Adoptar a Knabbel
Pomerania · Macho · Joven · 3 años
Hace unos años, una anciana de más de 80 años recibió dos hermosos perros de sus hijos como regalo de Navidad. Fue un gesto amable, pero no muy sabio. ¿Qué pasaría si algo le sucedía a su dueña? Eso no era problema, hasta que llegó el momento y la mamá se enfermó repentinamente y sucumbió a estas temperaturas abrasadoras. Ninguno de los hijos quería a los perros. Antes eran el objeto más preciado de su madre, pero ahora ya no tenían valor. Terminaron en la perrera, donde estaban en una jaula sofocante y caliente esperando para ver cuál sería su destino. El corazón de su dueña se rompería si supiera que esto le había sucedido a su posesión más preciada en la tierra. Adoptamos a estas pobres criaturas y ahora se están recuperando lentamente, pero no estamos en casa. Nuestro equipo y personal los miman y tratan de sacarlos de su caparazón, pero ningún perro merece estar en una jaula. Están desorientados y muy tristes, con los ojos apagados y anhelando volver a ser como antes, con su dueña en su regazo, juntos en el jardín, en movimiento, con las golosinas. Knabbel y Babbel pueden colocarse por separado, pero preferiblemente con un perro estable y seguro. Pero los vemos mejor si se van del refugio al mismo tiempo, cada uno a su nuevo hogar seguro, para que ninguno de ellos tenga que quedarse atrás.
Leer original (nl)
Een oud dametje van over de 80 jaar kreeg enkele jaren geleden van haar kinderen twee prachtige hondjes voor kerst. Het was een lief gebaar, maar niet erg verstandig. Wat als er iets zou gebeuren met hun (oude) baasje? Dat was allemaal geen probleem, tot puntje bij paaltje kwam en mama lief plots ziek werd en bezweek onder deze verzengende temperaturen. Geen van de kinderen wilde de hondjes. Ooit het dierbaarste bezit van hun mama, maar nu niet meer van tel. Ze belandden in het dodenstation waar ze in een stikkend hete kooi zaten af te wachten wat hun lot nu zou worden. Hun baasje haar hart zou breken moest ze weten dat dit haar dierbaarste bezit op aarde werd aangedaan. We namen deze sukkeltjes binnen en nu ze bij ons zijn, gaat het stilaan beter, maar we zijn geen “thuis”. Onze mensen en team verwennen hen en proberen hen uit hun schulp te laten komen, maar geen enkele hond verdient het om in een hok te moeten zitten. Ze zijn het padje af en zijn heel triestig, kijken dof uit hun oogjes en wilden dat het weer zoals vroeger was, bij hun baasje op schoot, samen in de tuin, op stap, aan de lekkernijen. Knabbel en Babbel kunnen zeker apart geplaatst worden maar liefst bij een stabiel en zelfzeker hondje. Maar we zien hen wel liefst tegelijkertijd vertrekken uit de refugio, elk naar hun nieuwe veilige haven, zodat er geen van hen moet achterblijven.
Publicado hace 4 días
