Adopter Dagas
Kryssbrett · Hann · Voksen · 6 år
Det eneste negative ved meg er at jeg er litt opprørt. Du ville ikke si det ellers. Jeg er en fin hund, alle sier godt om meg, og jeg er vennlig, men noen ganger blir jeg opprørt i visse situasjoner. Andre synes det er ingenting, men jeg vet hvorfor. For eksempel et grålende barn. Hvordan kan du ikke bli opprørt? Hvorfor gråter han? Eller en syklist som passerer. Ikke alle av dem. Bare noen. De første tre bekymrer meg ikke, men den fjerde! Hvem ga ham retten til å kjøre sykkel? Slike ting forstyrrer humøret mitt i et øyeblikk. Eller for eksempel når vi går i byen og en kvinne kommer mot oss. Smilende fra øre til øre, så glad! Hva har hun kommet opp med? Vet hun ikke lokale vaner? Uansett hvor bra du lever, kan du ikke vise av seg. Men hun går videre og smiler. Hvordan kan jeg ikke reagere? Jeg bøffer litt. Du skal vite at du ikke bør gjøre det. Men det morsomste er at jeg blir opprørt, og alle smiler til meg og snakker til meg. Ingen tror meg når jeg er alvorlig. Og du vet hvorfor de ikke tror? Fordi alle andre ganger er jeg smilende fra øre til øre. Grunnet det er jeg en fornøyd hund, en glad. Det er bra å leve, det er bra å gå, det er bra å klemme seg opp til en nær person, det er bra å ha slike mennesker. Men disse opprørsene ... I går tenkte Nosis kanskje opprørsene mine ikke kommer fra gode opplevelser. Jeg har alle disse skadene, jeg ser på alt med ett øye - det ser ut som om jeg hadde en smertefull hendelse engang, og nå har jeg ikke 100% tillit til alt. Nei! Et veldig viktig "men" - jeg er svært treningstilpasset. Noen som jobber med meg kan hjelpe til å kontrollere disse opprørsene. For eksempel å gå inn i byen, det er så mange objekter som kan iritere: så mange grålende barn, så mange dårlige førere, så mange mennesker (selv i Klaipėda på sommeren), men vi går i byen og jeg blir opprørt bare noen ganger over små ting. Vi passerer en kruiseskipgruppe, de snakker til meg på et ukjent språk, men det er alt i orden for meg, ingen opprørsener. Men jeg er ikke en byhund. For en eier som liker utfordringer og vil jobbe med sin hund, ja, jeg ville være en fantastisk valg å leve i bybetingelser. Men for noen som ikke vil ha disse utfordringene, som vil ta sin hund overalt uten å tenke, uten å frykte at noe kanskje ikke liker ham der, ville jeg være for mye. Derfor ville et mer rolig miljø være en bedre valg for meg. Men ikke sløvhet i en hage hele livet. Bare fra ubygde lukt og lukte rundt, ville opprørsener til slutt få noen, selv Hal. Med andre ord søker jeg en person som liker å bruke tid på steder som er stille, og som virkelig trenger elskende hundevennskap.
Les original (lt)
Vienintelis mano menkas trūkūmėlis yra tas, kad esu toks biški nervininkas. Ko šiaip nepasakytum. Esu fainas bičas, visi tik geru žodžiu mini, ir prie bajerio toks, o va būna imu ir susinervinu lygioj vietoj. Čia kitiems atrodo, kad lygioj, o aš tai žinau, kad priežastis yra. Pavyzdžiui, koks klykiantis vaikas. Kaip nesuerzins toks? Kam klykt? Arba pro šalį pralėkęs dviratininkas. Ne visi. Tik kai kurie. Pirmi trys nesuerzina, bet tas ketvirtas!.. Kas jam dviračio teises davė? Va tokie ir sugadina nuotaiką visai… minutei. Arba va, einam mieste, priešais pareina moteris. Išsišiepusi iki ausų, visa tokia laiminga! Ką ji čia sau sugalvojo? Nežino gal vietinių tradicijų? Kad ir kaip gerai gyventum, negali išsiduoti. O ji eina ir šypsosi. Ir kaip man nereaguot? Sureaguoju! Pabambu biški. Turi žinot, kad nereikia taip. O juokingiausia, kad aš nervojuos, o visi man šypsosi ir šnekina. Niekas netiki, kad aš rimtai! O žinot, kodėl netiki? Nes visu kitu laiku varinėju išsišiepęs iki ausų. Iš esmės esu patenkintas gyvenimu šuo, linksmutis. Man faina! Gyvent faina, varinėt faina, glaustytis prie mylimo žmogaus faina, turėt tokių žmonių faina. Tik va tie nervai… Panos vakar pagalvojo, gal ne iš geros patirties tie mano nervai palaužti. Atvariau visas randuotas, į visus žiūriu tik viena akimi - panašu, kad kažkada turėjau kokį skaudų nutikimą, ir dabar nebeturiu šimtaprocentinio pasitikėjimo viskuo. Beeeet! Labai svarbus “bet” - aš labai imlus mokymuisi. Su manim užsiimant galima padėti tuos nervukus suvaldyti. Pavyzdžiui, varom į miestą, ten gi kiek objektų, kurie gali sunervinti: kiek klykiančių vaikų, kiek prastų vairuotojų, kiek žmonių (vasarą net Klaipėdoj jų netrūksta), o mes varinėjam mieste ir aš tik kelis kartus suainervinu dėl smulkmenų. Prasilenkiam su minia iš kruizinio laivo, jie čiauška man nežinoma kalba, o man viskas gerai, jokių nervų. Bet miesto šuo aš nesu. Šeimininkui, kuris mėgsta iššūkius ir nori dirbti su savo šuniu, taip, būčiau puikus pasirinkimas gyventi miesto sąlygom. Bet tam, kuris tokių iššūkių nenori, kuris nori nesukdamas galvos visur imti savo šunį, nebijodamas, kad jam kažkur kažkas nepatiks, aš būčiau per sunkus. Todėl man ramesnė aplinka būtų geresnis pasirinkimas. Bet ne tinginiavimas vienam kieme visą gyvenimą. Vien nuo nesikeičiančių arų šniukštinėjimo nervai galiausiai paimtų bet kam, net Halui. Tai žodžiu, ieškau žmogaus, kuris mėgsta laiką leisti ten, kur ramu, ir kuriam labai reikia mylinčio šuns draugijos. ____________________________________
Gratis konto — 10 kontakter inkludert
Listet forrige måned
