Adottare Knabbel
Pomeranian · Maschio · Giovane · 3 anni
Una signora anziana di oltre 80 anni ha ricevuto due bellissimi cani dai figli per Natale alcuni anni fa. È stato un gesto gentile, ma non molto saggio. Cosa succederebbe se qualcosa fosse capitato al loro proprietario (anziano)? Questo non era un problema, fino a quando la mamma improvvisamente si è ammalata e ha ceduto a queste temperature torride. Nessuno dei figli voleva i cani. Un tempo i più amati possedimenti di mamma, ma ora non più di conto. Finirono nella stazione di uccisione dove erano in una gabbia soffocante e calda in attesa di vedere quale sarebbe stata la loro sorte. Il cuore del loro proprietario si sarebbe spezzato se avesse saputo che questo era fatto alla sua cosa più preziosa sulla terra. Abbiamo preso queste povere creature e ora stanno lentamente migliorando, ma non siamo "a casa". Il nostro popolo e il nostro team li vizia e cerca di farli uscire dal loro guscio, ma nessun cane merita di essere in una gabbia. Sono fuori strada e sono molto tristi, sembrano tristi nei loro occhi e vorrebbero che fosse come prima, con il loro proprietario sulle loro ginocchia, insieme nel giardino, in movimento, alle leccornie. Knabbel e Babbel possono certamente essere collocati separatamente, ma preferibilmente con un cane stabile e sicuro di sé. Ma li vediamo meglio lasciare il rifugio allo stesso tempo, ciascuno verso il loro nuovo rifugio sicuro, in modo che nessuno di loro debba rimanere indietro.
Leggi originale (nl)
Een oud dametje van over de 80 jaar kreeg enkele jaren geleden van haar kinderen twee prachtige hondjes voor kerst. Het was een lief gebaar, maar niet erg verstandig. Wat als er iets zou gebeuren met hun (oude) baasje? Dat was allemaal geen probleem, tot puntje bij paaltje kwam en mama lief plots ziek werd en bezweek onder deze verzengende temperaturen. Geen van de kinderen wilde de hondjes. Ooit het dierbaarste bezit van hun mama, maar nu niet meer van tel. Ze belandden in het dodenstation waar ze in een stikkend hete kooi zaten af te wachten wat hun lot nu zou worden. Hun baasje haar hart zou breken moest ze weten dat dit haar dierbaarste bezit op aarde werd aangedaan. We namen deze sukkeltjes binnen en nu ze bij ons zijn, gaat het stilaan beter, maar we zijn geen “thuis”. Onze mensen en team verwennen hen en proberen hen uit hun schulp te laten komen, maar geen enkele hond verdient het om in een hok te moeten zitten. Ze zijn het padje af en zijn heel triestig, kijken dof uit hun oogjes en wilden dat het weer zoals vroeger was, bij hun baasje op schoot, samen in de tuin, op stap, aan de lekkernijen. Knabbel en Babbel kunnen zeker apart geplaatst worden maar liefst bij een stabiel en zelfzeker hondje. Maar we zien hen wel liefst tegelijkertijd vertrekken uit de refugio, elk naar hun nieuwe veilige haven, zodat er geen van hen moet achterblijven.
Elencati 4 giorni fa
