E’ adopteren
Kruisbried · Onbekend · Oud · 11 jaren
Afgelopen zondag kwam een nieuwe gast aan bij het dierentehuis: Ariel, een driejarige kruising, in perfecte gezondheid maar plotseling lastig. Het koppel dat haar liet is jong, maar toen ze Ariel uit een hondentehuis in Basilicata namen, was de meisje nog geen twintig jaar oud en had een levensplan dat op dat moment het hebben van een hond bevatte. Onbekend is wat deze zeer jonge partner werd verteld over het verantwoordelijkheid en inzet die nodig zijn bij het opnemen van een hond: het feit blijft dat een "gewoon" gebeuren als verhuizen voldoende was om een klein hondje af te geven dat voor altijd een reisgenoot had moeten zijn. De documenten die met de hond meekwamen bewijzen dat Ariel toen ze in Belluno aankwam, nog geen drie maanden oud was, geboren op 25 april 2015, en gegeven aan het jonge paar op 18 juli. Ondanks haar kleine omvang was Ariel al een straathond geregistreerd bij de gemeente, die leed aan coccidiose en giardiasis, zoals bevestigd door de lokale gezondheidsautoriteit op 5 juni: niets ongewoons voor een straathond uit het zuiden, tenzij de diagnose ook op 4 juli, dat wil zeggen na een maand mogelijke onvolledige behandeling en veertien dagen voor de overplaatsing naar Veneto, werd bevestigd. Was Ariel genezen toen ze opgenomen werd? Hoe was de reis die, op slechts drie maanden oud, haar naar Belluno bracht? Wie deed de vooradoptie huisbezoek? Wie legde het jonge paar uit wat het betekent om "een hond op te nemen"? En wie zorgde ervoor dat het een kleine hond was, zoals de adoptant had gevraagd, en die vervolgens besloot bijna tot grote grootte te groeien? We kunnen echt niet meer van dit soort "hondentransport" uit het zuiden hebben. We hebben al genoemd de goede trouw van veel vrijwilligers (zowel in het zuiden als het noorden), maar ook de arrogantie van veel zelfverklaarde dierliefhebbers (zowel in het noorden als het zuiden) die exemplaren plaatsen en blijven plaatsen voor de narcissistische plezier van het zichzelf bevredigen met foto's en berichten op sociale media. Wat over de dramatische toon en verhalen – vaak onwaar – die worden gebruikt om het dier online "te lanceren", zonder omschakelen spelen met mensen emotionele reacties? En over het geld (weinig of veel) dat wordt gevraagd bij snelwegrustpleinen, waar honden worden afgeleverd? En de jonge "Dobermanns" die in gezinnen met pasgeborenen terechtkomen? En de "Schnauzers" die – voor welke reden dan ook – te levendig zijn? En de pups (net als Ariel) die garanderen klein te zijn, die uiteindelijk te groot zijn voor een appartement? Of exemplaren die gedrogeerd zijn tijdens de reis, die zich later onhandelbaar blijken? Ook bij het hondentehuis van APACA zijn er zulke honden, gebracht naar het noorden door Bellunesi, die een gunst zouden bewijzen aan de honden en hun medeburgers als ze zich bezighouden met iets anders! Het is tijd voor de Staat en Regio's – die nooit hebben ingegrepen om de migratie vanuit zuidelijke dierentheksen te stoppen of ten minste te reguleren – om een situatie te eindigen die onwaardig is voor een beschavende land.
Origineel lezen (it)
Domenica scorsa è arrivata in rifugio una nuova ospite: si tratta di Ariel, una meticcia di tre anni, in piena salute ma diventata improvvisamente ingombrante. La coppia che l'ha lasciata è giovane, ma quando ha preso Ariel da un canile della Basilicata la ragazza non aveva neanche vent'anni e un progetto di vita che, in quel momento, includeva la presenza di un cane. Non è dato sapere quanto sia stato detto a questa giovanissima coppia dell'impegno e della responsabilità a cui andava in contro adottando un cane: sta di fatto che un evento “normale” come un trasferimento è bastato per scaricare una cagnotta che avrebbe dovuto essere, per sempre, una compagna di viaggio. I documenti che accompagnano il cane provano che quando Ariel è arrivata a Belluno non aveva neanche tre mesi, essendo nata il 25 aprile 2015 e ceduta ai ragazzi il 18 luglio. Pur così piccola, Ariel era già una randagia intestata al comune, affetta da coccidiosi e giardiasi, come attestato dal servizio veterinario dell'Azienda sanitaria locale il 5 giugno: niente di strano per un randagio del sud, se non fosse che la diagnosi è stata confermata anche il 4 luglio, vale a dire dopo un mese di cure forse non fatte e quattordici giorni prima del trasferimento in Veneto. Era guarita Ariel quando è stata data in adozione? Come è stato il viaggio che, a soli tre mesi, l'ha portata a Belluno? E chi ha fatto (o non fatto) la visita di preaffido? Chi ha spiegato ai ragazzi cosa voleva dire “prendere un cane”? E chi ha assicurato che si trattava di un cane di piccola taglia, proprio come aveva chiesto l'adottante e che, invece, ha deciso di crescere quasi fino alla taglia grande? Non se ne può veramente più di questo “traffico di cani” dal sud. Abbiamo già detto della buonafede di tanti volontari (sia al sud che al nord), ma anche del protagonismo di altrettanti sedicenti amanti degli animali (sia al nord, che al sud), che hanno piazzato e continuano a piazzare esemplari per il narcisistico piacere di gratificarsi con foto e post sui social. E che dire dei toni drammatici e delle storie – spesso false- usati per “lanciare” l'animale in rete, giocando in modo irresponsabile con i sentimenti delle persone? E dei soldi (pochi o tanti che siano) chiesti nelle stazioni di servizio dell'autostrada, dove i cani vengono consegnati? E dei giovani “doberman” inseriti in famiglie con neonati? E degli “schnauzer” che – chissà come mai! – sono troppo vivaci? E dei cuccioli (proprio come Ariel) garantiti di taglia piccola che invece diventano troppo grandi per un appartamento? O di esemplari drogati per il tempo del viaggio che si rivelano poi ingestibili? Anche nel canile di APACA ci sono cani così, portati al nord da bellunesi che farebbero un piacere ai cani e ai loro concittadini se si dedicassero ad altro! E' ora che Stato e Regioni – che non sono mai intervenuti per bloccare o almeno regolare la migrazione dai canili del Sud- facciano cessare una situazione che è indegna di un paese civile.
Gelist 4 maanden geleden
