Adoptujte Sonik
Kříženec · Mužský
Ahoj! Jmenuji se Sonik. Jsem pes střední velikosti. Narodil jsem se kolem května 2014. Poprvé jsem přišel do zvířecího útulku 9. listopadu 2014, přivezen z zásahu na Długa Street. Po několika dnech mě adoptovala rodina se samotným domem a zahradou. Vypadalo to skvěle, ta rodina, ten dům, ta zahrada – sen splněný! Bohužel od poloviny února 2017 jsem znovu žil ve zvířecím útulku. Podle mého pana jsem skákal přes ploty a neustále běhal pryč. Dostal jsem se do zvířecího útulku v Gliwice a on si mě ani nechtěl vyzvednout. Nedodržel smlouvu, protože mi nepodal hlášení o povinném kastraci ve zvířecím útulku. Nic pro mě nedělal, nevěnoval mi čas – proto jsem utíkali. Nezkoušel pracovat se mnou, měl jsem přístup do zahrady a to je vše. 5. října 2017 jsem znovu adoptován rodinou ze Zabrze, jak se ukázalo, v mezičase jsem změnil majitele. Bohužel musím být pod špatnou hvězdou. Pokračoval jsem ve svém běhání bez dozoru, naposledy 28. září 2022 jsem byl převezen z zásahu, běhal jsem poblíž ulice Pawliczka a Piotr Skarga Street. Jsem silný pes, velmi ochotný strávit čas s lidmi, které znám. Můžu být popsán jako veselý a energický! Lidem, kterým důvěřuji, ukážu celé tělo, radost a štěstí, pozdravím je skoky a usmívajícím se tváří. Na procházky hledám hodně, plním základní příkazy a neodmítám odměnu. Nereaguji na jiné psy, soustřeďuji se na člověka. V posledním domě jsem žil i s jiným psem. Opravdu nemám zasloužit odpovědné lidi? Pravděpodobně nikdo o mě nestál. Tak by probíhalo přijetí. Je smutné, protože když lidé přijdou do zvířecího útulku a zájem o adopci, vyplní dotazník a v kategorii „chovatelská práce“ označí, že budou pracovat. Vyberou zvíře a pro psy jdou na zkouškové procházky. Aby se pečovatel a pes mohli poznat, než se přestěhují do domova spolu. Adopce není nucená a personál zvířecího útulku nás opravdu miluje. Starají se o nás a kdykoli odchází dočasný pes z útulku, každý člen personálu to vnímá vnitřně. Někteří jsou šťastní a silně věří, že tento dům bude poslední. Jiní vzdechnou s obavami. Jiní si otřou slzu a mávají nám na rozloučenou. Proto mě tak překvapuje, proč se opět vracím na místo, odkud jsem odešel s lidmi, kteří si vědomě a odpovědně rozhodli mě přijmout do své péče. Má aktuální očkování, parazitární léčbu. Jsem čipovaný a také kastrovaný. Čekám na odpovědný domov! Protože ani nejlepší zvířecí útulek nemůže nahradit skutečný a láskyplný domov!
Přečíst původní (pl)
Witajcie! Nazywam się Sonik. Jestem średniej wielkości, psem. Urodziłem się w okolicach maja 2014 roku. Po raz pierwszy do schroniska trafiłem 9 listopada 2014 roku, przywieziono mnie z interwencji z ul. Długiej. Po kilku dniach zostałem zaadoptowany przez rodzinę do domku z ogrodem. Zapowiadało się świetnie, rodzina, dom, ogródek- spełnienie marzeń! Niestety od połowy lutego 2017 roku znowu mieszkałem w schronisku. Ponoć mój właściciel twierdził, że przeskakiwałem płoty i notorycznie uciekałem. Trafiłem do schroniska w Gliwicach, nawet nie miał zamiaru mnie z niego odebrać. Nie dostosował się nawet do umowy, ponieważ nie zgłosił się ze mną na obowiązkową kastrację do schroniska. Nic dla mnie nie zrobił, nie poświęcał mi czasu - dlatego uciekałem. Nie próbował ze mną pracować, miałem do dyspozycji ogródek i tyle. 5 października 2017 roku zostałem kolejny raz zaadoptowany do rodziny z Zabrza, jak się okazało, w międzyczasie zmieniłem właściciela. Niestety, chyba jestem urodzony pod pechową gwiazdą. Notorycznie biegałem bez nadzoru, po raz ostatni 28 września 2022 roku, przywieziono mnie z interwencji, biegałem przy ul. Pawliczka i ul. Piotra Skargi.Jestem psem silnym, niesamowicie pragnącym spędzać czas z osobami, które już znam. Można mnie określić jako wesołego i energicznego! Ludziom, którym zaufałem, pokazuję całym swoim ciałkiem, radość i szczęście, witając ich podskokami i uśmiechniętą mordką. Na spacerze dużo węszę, wykonuję podstawowe komendy, nie odmówię za to smakołyków. Nie reaguję wtedy na inne pieski, skupiam się na człowieku. W ostatnim domu mieszkałem nawet z innym psem. Czy ja naprawdę nie zasługuję na odpowiedzialnych ludzi? Najprawdopodobniej nikomu nie zależało na mnie. Na tym by adopcja się powiodła. Co jest smutne, ponieważ gdy przychodzą do schroniska osoby zainteresowane adopcją, wypełniają ankietę, pod kategorią „prace behawioralne” zaznaczają, że będą pracować. Wybierają zwierzę, w przypadku psów, chodzą z nim na próbne spacery. Aby opiekunowie i pies mogli poznać się nawzajem, zanim wkroczą wspólnie do domu i będą w nim razem mieszkać. Adopcja nigdy nie jest przymuszona, a pracownicy schroniska naprawdę nas kochają. Dbają o nas i zawsze, gdy podopieczny Psitula opuszcza schronisko, każdy z personelu przeżywa to wewnętrznie. Jedni się cieszą i wierzą mocno, że ten dom będzie tym ostatnim. Inni wzdychają w obawie... Inni ocierają łezkę, machając nam na do widzenia. Dlatego tak bardzo się dziwię, dlaczego tak wracam do miejsca, z którego wychodziłem z osobami, które świadomie i odpowiedzialnie podjęły decyzję o przygarnięciu mnie pod swoją opiekę. Posiadam aktualne szczepienie, odrobaczenie. Jestem zaczipowany, a także wykastrowany. Czekam na odpowiedzialny dom! Bo nawet najlepsze schronisko nie zastąpi prawdziwego i kochającego domku!
Zobrazeno před 5 měsíci
