Adoptujte Pedro (Otto)
Border Collie · Mužský · Mladý · 1 rok
Toto je Otto, v ústavu se mu říkalo Pedro, ale ve fosterské rodině, kde je nyní, volají ho Otto od konce září. Začneme od začátku, což byl konec září 2025, kdybyl Otto nalezen spolu se svým bratrem Pipem. Procházeli ulicemi sami o sobě. K největšímu štěstí byli chyceni a převezeni do ústavu. Brzy se ukázalo, že oba jsou plně nesprávně zvyklí na všechno. Žádné lidi, žádné obojky, žádné pouta, žádnou stravu ze mísy, žádné hluky a jen procházení dveřmi dovnitř nebo ven bylo už příliš mnoho. Zatímco Pip se rychle přizpůsobil, nechal se podpořit lidmi v ústavu a naučil se věci, Otto se stále víc bál všeho a všech. Díky všem stimulům, stále se měnícím tvárím a nedostatečné sociabilizaci se napětí a stres v jeho těle kontinuálně zvyšovalo, činilo to stále obtížnější pro něj, aby se přizpůsobil a učil. Konec září byl přesunut do fosterské rodiny, kde skutečně začali od začátku s jeho sociabilizací. První několik měsíců strávil v odděleném běháku s koly spojenými s vlastním zahradním prostředím pro adaptaci, protože to bylo zoufale potřeba. Nic od něj nechtěli. Jen mu dovolili být, nechat stres opustit jeho tělo. Učili jej, že lidé nejsou strašidla, domácí hluk je „normální“ a psi obvykle provádějí své potřeby venku. Ve fosterské rodině, kde bydlí, jsou tři další psi a jak se cítil pohodlněji, stal se i zajímavější pro ostatní psy. Postupně přestal bát každý zvuk, přestal schovávat se do své koly při každém pohybu a začal se více zvykat na život v domě. Přesto zůstával hyperzranitelný, měl dlouhou dobu regenerace a měl problémy s učením nových věcí. Hlavně se držel „běhák a kola jsou bezpečné, všechno vně je velmi vzrušující.“ Po konzultaci s veterinářem jsme začali dávat mu anibidiol od prosince a to mu pomohlo hodně. Od té doby jeho doba regenerace byla mnohem kratší a jeho zvědavost překonala jeho strach. Když se odvažoval víc vycházet z bezpečného běháku, začal označovat uvnitř domu a rozhodli se, že bude kastrovaný. To pomohlo velmi dobře a od té doby už nezkazil vnitřní prostory. V dobách vyššího stresu nebo během velkých změn má někdy pořád nehodu uvnitř, ale celkově je plně trénovaný. Od března byla omezení uvolněna, zůstává pouze jeho vlastní kola a plně se zapojuje do rutiny. Ještě není vytahován, protože si stále myslí, že je to moc vzrušující, ale je zahrádkou bezpečný. Stále je hodně tréninku s Ottou, protože kromě základní sociabilizace v domě, zvykání na lidi a život s lidmi a tréninku pro zvládání domova, je stále hodně, co se může rozvíjet. Nyní jsme na bodě, kde můžeme na něj dát antipoběhový pás bez jakéhokoli napětí a on se odváží chodit kolem domu na řetězu, ale všechno, co se děje mimo plot, stále vypadá velmi vzrušující. Teď je zaměření na postupné a vlastním tempem zvykání na to, aby v budoucnu mohl jít na procházky venku a naučil se, že je mnohem víc k vidění a objevování než jen všechno uvnitř. Měl také malé hranice vůči ostatním psům. Trvalo nějaký čas a hodně vedení, ale teď chápe, že existují hranice v kontaktu s ostatními psy a že ostatní psi nejsou vždy šťastní o všem. Má větší respekt k ostatním členům stáda a v případě překročení meze je správně opravován. Proto by mohl být umístěn do domácnosti, kde je již přítomen stabilní, jasný pes. To může dokonce pomoci získat důvěru během venkovního tréninku. Otto je opravdu velmi laskavý a měkký pes. Je pro něj těžké navázat důvěrný vztah, ale jednou, když mu důvěříte, je opravdu vaším nejlepším společníkem. Jeho preference je pro ženy, ale s trochou trpělivosti a hodně sušenek může také zvyknout na mužské společenství. Má skvělý vztah ke své fosterské mamince a dělá s ní triky. Už umí sedět, podat ruku, lehnout si, dát vysoké pozdravy a polibky a rád se tiskne k ní na pohovku. Když jeho fosterská maminka přijde domů, skáče s nadšením, dostane spoustu objímání a polibků a chce být magnetem všude, kam jde. Naštěstí, když se vzrušení v domě zklidní, klidně leží na polštáři. Otto je opravdu velmi hrávkovitý.
Přečíst původní (nl)
Dit is Otto, in het asiel hebben ze hem Pedro genoemd maar in het gastgezin waar hij zit noemen ze hem al sinds eind September Otto. We beginnen bij het begin en dat is begin September 2025 toen Otto samen met zijn broertje Pip gevonden werd. Ze zwierven met z’n tweetjes over straat. Gelukkig werden ze gevangen en meegenomen naar de opvang. Wat al vrij snel duidelijk werd was dat beide mannen helemaal niets gewend waren. Geen mensen, geen halsbandjes, geen riem, geen eten uit een voerbak, geen geluiden en gewoon door een deur naar binnen of naar buiten was eigenlijk al te veel. Waar Pip zich snel aanpaste, zich liet steunen door de mensen in de opvang en dingen oppikte werd Otto alleen maar banger voor alles en iedereen. Door alle prikkels, de steeds wisselende gezichten en slechte socialisatie liep de spanning en stress in zijn lijf steeds hoger op waardoor hij zich steeds meer afsloot en het ook steeds laster werd om hem aan dingen te kunnen laten wennen en dingen te leren. Eind September is hij naar een gastgezin gegaan waar ze echt vanaf de basis helemaal opnieuw zijn begonnen in zijn socialisatie. Hij heeft de eerste maanden in een afgezette kennel gezeten met een bench die zat aangesloten op een eigen stuk tuin om te kunnen acclimatiseren want dit was hard nodig. Ze hebben niets van hem gevraagd. Hem zichzelf laten zijn, de stress uit zijn lijfje. Hem alleen maar leren dat mensen niet eng zijn, dat huiselijke geluiden “normaal” zijn en dat hondjes over het algemeen buiten hun behoeftes doen. In het gastgezin waar hij verblijft zijn nog 3 andere honden aanwezig en hoe meer hij zich op zijn gemak ging voelen, hoe nieuwsgieriger hij ook werd naar de andere honden. Langzaamaan schrok hij niet meer van elk geluid, dook hij niet meer bij elke beweging angstig zijn bench in en begon hij steeds meer te wennen aan het leven in huis. Toch bleef hij hyperalert, was hij hersteltijd lang en had hij moeite met nieuwe dingen leren. Hij bleef voornamelijk hangen op “de kennel en bench zijn veilig, alles daarbuiten is ontzettend spannend”. In overleg met de dierenarts zijn we sinds december gestart met anibidiol en dit helpt hem echt gigantisch. Sinds hij dit krijgt is zijn hersteltijd veel korter en wint zijn nieuwsgierigheid het van de angst. Toen hij wat vaker uit zijn veilige kenneltje durfde te komen begon hij te markeren in huis en is besloten dat hij geneutraliseerd ging worden. Dit heeft heel erg goed geholpen en sinds dien plast hij niet meer binnen. Hij heeft bij hele hoge stress of bij een grote verandering af en toe nog een ongelukje binnen maar hij is over het grootste deel geheel zindelijk. Sinds Maart is de afzetting afgebroken en staat alleen zijn eigen bench nog op en draait hij volledig mee in het ritme. Hij wordt nog niet uitgelaten want dit vindt hij nog te spannend maar hij is wel tuin-zindelijk. Er wordt nog flink geoefend met Otto want los van de basis-socialisatie in huis, het wennen aan mensen en het leven met mensen en de zindelijkheidstraining is er nog veel waar hij in kan groeien. We zijn ondertussen zo ver dat we zonder spanning een anti-ontsnap tuigje bij hem om kunnen doen en hij aangelijnd in huis rond durft te lopen maar alles wat buiten de poort gebeurd vind hij nog heel erg spannend. Op dit moment ligt daar nu de focus op om hem daar heel langzaam en in zijn eigen tempo aan te laten wennen zodat hij hopelijk over een tijdje lekker mee buiten kan gaan wandelen en hij leert dat er nog veel meer te zien en ontdekken is dan enkel alles binnenshuis. Ook naar andere honden had hij weinig grenzen. Het heeft even geduurd en er is heel wat sturing voor nodig geweest maar hij snapt nu dat er grenzen zijn in het contact met andere honden en dat andere honden niet overal van gediend zijn. Hij heeft meer respect voor de overige roedelleden en laat zich prima corrigeren wanneer hij even over de streep gaat. Hij zou dus prima geplaatst kunnen worden op een plek waar al een andere stabiele, duidelijke hond aanwezig is. Dit zou hem zelfs kunnen helpen met vertrouwen opbouwen tijdens het oefenen buiten. Otto is echt een ontzettend lieve en zachte hond. Hij vind het lastig om een vertrouwensband op te bouwen, maar als hij je vertrouwd dan is hij echt je allerbeste maatje. Zijn voorkeur gaat uit naar vrouwen maar met een beetje geduld en veel lekkers kan hij ook wennen aan mannelijk gezeldschap. Hij heeft een hele goede klik met zijn pleegmama en doet zelfs al trucjes met haar. Hij kan al zitten, pootjes geven, liggen, high five’s en kusjes geven en hij ligt het liefst tegen haar aan geplakt op de bank. Wanneer zijn pleegmama thuis komt springt hij rond uit enthousiasme, wordt er flink geknuffeld en gekust en wil hij het liefst als een soort van magneet overal bij zijn waar ze is. Gelukkig gaat hij, wanneer de opwinding in huis gezakt is, uiteindelijk ook gewoon lekker op een kussen liggen. Otto is echt ontzettend speels. Hij wil niets liever dan met knuffels spelen, deze uit elkaar trekken, ne
Zobrazeno minulý měsíc
