Adopter „Sezon” na prawa ryb powinien trwać cały rok
Kryssbrett · Ukjent · Senior · 10 år
Mann 2016, Høyesterettens dom i saken om mishandling av guppler har uttalt noen av de viktigste ordene i historien om dyrebeskyttelse i Polen. Domstolen fastslo at det i de siste årene har skjedd en radikal endring i forholdet mellom menneske og dyr, der dyrene har vært motsatte ting og ansett som tilhørende verdens levende vesener og evne til å føle smerte, og mennesket er pålagt å respektere dyrene, deres beskyttelse og sikre oppsyn. Derfor bør alle juridiske midler tatt i forhold til knokkel dyrene ta hensyn til dyrets vel, rett til eksistens og human behandling. (dom fra 13 desember 106 år, II KK 281/16). Denne stemmen fra Høyesteretten er et brudd innen dyrebeskyttelsen, men bør også være et brudd innen området med fiskes behandling generelt. Foran våre øyne skjer en endringsprosess, hvor gradvis, selv om det er svært langsomt på juridisk nivå, nye grupper av dyr blir inkludert under økt beskyttelse. Likevel er det fortsatt et stort uoverensstemmelse mellom å sikre dem en god, human behandling som tar hensyn til deres behov, sikrer dem oppsyn og beskyttelse (som foreskrevet i artikkel 5 og artikkel 4 punkt 2 i loven av 21 august 1997 om dyrebeskyttelse), og den faktiske holdningen til fiskes rettigheter. Før jeg går videre til å trekke jeres oppmerksomhet mot spesifikke juridiske regelverk og problemer, samt muligheter forbundet med dette, vil jeg understreke at etter min mening skal forsvar av guppler behandles som et symbol for en bredere kamp for fisk og enda bredere - kampen mot slagsfremmedhet i lov. Forholdet mellom mennesker og fisk, også det som uttrykkes gjennom vedtatte og gjennomførte lover, avslører godt alle fordommer som er barrierer for rettferdighet for dyr. Jeg husker mine saker fra ti år siden da jeg sto i salen "i navn" av fisk (representasjon av fisk er selvfølgelig i vår juridiske status en metafor – fra formell synspunkt er jeg fullmakt til dyrebeskyttelsesorganisasjon)
Les original (en)
W 2016 r. Sąd Najwyższy na kanwie sprawy dotyczącej znęcania się nad karpiami wypowiedział jedne z najważniejszych słów w historii ochrony zwierząt w Polsce. Stwierdził bowiem, że w ostatnich latach doszło do radykalnego przewartościowania w stosunkach człowieka do zwierząt, które przeciwstawiono rzeczy i uznano ich przynależność do świata istot żyjących oraz zdolnych do odczuwania cierpienia, a człowieka zobowiązano do poszanowania zwierząt, ich ochrony i zagwarantowania opieki. Wszelkie więc środki prawne, podejmowane w stosunku do zwierząt kręgowych powinny mieć na względzie ich dobro, prawo do istnienia i humanitarnego traktowania. (wyrok z 13 grudnia 106 r., II KK 281/16). Ten głos Sądu Najwyższego to przełom w dziedzinie ochrony karpi, ale powinny być także przełomem w obszarze traktowania ryb w ogóle. Na naszych oczach dzieje się proces zmiany, w którym stopniowo, choć na poziomie prawnym wciąż okrutnie wolno, kolejne grupy zwierząt włączane są pod zwiększoną ochronę. Rozdźwięk jednak pomiędzy zapewnieniem im godnego, humanitarnego traktowania, uwzględniającego ich potrzeby, zapewniającego im opiekę i ochronę (jak nakazuje art. 5 i art. 4 pkt 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt), a rzeczywistym stosunkiem do praw ryb wciąż jest bardzo duży. Nim jednak przejdę do zwrócenia Waszej uwagi na poszczególne regulacje prawne i problemy, a także możliwości z nimi związane, chcę podkreślić, że moim zdaniem sprawę obrony karpi należy traktować jako symbol szerszej walki o ryby i jeszcze szerszej – walki z szowinizmem gatunkowym w prawie. Stosunek ludzi do ryb, także ten wyrażający się w uchwalanym i wykonywanym prawie, obnaża świetnie wszelkie uprzedzenia, jakie stanowią barierę w dochodzeniu sprawiedliwości dla zwierząt. Pamiętam moje sprawy sprzed 10 lat, gdy stawałam na sali „w imieniu” ryb (reprezentacja ryb to oczywiście w naszym stanie prawnym przenośnia – z formalnego punktu widzenia jestem pełnomocniczką organizacji ochrony zwierząt, kt
Gratis konto — 10 kontakter inkludert
Listet forrige måned
