Adotar 800 milionów wyjątków
Raça mista · Desconhecido
Orgulhamo-nos em termos a Lei de Proteção Animal. Desde 1997, com diferentes alterações até hoje. Escrevemos nela uma evidência: "Animal, como ser vivo, capaz de sentir dor, não é coisa" (Artigo 1, Parágrafo 1). No mesmo artigo tiramos a conclusão: "O homem lhe deve respeito, proteção e cuidado." Mais adiante lê-se que "Todo animal merece tratamento humanitário" (Artigo 5), o que basicamente repete o que foi dito anteriormente sobre proteção e cuidado. Para que não haja dúvidas, Artigo 6, Parágrafo 1a diz que é proibido maltratar animais, e quinze subparágrafos descrevem exatamente o que é proibido. A culminância é o Artigo 6, Parágrafo 1, onde o legislador proíbe a morte dos animais. No Artigo 35 lê-se quais penas foram previstas para as pessoas que violam as regras da lei - multa, restrição de liberdade, privação de liberdade, no máximo três anos. O modo como brevemente apresentei a lei é uma imagem que os meios de comunicação constroem. Isso indica que a sociedade apoia a proteção e o cuidado com os animais, e que agredir e matar animais é punível. De um lado, não se pode acusar que esse relato da lei seja mentira. De outro lado, conhecendo a lei mais detalhadamente, é preciso admitir que a verdade foi cortada até tal ponto que sofreu uma distorção significativa. Primeiro, a lei abrange apenas animais vertebrados. Certamente as maiores provas da capacidade de sofrer estão relacionadas a essa categoria, mas a ciência já considera também parte dos animais invertebrados (como polvos), o que a lei não abrange. Segundo, embora tenha sido reconhecido que o animal não é coisa, imediatamente foi adicionado que "nas questões não regulamentadas pela lei, aplicam-se às criaturas os correspondentes dispositivos relativos às coisas" (Artigo 1, Parágrafo 2). Na realidade, os animais podem ser comprados, vendidos, alugados, perdidos - como coisas. Animais domésticos têm seus proprietários, animais selvagens vivos são propriedade do Tesouro Estatal, e dzi
Ler original (en)
Szczycimy się tym, że posiadamy Ustawę o ochronie zwierząt. Od 1997 roku, z różnymi zmianami, aż do dzisiaj. Zapisaliśmy w niej pewną oczywistość: „ Zwierzę, jako istota żyjąca, zdolna do odczuwania cierpienia, nie jest rzeczą ” (Art. 1 ust. 1). W tym samym artykule wyciągnęliśmy wniosek: „ Człowiek jest mu winien poszanowanie, ochronę i opiekę. ” Dalej czytamy, że „ Każde zwierzę wymaga humanitarnego traktowania .” (Art. 5), co jest w zasadzie powtórzeniem, tego, co padło wcześniej o ochronie i opiece. Żeby nie było wątpliwości, art. 6 ust. 1a mówi, że zabrania się znęcania nad zwierzętami, a paręnaście podpunktów opisuje co konkretnie jest zabronione. Kulminacją zaś jest artykuł 6 ust. 1, gdzie ustawodawca zabrania zabijania zwierząt. W artykule 35 czytamy jakie kary przewidziano dla osób łamiących przepisy ustawy – grzywna, ograniczenie wolności, pozbawienie wolności, maksymalnie do trzech lat. Sposób w jaki pokrótce przedstawiłam ustawę jest obrazem, jaki kształtują media. Wynika z niego, że społeczeństwo popiera ochronę zwierząt i opiekę nad nimi, a krzywdzenie zwierząt i ich zabijanie jest karalne. Z jednej strony nie można postawić zarzutu, że taki opis ustawy jest kłamstwem. Z drugiej strony, znając ustawę bardziej szczegółowo, trzeba przyznać, że prawdę okrojono do tego stopnia, że uległa znacznemu zniekształceniu. Po pierwsze, ustawa obejmuje tylko zwierzęta kręgowe . Niewątpliwie najsilniejsze dowody na zdolność do cierpienia istnieją właśnie w odniesieniu do tej grupy, ale nauka bierze już pod uwagę także część zwierząt bezkręgowych (np. ośmiornice), czego ustawa już nie obejmuje. Po drugie, choć przyznano, że zwierzę nie jest rzeczą, to od razu dodano, że „ w sprawach nieuregulowanych w ustawie do zwierząt stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące rzeczy ” (Art 1 ust. 2). Faktycznie, zwierzęta można przecież kupować, sprzedawać, dzierżawić, gubić – jak rzeczy. Zwierzęta domowe mają swoich właścicieli, żywe dzikie są własnością Skarbu Państwa, a dzi
Conta gratuita — 10 contatos incluídos
Listado mês passado
