Υιοθετήστε τον/την Sonik
Μεικτής φυλής · Αρσενικό
Γεια σας! Το όνομά μου είναι Sonik. Είμαι ένας μεσαίου μεγέθους σκύλος. Γεννήθηκα γύρω στο Μάιο 2014. Πρώτη φορά πήγα στο κέντρο διάσωσης ζώων στις 9 Νοεμβρίου 2014, όταν ήρθα από μια παρέμβαση στην οδό Długa. Μερικές μέρες αργότερα έγινα αποδοχή από μια οικογένεια με σπίτι και κήπο. Φαινόταν τέλεια, η οικογένεια, το σπίτι, ο κήπος - ένα όνειρο πραγματικό! Δυστυχώς, από τα μέσα Φεβρουαρίου 2017 ξανά ζούσα στο κέντρο διάσωσης ζώων. Σύμφωνα με τον κάτοχό μου, έτρεχα πάνω από τα φράχτες και πάντα ξεφεύγα. Τελικά έμεινα στο κέντρο διάσωσης ζώων στο Gliwice, και δεν ήθελε καν να με πάρει. Δεν συμμόρφωσε στη σύμβαση γιατί δεν με αναγνώρισε για την αποκοπή στο κέντρο διάσωσης ζώων. Δεν έκανε τίποτα για μένα, δεν περνούσε χρόνο μαζί μου - γι' αυτό ξεφεύγα. Δεν προσπάθησε να εργαστεί μαζί μου, είχα πρόσβαση στον κήπο και τέλος. Στις 5 Οκτωβρίου 2017 ξανααποδέχτηκα μια οικογένεια από το Zabrze, όπως έμαθα, είχα αλλάξει ιδιοκτήτες στο μεταξύ. Δυστυχώς, ίσως γεννήθηκα υπό άτυχο αστέρι. Συνεχίζω να τρέχω χωρίς επίβλεψη, την τελευταία φορά στις 28 Σεπτεμβρίου 2022 ήρθα από μια παρέμβαση, τρέχοντας κοντά στην οδό Pawliczka και στην οδό Piotr Skarga. Είμαι ένας ισχυρός σκύλος, πολύ θελήσιος να περάσει χρόνο με ανθρώπους που ξέρω ήδη. Μπορώ να περιγραφώ ως ευφάνταστος και ενεργός! Στους ανθρώπους που εμπιστεύομαι, δείχνω ολόκληρο το σώμα μου, τη χαρά και τη χαρά, χαιρετώντας τους με αναπηδήματα και με χαμόγελο. Κατά τις περιπλανήσεις μου αναρωτιέμαι πολύ, εκτελώ βασικές εντολές και δεν αρνούμαι ένα γεύμα. Δεν αντιδρώ σε άλλα σκυλιά, εστιάζω στον άνθρωπο. Στο τελευταίο σπίτι ζούσα ακόμη με ένα άλλο σκύλο. Δεν ξέρω αν δεν αξιούμε ευθύνη; Πιθανώς κανείς δεν με έβαλε στο μυαλό του. Έτσι θα έγινε η αποδοχή. Είναι λυπηρό γιατί όταν οι άνθρωποι έρχονται στο κέντρο διάσωσης ζώων ενδιαφέρονται για αποδοχή, συμπληρώνουν ένα ερωτηματολόγιο και στην κατηγορία "εργασία συμπεριφοράς" υπογραμμίζουν ότι θα εργαστούν. Επιλέγουν ένα ζώο και για τα σκυλιά, κάνουν περιπλανήσεις τεστ. Έτσι ο φροντιστής και το σκύλος μπορούν να γνωριστούν πριν μετακομίσουν στο σπίτι. Η αποδοχή δεν είναι ποτέ εξαναγκασμός, και το προσωπικό του κέντρου διάσωσης ζώων μας αγαπά πραγματικά. Μας φροντίζουν και όταν ένας υποδοχικός σκύλος φεύγει από το κέντρο διάσωσης ζώων, κάθε μέλος του προσωπικού το αισθάνεται εσωτερικά. Κάποιοι είναι ευτυχισμένοι και ισχυρά πιστεύουν ότι αυτό το σπίτι θα είναι το τελευταίο. Άλλ
Διάβασε αρχικό (pl)
Witajcie! Nazywam się Sonik. Jestem średniej wielkości, psem. Urodziłem się w okolicach maja 2014 roku. Po raz pierwszy do schroniska trafiłem 9 listopada 2014 roku, przywieziono mnie z interwencji z ul. Długiej. Po kilku dniach zostałem zaadoptowany przez rodzinę do domku z ogrodem. Zapowiadało się świetnie, rodzina, dom, ogródek- spełnienie marzeń! Niestety od połowy lutego 2017 roku znowu mieszkałem w schronisku. Ponoć mój właściciel twierdził, że przeskakiwałem płoty i notorycznie uciekałem. Trafiłem do schroniska w Gliwicach, nawet nie miał zamiaru mnie z niego odebrać. Nie dostosował się nawet do umowy, ponieważ nie zgłosił się ze mną na obowiązkową kastrację do schroniska. Nic dla mnie nie zrobił, nie poświęcał mi czasu - dlatego uciekałem. Nie próbował ze mną pracować, miałem do dyspozycji ogródek i tyle. 5 października 2017 roku zostałem kolejny raz zaadoptowany do rodziny z Zabrza, jak się okazało, w międzyczasie zmieniłem właściciela. Niestety, chyba jestem urodzony pod pechową gwiazdą. Notorycznie biegałem bez nadzoru, po raz ostatni 28 września 2022 roku, przywieziono mnie z interwencji, biegałem przy ul. Pawliczka i ul. Piotra Skargi.Jestem psem silnym, niesamowicie pragnącym spędzać czas z osobami, które już znam. Można mnie określić jako wesołego i energicznego! Ludziom, którym zaufałem, pokazuję całym swoim ciałkiem, radość i szczęście, witając ich podskokami i uśmiechniętą mordką. Na spacerze dużo węszę, wykonuję podstawowe komendy, nie odmówię za to smakołyków. Nie reaguję wtedy na inne pieski, skupiam się na człowieku. W ostatnim domu mieszkałem nawet z innym psem. Czy ja naprawdę nie zasługuję na odpowiedzialnych ludzi? Najprawdopodobniej nikomu nie zależało na mnie. Na tym by adopcja się powiodła. Co jest smutne, ponieważ gdy przychodzą do schroniska osoby zainteresowane adopcją, wypełniają ankietę, pod kategorią „prace behawioralne” zaznaczają, że będą pracować. Wybierają zwierzę, w przypadku psów, chodzą z nim na próbne spacery. Aby opiekunowie i pies mogli poznać się nawzajem, zanim wkroczą wspólnie do domu i będą w nim razem mieszkać. Adopcja nigdy nie jest przymuszona, a pracownicy schroniska naprawdę nas kochają. Dbają o nas i zawsze, gdy podopieczny Psitula opuszcza schronisko, każdy z personelu przeżywa to wewnętrznie. Jedni się cieszą i wierzą mocno, że ten dom będzie tym ostatnim. Inni wzdychają w obawie... Inni ocierają łezkę, machając nam na do widzenia. Dlatego tak bardzo się dziwię, dlaczego tak wracam do miejsca, z którego wychodziłem z osobami, które świadomie i odpowiedzialnie podjęły decyzję o przygarnięciu mnie pod swoją opiekę. Posiadam aktualne szczepienie, odrobaczenie. Jestem zaczipowany, a także wykastrowany. Czekam na odpowiedzialny dom! Bo nawet najlepsze schronisko nie zastąpi prawdziwego i kochającego domku!
Καταχωρημένα πριν από 5 μήνες
