Dagas adopteren
Kruisbried · Mannelijk · Volwassen · 6 jaren
De enige nadelen van mij is dat ik een beetje een onzeker type ben. Je zou dat anders niet zeggen. Ik ben een aardige hond, iedereen spreekt goed over me, en ik ben vriendelijk, maar soms word ik nerveus in bepaalde situaties. Andere mensen denken dat het niets is, maar ik weet de reden. Bijvoorbeeld, een huilend kind. Hoe kan je niet gestrest raken? Waarom huilt hij? Of een fietsist die voorbijrijdt. Niet allemaal. Alleen sommigen. De eerste drie stoor me niet, maar de vierde! Wie gaf hem het recht om met een fiets te rijden? Dingen zoals die verstoren mijn humeur even. Of bijvoorbeeld, als we in de stad lopen en een vrouw naar ons toe komt. Lachend van oor tot oor, zo gelukkig! Wat heeft ze nu bedacht? Weet ze niet wat de lokale gewoontes zijn? Het maakt niet uit hoe goed je leeft, je kunt niet aandwingen. Maar zij loopt door te lachen. Hoe moet ik daarop reageren? Ik blaf een beetje. Je zou weten dat je dat niet moet doen. Maar het leukste is dat ik me onrustig voel en iedereen lacht tegen me en praat met me. Niemand gelooft me als ik serieus ben. En weet je waarom ze me niet geloven? Omdat ik meestal van oor tot oor glimlach. Over het algemeen ben ik een tevreden hond, een gelukkige. Het is goed om te leven, goed om te lopen, goed om je op te kruipen bij een geliefde persoon, goed om zulke mensen te hebben. Maar deze zenuwen... Gisteren dacht Nosis misschien dat mijn zenuwen niet komen van een goede ervaring. Ik heb al deze littekens, ik kijk alles met één oog aan - alsof ik ooit een pijnlijke gebeurtenis had en nu niet 100% vertrouwen heb in alles. Nee! Een heel belangrijk "maar" - ik ben zeer trainbaar. Iemand die met mij werkt kan deze zenuwen beheersen. Bijvoorbeeld, in de stad, zijn er zoveel dingen die kunnen irriteren: zoveel huilende kinderen, zoveel slechte bestuurders, zoveel mensen (zelfs in Klaipėda in de zomer), maar we lopen in de stad en ik word alleen een paar keer gestrest door kleine dingen. We passeren een cruiseschipgroep, ze praten met me in een onbekende taal, maar alles is voor mij goed, geen zenuwen. Maar ik ben geen stadshond. Voor een eigenaar die uitdagende situaties mooi vindt en wil werken met zijn hond, ja, ik zou een geweldige keuze zijn om in stadssituaties te wonen. Maar voor iemand die deze uitdagingen niet wil, die zijn hond overal mee naartoe neemt zonder te denken, zonder bang te zijn dat iets hem ergens niet mag, zou ik te veel zijn. Dus een rustiger milieu zou een betere keuze zijn voor mij. Maar niet luiheid in een tuin voor mijn hele leven. Gewoon van onveranderende geuren ruiken rond, zenuwen zouden uiteindelijk iedereen kunnen krijgen, zelfs Hal. In het kort, ik zoek een persoon die tijd doorbrengt op plekken waar het rustig is en echt liefdevolle hondcompanionschap nodig heeft.
Origineel lezen (lt)
Vienintelis mano menkas trūkūmėlis yra tas, kad esu toks biški nervininkas. Ko šiaip nepasakytum. Esu fainas bičas, visi tik geru žodžiu mini, ir prie bajerio toks, o va būna imu ir susinervinu lygioj vietoj. Čia kitiems atrodo, kad lygioj, o aš tai žinau, kad priežastis yra. Pavyzdžiui, koks klykiantis vaikas. Kaip nesuerzins toks? Kam klykt? Arba pro šalį pralėkęs dviratininkas. Ne visi. Tik kai kurie. Pirmi trys nesuerzina, bet tas ketvirtas!.. Kas jam dviračio teises davė? Va tokie ir sugadina nuotaiką visai… minutei. Arba va, einam mieste, priešais pareina moteris. Išsišiepusi iki ausų, visa tokia laiminga! Ką ji čia sau sugalvojo? Nežino gal vietinių tradicijų? Kad ir kaip gerai gyventum, negali išsiduoti. O ji eina ir šypsosi. Ir kaip man nereaguot? Sureaguoju! Pabambu biški. Turi žinot, kad nereikia taip. O juokingiausia, kad aš nervojuos, o visi man šypsosi ir šnekina. Niekas netiki, kad aš rimtai! O žinot, kodėl netiki? Nes visu kitu laiku varinėju išsišiepęs iki ausų. Iš esmės esu patenkintas gyvenimu šuo, linksmutis. Man faina! Gyvent faina, varinėt faina, glaustytis prie mylimo žmogaus faina, turėt tokių žmonių faina. Tik va tie nervai… Panos vakar pagalvojo, gal ne iš geros patirties tie mano nervai palaužti. Atvariau visas randuotas, į visus žiūriu tik viena akimi - panašu, kad kažkada turėjau kokį skaudų nutikimą, ir dabar nebeturiu šimtaprocentinio pasitikėjimo viskuo. Beeeet! Labai svarbus “bet” - aš labai imlus mokymuisi. Su manim užsiimant galima padėti tuos nervukus suvaldyti. Pavyzdžiui, varom į miestą, ten gi kiek objektų, kurie gali sunervinti: kiek klykiančių vaikų, kiek prastų vairuotojų, kiek žmonių (vasarą net Klaipėdoj jų netrūksta), o mes varinėjam mieste ir aš tik kelis kartus suainervinu dėl smulkmenų. Prasilenkiam su minia iš kruizinio laivo, jie čiauška man nežinoma kalba, o man viskas gerai, jokių nervų. Bet miesto šuo aš nesu. Šeimininkui, kuris mėgsta iššūkius ir nori dirbti su savo šuniu, taip, būčiau puikus pasirinkimas gyventi miesto sąlygom. Bet tam, kuris tokių iššūkių nenori, kuris nori nesukdamas galvos visur imti savo šunį, nebijodamas, kad jam kažkur kažkas nepatiks, aš būčiau per sunkus. Todėl man ramesnė aplinka būtų geresnis pasirinkimas. Bet ne tinginiavimas vienam kieme visą gyvenimą. Vien nuo nesikeičiančių arų šniukštinėjimo nervai galiausiai paimtų bet kam, net Halui. Tai žodžiu, ieškau žmogaus, kuris mėgsta laiką leisti ten, kur ramu, ir kuriam labai reikia mylinčio šuns draugijos. ____________________________________
Gelist 3 maanden geleden
