Υιοθετήστε τον/την Il prezzo di vivere più a lungo
Μεικτής φυλής · Άγνωστο · Ενήλικας · 8 έτη
Ένα φάρμακο για μακρόβιο ζωή για σκύλους. Στο προηγούμενο αιώνα, η αμερικανίδα συγγραφέας Agnes Sligh Turnbull εξέφρασε καθαρά τη λύπη πολλών ανθρώπων που "η ζωή των σκύλων είναι πολύ σύντομη". Τότε οι βιοτεχνολογικές και θηριοκινητικές επιστήμες κατέγραψαν αξιοσημείωτη ανάπτυξη και τα πράγματα βελτιώθηκαν, αλλά η χαμηλή διάρκεια ζωής παραμένει για τους σκύλους ως "το μόνο πραγματικό λάθος τους". Ωστόσο, το φάρμακο για μακρόβιο ζωή μπορεί να έχει ένα όνομα: Igf-1, το ορμόνη που μια ομάδα από μια αμερικανική βιοτεχνολογική εταιρεία μελετά και πειραματίζεται για να διαπιστώσει τη σχέση μεταξύ των επιπέδων της στην κυκλοφορία και της διάρκειας της ζωής των σκύλων. Ο στόχος (φανερά με οικονομική αξία) είναι να επεκτείνει τη ζωή των μεγάλων και γιγαντιαίων σκύλων που έχουν προσδοκίες ζωής γύρω στα 8 χρόνια, αλλά και να αυξήσει επίσης αυτή των μεσαίων σκύλων που ζουν μέσο όρο περίπου 15 χρόνια. Για τους μικρούς σκύλους ωστόσο, η γενετική τους ήδη φροντίζει για αυτό, καθώς το ορμόνη Igf-1 βρίσκεται σε χαμηλά επίπεδα, προκαλώντας τους να φθάσουν ή ακόμα να υπερβούν τα 20 χρόνια ζωής. Επομένως, η έρευνα αποσκοπεί στη δημιουργία φαρμάκου που θα μπορεί να μειώσει τα επίπεδα του Igf-1 τόσο σε μεγάλους σκύλους όσο και σε ηλικιωμένους, και η αμερικανική εταιρεία περιμένει την έλευση του φαρμάκου στην αγορά έως το 2025. Το Igf-1 (ή somatomedin) είναι ένα ισχυρό παράγοντας ανάπτυξης κυττάρων και είναι μέρος μιας ομάδας ορμονών (πεπτιδίων) που βρίσκονται στο επίκεντρο των μελετών και των συζητήσεων για τον επίδρασή τους, ακόμα και μη πλήρως διευκρινισμένη, στη ζωή των θηλαστικών: για τους ανθρώπους, συζητείται σε σχέση με πολλές ασθένειες των οργάνων και νευροεκφυλιστικές ασθένειες (όπως το ALS, για παράδειγμα), αλλά επίσης απλά για να πάρει θέση για ή κατά την κατανάλωση γάλακτος και γαλακτοκομικών προϊόντων, τροφίμων στα οποία το ορμονικό ανάλογο της ινσουλίνης (IGF-1) βρίσκεται μεταξύ των ορμονών που μπορούν να υποστηρίξουν την ηλικία ή να προκαλέσουν καρκίνο. Επομένως, στην περίπτωση της έρευνας για την αύξηση της διάρκειας ζωής των σκύλων, είναι πιθανόν ότι μεταξύ των κύριων προβλημάτων δεν θα είναι μόνο το κόστος αυτού του φαρμάκου - ένας παράγοντας που φαίνεται να είναι το κύριο εμπόδιο στη θεραπευτική χρήση στην ιατρική των ανθρώπων - αλλά και ηθικά και πολιτισμικά ζητήματα που θα πρέπει να αντιμετωπιστούν και να επιλυθούν, όπως αυτά σχετικά με τα κόστη/οφέλη μιας παρατεταμένης ζωής για το σκύλο και όχι μόνο για τον
Διάβασε αρχικό (it)
Un elisir di lunga vita per i cani Nel secolo scorso, la scrittrice americana Agnes Sligh Turnbull aveva ben espresso il rammarico di tanti umani sul fatto che “la vita dei cani è troppo breve”. Poi le scienze veterinarie ed etologiche hanno registrato uno sviluppo eccezionale e le cose sono migliorate, ma la bassa longevità è rimasta per i cani ancora “la loro unica, vera colpa”. Ma l'elisir di lunga vita potrebbe avere un nome: Igf-1, ossia l’ormone che un’equipe di una società biotecnologica statunitense sta studiando e sperimentando per stabilire la correlazione tra i suoi livelli in circolazione e la longevità dei cani. L’obiettivo (ovviamente con valenza economica) è di prolungare la vita soprattutto ai cani di taglia grande e gigante, che hanno aspettative di vita intorno agli 8 anni, ma anche di aumentare quella dei cani di taglia media che mediamente vivono più o meno 15 anni. Per i piccoli, invece, ci pensa già la loro genetica, che fa sì che l’ormone Igf-1 sia presente a livelli bassi, col risultato di far loro raggiungere e superare anche i 20 anni di vita. La ricerca punta, dunque, a creare un farmaco in grado di ridurre i livelli di Igf-1 sia nei cani di taglia grande, sia in quelli anziani e la società statunitense prevede l’arrivo del farmaco sul mercato nel 2025. L’Igf-1 (o somatomedina) è un potente fattore di crescita cellulare e fa parte di quel gruppo di ormoni (peptidi) che sono al centro di studi e dibattiti per il loro effetto, non ancora del tutto chiarito, sulla vita dei mammiferi: per l’uomo se ne parla con riferimento a molte malattie degli organi e a quelle neurodegenerative (come la SLA ad esempio), ma anche semplicemente per schierarsi a favore o contro il consumo di latte e latticini, alimenti in cui il fattore di crescita insulino-simile (IGF-1) è tra gli ormoni presenti in grado di sostenere l'invecchiamento ovvero di provocare il cancro. Dunque, anche nel caso della ricerca sull’aumento della longevità dei cani, è probabile che tra i problemi principali non ci sarà solo il prezzo di questo farmaco – fattore che sembra essere l’ostacolo principale nell’uso terapeutico in ambito umano – ma anche questioni di tipo etico e culturale che andranno affrontate e risolte, come, ad esempio, quella relativa ai costi/benefici della vita prolungata per il cane e non soltanto per l'umano di turno. Al momento, quindi, l’unica cosa a cui davvero pensare e su cui davvero riflettere è di impegnarsi col proprio cane (o gatto, o furetto o coniglio) a migliorare la qualità dell' esistenza a lui garantita da una genetica che potrebbe però essere compromessa dal contesto in cui vive (alimenti, cure, benessere fisico e mentale): un impegno che va assolto non solo quando è giovane, forte e bello, ma per tutto il tempo della sua presenza nella nostra vita, ossia finchè…morte non ci separi.
Καταχωρημένα πριν από 5 μήνες
