Adoptar a Dagas
Mestizo · Macho · Adulto · 6 años
La única desventaja de mí es que soy un poco del tipo nervioso. No dirías eso de otra forma. Soy un buen perro, a todos les gusta y soy amigable, pero a veces me pongo nervioso en ciertas situaciones. Otros piensan que no es nada, pero yo sé la razón. Por ejemplo, un niño llorando. ¿Cómo no ponerse molesto? ¿Por qué llora? O un ciclista pasando. No todos ellos. Solo algunos. Los primeros tres no me molestan, pero el cuarto. ¿Quién le dio el derecho de andar en bicicleta? Esas cosas arruinan mi estado de ánimo por un momento. O, por ejemplo, cuando estamos caminando en la ciudad y una mujer viene hacia nosotros. Sonriendo de oreja a oreja, tan feliz. ¿Qué se le ocurrió? ¿No conoce las costumbres locales? No importa cómo vivas, no puedes mostrarte. Pero ella sigue caminando sonriente. ¿Cómo no reaccionar? Ladró un poco. Deberías saber que no deberías hacer eso. Pero lo más divertido es que me pongo nervioso y todos me sonríen y me hablan. Nadie me cree cuando estoy serio. Y sabes por qué no me creen? Porque la mayoría del tiempo estoy sonriendo de oreja a oreja. Básicamente, soy un perro contento, feliz. Es bueno vivir, es bueno caminar, es bueno acurrucarse con una persona querida, es bueno tener a esas personas. Pero estos nervios... Ayer Nosis pensó que quizás mis nervios no vienen de una buena experiencia. Tengo todas estas cicatrices, miro todo con un ojo - parece que tuve algún evento doloroso una vez, y ahora no tengo confianza al 100% en todo. ¡No! Un "pero" muy importante: soy muy entrenable. Alguien que trabaje conmigo puede ayudarme a controlar estos nervios. Por ejemplo, al ir al centro, hay tantos objetos que pueden molestar: tantos niños llorando, tantos malos conductores, tanta gente (incluso en Klaipėda durante el verano), pero caminamos en la ciudad y solo me pongo molesto algunas veces por cosas pequeñas. Pasamos junto a una multitud de crucero, me hablan en un idioma desconocido, pero todo está bien para mí, sin nervios. Pero no soy un perro de ciudad. Para un dueño que le gusta los desafíos y quiere trabajar con su perro, sí, sería una excelente opción para vivir en condiciones urbanas. Pero para alguien que no quiere estos desafíos, quien quiere llevar a su perro a todas partes sin pensar, sin temer que algo no le guste en algún lugar, yo sería demasiado. Por lo tanto, un entorno más tranquilo sería una mejor elección para mí. Pero no la pereza en un solo jardín toda mi vida. Solo de oler olores constantes alrededor, los nervios eventualmente afectarían a cualquiera, incluso a Hal. En resumen, estoy buscando a una persona que disfrute pasar tiempo en un lugar tranquilo, y que realmente necesite la compañía de un perro cariñoso.
Leer original (lt)
Vienintelis mano menkas trūkūmėlis yra tas, kad esu toks biški nervininkas. Ko šiaip nepasakytum. Esu fainas bičas, visi tik geru žodžiu mini, ir prie bajerio toks, o va būna imu ir susinervinu lygioj vietoj. Čia kitiems atrodo, kad lygioj, o aš tai žinau, kad priežastis yra. Pavyzdžiui, koks klykiantis vaikas. Kaip nesuerzins toks? Kam klykt? Arba pro šalį pralėkęs dviratininkas. Ne visi. Tik kai kurie. Pirmi trys nesuerzina, bet tas ketvirtas!.. Kas jam dviračio teises davė? Va tokie ir sugadina nuotaiką visai… minutei. Arba va, einam mieste, priešais pareina moteris. Išsišiepusi iki ausų, visa tokia laiminga! Ką ji čia sau sugalvojo? Nežino gal vietinių tradicijų? Kad ir kaip gerai gyventum, negali išsiduoti. O ji eina ir šypsosi. Ir kaip man nereaguot? Sureaguoju! Pabambu biški. Turi žinot, kad nereikia taip. O juokingiausia, kad aš nervojuos, o visi man šypsosi ir šnekina. Niekas netiki, kad aš rimtai! O žinot, kodėl netiki? Nes visu kitu laiku varinėju išsišiepęs iki ausų. Iš esmės esu patenkintas gyvenimu šuo, linksmutis. Man faina! Gyvent faina, varinėt faina, glaustytis prie mylimo žmogaus faina, turėt tokių žmonių faina. Tik va tie nervai… Panos vakar pagalvojo, gal ne iš geros patirties tie mano nervai palaužti. Atvariau visas randuotas, į visus žiūriu tik viena akimi - panašu, kad kažkada turėjau kokį skaudų nutikimą, ir dabar nebeturiu šimtaprocentinio pasitikėjimo viskuo. Beeeet! Labai svarbus “bet” - aš labai imlus mokymuisi. Su manim užsiimant galima padėti tuos nervukus suvaldyti. Pavyzdžiui, varom į miestą, ten gi kiek objektų, kurie gali sunervinti: kiek klykiančių vaikų, kiek prastų vairuotojų, kiek žmonių (vasarą net Klaipėdoj jų netrūksta), o mes varinėjam mieste ir aš tik kelis kartus suainervinu dėl smulkmenų. Prasilenkiam su minia iš kruizinio laivo, jie čiauška man nežinoma kalba, o man viskas gerai, jokių nervų. Bet miesto šuo aš nesu. Šeimininkui, kuris mėgsta iššūkius ir nori dirbti su savo šuniu, taip, būčiau puikus pasirinkimas gyventi miesto sąlygom. Bet tam, kuris tokių iššūkių nenori, kuris nori nesukdamas galvos visur imti savo šunį, nebijodamas, kad jam kažkur kažkas nepatiks, aš būčiau per sunkus. Todėl man ramesnė aplinka būtų geresnis pasirinkimas. Bet ne tinginiavimas vienam kieme visą gyvenimą. Vien nuo nesikeičiančių arų šniukštinėjimo nervai galiausiai paimtų bet kam, net Halui. Tai žodžiu, ieškau žmogaus, kuris mėgsta laiką leisti ten, kur ramu, ir kuriam labai reikia mylinčio šuns draugijos. ____________________________________
Cuenta gratuita — 10 contactos incluidos
Publicado el mes pasado






