Adoptoi „Sezon” na prawa ryb powinien trwać cały rok
Rasvahybridi · Tuntematon · Iäkäs · 10 vuotta
Mies 2016, Korkein oikeus lausui yksi tärkeimmistä lausunnoista eläinten suojelun historiassa Puolassa. Se totesi, että viime vuosina on tapahtunut radikaali muutos ihmisen suhtautumisessa eläimiin, jotka ovat vastakkain asioihin ja tunnustettiin niiden kuuluvaksi eläväiden olioitten maailmaan sekä kykyyn kokea kärsimystä, ja ihmistä velvoitettiin noudattamaan eläimiin kohteliaisuutta, niiden suojelua ja huolehtimista. Kaikki lainsäädännölliset toimet, jotka koskivat selkärankaisia, tulisi ottaa huomioon niiden hyvinvoinnin, oikeuden elää ja humanitaarisen kohtelun. (päätös 13. joulukuuta 106, II KK 281/16). Tämä Korkean oikeuden ääni on muutos alalla eläinten suojelussa, mutta se tulisi myös olla muutos kalastuksen alalla yleensä. Meidän silmissämme tapahtuu muutosprosessi, jossa vähitellen, vaikka lainsäädännöllinen kehitys on edelleen erittäin hitaasti, uudet eläinryhmät liitetään lisäsuojeluun. Kuitenkin ero siihen, miten eläimiin annetaan kunnollista, humanitaarista kohtelua, joka ottaa huomioon heidän tarpeensa, tarjoaa heille huolehtimista ja suojelua (mitä määrää 5 ja 4 kohdan 2 lain mukaan), ja todellinen suhtautuminen kaloihin on edelleen hyvin suuri. Ennen kuin siirryn kiinnittämään teidän huomiotteanne erityisiin oikeudellisiin sääntelyihin ja ongelmiin sekä mahdollisuuksiin, haluan korostaa, että minun mielestäni kalien puolustaminen tulee nähdä symbolina laajemmasta taistelusta kaloihin ja vielä laajemmasta – laajemman taistelusta taksonismin vastaisesti oikeudessa. Ihmisten suhtautuminen kaloihin, myös se, joka ilmaantuu laeissa hyväksyttyinä ja toteutettuina, paljastaa täysin kaikki etukäsitteet, jotka estävät oikeuden saavuttamista eläimille. Muistan omat tapaukseni kymmenen vuoden sitten, kun seisoin salissa "edustuksena" kalista (kalien edustaminen on tietenkin meidän oikeustilanteessamme metafora – muodollisesta näkökulmasta olen eläinsuojelujärjestön virkamies)
Lue alkuperäinen (en)
W 2016 r. Sąd Najwyższy na kanwie sprawy dotyczącej znęcania się nad karpiami wypowiedział jedne z najważniejszych słów w historii ochrony zwierząt w Polsce. Stwierdził bowiem, że w ostatnich latach doszło do radykalnego przewartościowania w stosunkach człowieka do zwierząt, które przeciwstawiono rzeczy i uznano ich przynależność do świata istot żyjących oraz zdolnych do odczuwania cierpienia, a człowieka zobowiązano do poszanowania zwierząt, ich ochrony i zagwarantowania opieki. Wszelkie więc środki prawne, podejmowane w stosunku do zwierząt kręgowych powinny mieć na względzie ich dobro, prawo do istnienia i humanitarnego traktowania. (wyrok z 13 grudnia 106 r., II KK 281/16). Ten głos Sądu Najwyższego to przełom w dziedzinie ochrony karpi, ale powinny być także przełomem w obszarze traktowania ryb w ogóle. Na naszych oczach dzieje się proces zmiany, w którym stopniowo, choć na poziomie prawnym wciąż okrutnie wolno, kolejne grupy zwierząt włączane są pod zwiększoną ochronę. Rozdźwięk jednak pomiędzy zapewnieniem im godnego, humanitarnego traktowania, uwzględniającego ich potrzeby, zapewniającego im opiekę i ochronę (jak nakazuje art. 5 i art. 4 pkt 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt), a rzeczywistym stosunkiem do praw ryb wciąż jest bardzo duży. Nim jednak przejdę do zwrócenia Waszej uwagi na poszczególne regulacje prawne i problemy, a także możliwości z nimi związane, chcę podkreślić, że moim zdaniem sprawę obrony karpi należy traktować jako symbol szerszej walki o ryby i jeszcze szerszej – walki z szowinizmem gatunkowym w prawie. Stosunek ludzi do ryb, także ten wyrażający się w uchwalanym i wykonywanym prawie, obnaża świetnie wszelkie uprzedzenia, jakie stanowią barierę w dochodzeniu sprawiedliwości dla zwierząt. Pamiętam moje sprawy sprzed 10 lat, gdy stawałam na sali „w imieniu” ryb (reprezentacja ryb to oczywiście w naszym stanie prawnym przenośnia – z formalnego punktu widzenia jestem pełnomocniczką organizacji ochrony zwierząt, kt
Ilmainen tili — sisältää 10 yhteydenottoa
Listattu viime kuussa
