paseos hacemos muchas cosas interesantes: al principio es un poco loco porque espero con todas mis necesidades hasta que salgo de mi jaula, trato de no estropearlo. Luego uso todo mi potencial en esos cortos momentos de atención durante el día. Fuimos al bosque, al campo o vimos a los aviones despegar. Leí mensajes de amigos que se van hacia mí por el camino, a veces encuentro un nuevo paisaje y me río en él. Todo esto es para ti, para que huela mejor. A menudo hago paseos en un grupo más grande, me gustan mucho otros perros y paso tiempo en su compañía. Trato de llevarme bien con todos y probablemente también me gustan 😊 Tengo un poco de miedo de los extraños, no sé cuáles sean sus intenciones hacia mí, pero unos minutos son suficientes para que me gusten. Mis voluntarios dicen que he hecho grandes progresos y ya he reunido un gran grupo de amigos de dos patas. Ni siquiera puedo contar los amigos de cuatro patas. Estuve varias veces con mi tía en un bosque tan grande, allí conocimos a varios grandes amigos - tienen sus hogares, así que estoy seguro de que también encontraré uno. Es simplemente maravilloso allí, finalmente puedo respirar, al menos lejos del ruido del refugio y el estrés constante. Me gustaría vivir allí, exactamente en esa zona - verde, tranquila y pacífica. Puedo llegar allí en coche y soy un pasajero ideal. Pero si no tienes un coche, también puedo viajar en autobús ¡¡¡! Estuve varias veces en fiestas para perros - Adopt a Warsaw Dog. Al principio no me gustó mucho porque tenía mucho miedo, pero en la última me lo dije todo ¡¡¡! Hablamos con la gente, conocimos a los perros y buscamos a alguien que finalmente me diera una oportunidad. Finalmente debo mencionar que soy un poco prejuicioso contra los veterinarios, tengo mucho miedo de ellos y no entiendo por qué tienes que ir allí. A veces tengo que ir porque tengo displasia, pero no interfiere en absoluto con mi vida diaria y puedo usar mis cuatro patas sin ningún problema. Espero que finalmente alguien quite esta capa de invisibilidad y me vea, una persona que ya tiene cierta experiencia con perros. No sería adecuado como el primer perro, eso está claro.
Leer original (pl)
Cześć, to ja - Kefir, dla przyjaciół Kefcia 🤗 Od dwóch lat, czyli przez połowę swojego życia siedzę w schronisku, oglądam przez kraty zmieniających się kolegów i koleżanki z boksów naprzeciwko, widzę jak są zdezorientowani na początku, ale po jakimś czasie ktoś ich w końcu dojrzy i razem wyruszają do domu. Mnie ludzie, którzy odwiedzają schronisko chyba nie dostrzegają, jakby ktoś na mnie zarzucił pelerynę niewidkę. Zauważają mnie za to moi wolontariusze, zabierają mnie codziennie na spacer i wędrujemy po doskonale mi już znanych ścieżkach. Znam w okolicy każde drzewo i krzaczek. Wiem gdzie jest malutka rzeczka i gdzie po deszczu robią się największe i najwspanialsze kałuże, w których z chęcią się wyleguję. Obiecuję, że jak się umówisz ze mną na spacer to Ci to wszystko pokaże! Na tych spacerach robimy dużo fajnych rzeczy - początek jest nieco szalony bo czekam ze wszystkimi swoimi potrzebami aż wyjdę ze swojego boksu, staram się go nie zabrudzić. Potem za to korzystam całym sobą z tych krótkich chwil uwagi w ciągu dnia. Idziemy do lasu, na pole albo pooglądać jak startują samoloty. Odczytuję wiadomości od kumpli, które mi zostawiają po drodze, czasem znajdę jakiś nowy zapach, w którym się wytarzam. To wszystko dla Was, żeby lepiej pachnieć! Często też chodzę na spacer w większym gronie, bardzo lubię inne psy i spędzać czas w ich towarzystwie. Staram się dogadać z każdym i oni chyba też mnie lubią 😊 Trochę obawiam się obcych ludzi, nie wiem jakie mają wobec mnie zamiary, ale wystarczy kilka chwil żebym ich polubił. Moi wolontariusze mówią, że zrobiłem już ogromne postępy i zebrałem już bardzo pokaźne grono dwunożnych znajomych. Tych czworonożnych psiumpli to już nawet nie zliczę. Byłem też kilka razy z ciotką w takim wielkim lesie, tam spotkaliśmy kilku świetnych kumpli - oni mają swoje domy, więc ja też jestem pewien, że znajdę. Tam to jest po prostu bajecznie, mogę w końcu odetchnąć chociaż od schroniskowego zgiełku i wszechobecnego stresu. Chciałbym tam mieszkać, właśnie w takiej okolicy - zielonej, cichej i spokojnej. Dojeżdżam tam samochodem i pasażer ze mnie idealny. Ale jak nie masz samochodu to autobusem też umiem jeździć! Byłem kilka razy na takich psich imprezach - Adoptuj Warszawiaka. Z początku mi się średnio podobało bo za bardzo się bałem, na ostatniej jednak dałem z siebie wszystko! Rozmawialiśmy z ludźmi, poznawałem pieski i wypatrywałem kogoś, kto w końcu da mi szansę. Na koniec muszę się jeszcze wspomnieć, że jestem lekko uprzedzony do weterynarzy, boję się ich bardzo i nie rozumiem po co do nich trzeba chodzić. Ja co jakiś czas muszę ze względu na swoją dysplazję, ale nie przeszkadza mi ona zupełnie w codziennym życiu i korzystaniu z niego czterema łapami. Mam nadzieję, że w końcu ktoś mi zdejmie tą pelerynę niewidkę i zobaczy mnie jakiś człowiek, który już ma trochę doświadczenia z pieskami. Nie nadawałbym się na pierwszego psa, to akurat pewne. Może w końcu to ja zamacham ostatni raz swoją kitą do sąsiadów i pojadę do domu 😊
Publicado hace 6 meses
