Adottare 800 milionów wyjątków
Incrocio · Non noto
Siamo orgogliosi di avere la Legge sulla protezione degli animali. Dal 1997, con diverse modifiche, fino ad oggi. Abbiamo scritto in essa una certa evidenza: "L'animale, come essere vivente, capace di soffrire, non è una cosa" (Art. 1 comma 1). Nello stesso articolo traiamo la conseguenza: "L'uomo gli deve rispetto, protezione e cura." Più avanti leggiamo che "Ogni animale richiede un trattamento umano" (Art. 5), che in sostanza è una ripetizione di quanto affermato precedentemente riguardo alla protezione e alla cura. Per evitare qualsiasi dubbio, l'art. 6 comma 1a dice che è vietato maltrattare gli animali, e una dozzina di sottopunti descrivono esattamente cosa è proibito. La culmina è nell'art. 6 comma 1, dove il legislatore vieta l'uccisione degli animali. Nell'art. 35 leggiamo quali sanzioni sono previste per le persone che violano i termini della legge - multa, limitazione della libertà, privazione della libertà, massimo tre anni. Il modo in cui ho brevemente presentato la legge è un'immagine creata dai media. Si deduce che la società appoggia la protezione e la cura degli animali, e che danneggiare e uccidere gli animali è punito. D'un lato non si può contestare che questa descrizione della legge sia una menzogna. Dall'altro lato, conoscendo la legge in modo più dettagliato, bisogna ammettere che la verità è stata ridotta in modo tale che è stata notevolmente deformata. Innanzitutto, la legge copre solo gli animali vertebrati. Non c'è dubbio che le prove più forti sulla capacità di soffrire siano relative a questa categoria, ma la scienza considera già anche alcune creature invertebrate (ad esempio polpi), che la legge non include. In secondo luogo, sebbene si riconosca che l'animale non è una cosa, subito si aggiunge che "nelle questioni non regolate dalla legge, agli animali si applicano opportunamente le norme relative alle cose" (Art. 1 comma 2). Infatti, gli animali possono essere acquistati, venduti, affittati, smarriti - come cose. Gli animali domestici hanno i loro proprietari, gli animali selvaggi vivi appartengono al Tesoro dello Stato, e dzi
Leggi originale (en)
Szczycimy się tym, że posiadamy Ustawę o ochronie zwierząt. Od 1997 roku, z różnymi zmianami, aż do dzisiaj. Zapisaliśmy w niej pewną oczywistość: „ Zwierzę, jako istota żyjąca, zdolna do odczuwania cierpienia, nie jest rzeczą ” (Art. 1 ust. 1). W tym samym artykule wyciągnęliśmy wniosek: „ Człowiek jest mu winien poszanowanie, ochronę i opiekę. ” Dalej czytamy, że „ Każde zwierzę wymaga humanitarnego traktowania .” (Art. 5), co jest w zasadzie powtórzeniem, tego, co padło wcześniej o ochronie i opiece. Żeby nie było wątpliwości, art. 6 ust. 1a mówi, że zabrania się znęcania nad zwierzętami, a paręnaście podpunktów opisuje co konkretnie jest zabronione. Kulminacją zaś jest artykuł 6 ust. 1, gdzie ustawodawca zabrania zabijania zwierząt. W artykule 35 czytamy jakie kary przewidziano dla osób łamiących przepisy ustawy – grzywna, ograniczenie wolności, pozbawienie wolności, maksymalnie do trzech lat. Sposób w jaki pokrótce przedstawiłam ustawę jest obrazem, jaki kształtują media. Wynika z niego, że społeczeństwo popiera ochronę zwierząt i opiekę nad nimi, a krzywdzenie zwierząt i ich zabijanie jest karalne. Z jednej strony nie można postawić zarzutu, że taki opis ustawy jest kłamstwem. Z drugiej strony, znając ustawę bardziej szczegółowo, trzeba przyznać, że prawdę okrojono do tego stopnia, że uległa znacznemu zniekształceniu. Po pierwsze, ustawa obejmuje tylko zwierzęta kręgowe . Niewątpliwie najsilniejsze dowody na zdolność do cierpienia istnieją właśnie w odniesieniu do tej grupy, ale nauka bierze już pod uwagę także część zwierząt bezkręgowych (np. ośmiornice), czego ustawa już nie obejmuje. Po drugie, choć przyznano, że zwierzę nie jest rzeczą, to od razu dodano, że „ w sprawach nieuregulowanych w ustawie do zwierząt stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące rzeczy ” (Art 1 ust. 2). Faktycznie, zwierzęta można przecież kupować, sprzedawać, dzierżawić, gubić – jak rzeczy. Zwierzęta domowe mają swoich właścicieli, żywe dzikie są własnością Skarbu Państwa, a dzi
Account gratuito — 10 contatti inclusi
Elencati mese scorso
