Adotar Knabbel
Pomeranian · Macho · Jovem · 3 anos
Uma senhora idosa com mais de 80 anos recebeu dois belos cães de seus filhos no Natal há alguns anos. Foi um gesto gentil, mas não muito sábio. E se algo acontecesse com sua (velha) dona? Isso não era problema, até que chegou o momento e a mãe de repente adoeceu e sucumbiu a essas temperaturas escaldantes. Nenhum dos filhos queria os cães. Antes, os mais queridos de sua mãe, mas agora não mais. Eles acabaram na estação de abate, onde estavam em uma gaiola sufocante e quente esperando para ver qual seria seu destino. O coração de sua dona se partiria se soubesse que isso foi feito com seu bem mais precioso na terra. Nós acolhemos essas pobres criaturas e agora elas estão lentamente melhorando, mas não estamos "em casa". Nosso pessoal e equipe os mimam e tentam tirá-los da casca, mas nenhum cão merece estar em uma gaiola. Eles estão fora de controle e estão muito tristes, parecem tristes em seus olhos e queriam que fosse como antes, com sua dona em seu colo, juntos no jardim, em movimento, nas guloseimas. Knabbel e Babbel podem ser colocados separadamente, mas de preferência com um cão estável e autoconfiante. Mas nós os vemos melhor saindo do abrigo ao mesmo tempo, cada um para seu novo lar seguro, para que nenhum deles tenha que ficar para trás.
Ler original (nl)
Een oud dametje van over de 80 jaar kreeg enkele jaren geleden van haar kinderen twee prachtige hondjes voor kerst. Het was een lief gebaar, maar niet erg verstandig. Wat als er iets zou gebeuren met hun (oude) baasje? Dat was allemaal geen probleem, tot puntje bij paaltje kwam en mama lief plots ziek werd en bezweek onder deze verzengende temperaturen. Geen van de kinderen wilde de hondjes. Ooit het dierbaarste bezit van hun mama, maar nu niet meer van tel. Ze belandden in het dodenstation waar ze in een stikkend hete kooi zaten af te wachten wat hun lot nu zou worden. Hun baasje haar hart zou breken moest ze weten dat dit haar dierbaarste bezit op aarde werd aangedaan. We namen deze sukkeltjes binnen en nu ze bij ons zijn, gaat het stilaan beter, maar we zijn geen “thuis”. Onze mensen en team verwennen hen en proberen hen uit hun schulp te laten komen, maar geen enkele hond verdient het om in een hok te moeten zitten. Ze zijn het padje af en zijn heel triestig, kijken dof uit hun oogjes en wilden dat het weer zoals vroeger was, bij hun baasje op schoot, samen in de tuin, op stap, aan de lekkernijen. Knabbel en Babbel kunnen zeker apart geplaatst worden maar liefst bij een stabiel en zelfzeker hondje. Maar we zien hen wel liefst tegelijkertijd vertrekken uit de refugio, elk naar hun nieuwe veilige haven, zodat er geen van hen moet achterblijven.
Listado há 4 dias
