Adoptera Pedro (Otto)
Border Collie · Han · Unge · 2 år
Detta är Otto, i djurhemmet kallade han Pedro, men i den mottagningsfamilj där han nu bor har de kallat honom Otto sedan slutet av september. Vi börjar från början, vilket var slutet av september 2025 när Otto hittades tillsammans med sin bror Pip. De vandrade själva på gatan. Lyckligtvis fångades de och togs till djurhemmet. Det blev snart tydligt att båda två inte var vana vid något alls. Inga människor, inga halsar, inga ledband, inga matfrukter, inga ljud, och bara att gå genom en dörr in eller ut var redan för mycket. Medan Pip snabbt anpassade sig, lät sig stödja av personalen i djurhemmet och lärde sig saker, blev Otto mer och mer rädd för allt och alla. På grund av alla stimulanser, konstant förändrande ansikten och dålig socialisering ökade spänning och stress i hans kropp, vilket gjorde det allt svårare för honom att vänja sig vid saker och lära sig. I slutet av september flyttades han till en mottagningsfamilj där de verkligen började om från början med hans socialisering. Han tillbrakte de första månaderna i ett separat bur med en kasse kopplad till en egen trädgård för att vänja sig, eftersom det desperat behövdes. De krävde ingenting av honom. De lät honom vara, lät stressen lämna hans kropp. De lärde honom bara att människor inte är skrämmande, att husljud är "normalt" och att hundar generellt gör sitt behov utanför. I den mottagningsfamilj där han bor finns det tre andra hundar, och när han kände sig mer bekväm blev han också mer nyfiken på de andra hundarna. Gradvis slöt han upp med att inte längre vara rädd för varje ljud, inte dölja sig i sin kasse vid varje rörelse, och började bli mer vän vid att bo i huset. Men han förblev hyperalert, hade lång återhämtningstid och hade svårt att lära sig nya saker. Han följde främst "burrunnen och kassen är säkra, allt utanför är extremt roligt." Efter diskussion med veterinären började vi ge honom anibidiol sedan december, och detta har hjälpt honom mycket. Sedan han fick det har hans återhämtningstid varit mycket kortare, och hans nyfikenhet har övervägande hans rädsla. När han vågade komma ut ur sin trygga bur oftare började han markera inne i huset, och det beslutades att han skulle kastreras. Det hjälpte mycket bra, och sedan dess har han inte prelat inne i huset. Vid hög stress eller under stora förändringar har han fortfarande ibland olycksskägg inne i huset, men globalt är han fullt husrein. Sedan mars har häktningen upphört, endast hans egna kasse finns kvar, och han deltar helt i rutinen. Han tas ännu inte ut eftersom han fortfarande finner det för roligt, men han är trädgårdssäker. Det finns fortfarande mycket träning med Otto eftersom, utöver grundläggande socialisering i huset, att vänja sig vid människor och leva med människor, och träningsuppgifter för att bli husrein, finns det mycket mer han kan växa in. Vi är nu i ett stadium där vi kan sätta en anti-flyktbälte på honom utan någon spänning, och han vågar promenera runt i huset med lejon, men allt som händer utanför porten verkar fortfarande mycket roligt för honom. Just nu ligger fokus på att långsamt och i hans egen takt få honom vän vid detta så att hoppas, i sin tur, kan gå promenader utanför och lära sig att det finns mycket mer att se och upptäcka än allt inne. Han hade även lite gränser mot andra hundar. Det tog lite tid och mycket vägledning, men han förstår nu att det finns gränser i kontakt med andra hundar och att andra hundar inte alltid är glada över allt. Han har mer respekt för andra packmedlemmar och korrigeras när han går över linjen. Därför skulle han kunna placeras väl i ett hem där en annan stabil, tydlig hund redan finns. Detta kan även hjälpa honom att bygga självförtroende under utomhusträningen. Otto är verkligen en mycket god och mjuk hund. Det är svårt för honom att bygga ett förtroendebaserat band, men när han förlitar sig på dig är han verkligen din bästa kamrat. Hans preferens är kvinnor, men med lite tålamod och många belöningar kan han också vänja sig vid manlig närvaro. Han har en stor koppling till sin mottagningsmor och gör till och med tricks med henne. Han kan redan sitta, ge hand, ligga, ge högre fem och kyssa, och han gillar att klibba mot henne på soffan. När hans mottagningsmor kommer hem hoppas han runt med entusiasm, får massor av umgänge och kyskningar och vill vara som en magnet överallt hon är. Lyckligtvis, när upphetsningen i huset har lagt sig, ligger han till slut fint på en kudde. Otto är verkligen mycket spelaktig.
Läs original (nl)
Ondertussen maakt Otto echt gigantische sprongen vooruit! Hij loopt sinds een aantal weken mee aan de riem buiten, sommige dingen (zoals rijdende auto’s en fietsers die vlak langs hem af rijden) vindt hij nog heel spannend. Gelukkig hersteld hij weer snel en loopt hij na een spannend moment weer lekker mee verder! We zijn echt nog aan het oefenen en aan het uitbouwen qua prikkels en omgeving maar we merken dat herhaling hem heel goed doet en hij op plekken die voor hem bekend worden, steeds meer geniet van de wandelingen. We merken dat Otto ontzettend veel steun heeft aan de andere honden. We hebben daarom ook besloten dat hij geplaatst gaat worden in een situatie waar al een andere hond aanwezig is. Gelukkig is Otto heel sociaal en speelt hij ook heel erg leuk met andere honden dus dat is een win-win situatie! :) Otto is echt een ontzettend lieve en zachte hond. Hij vind het lastig om een vertrouwensband op te bouwen, maar als hij je vertrouwd dan is hij echt je allerbeste maatje. Zijn voorkeur gaat uit naar vrouwen maar met een beetje geduld en veel lekkers kan hij ook wennen aan mannelijk gezelschap. Hij heeft een hele goede klik met zijn pleegmama en doet zelfs al trucjes met haar. Hij kan al zitten, pootjes geven, liggen, high five’s en kusjes geven en hij ligt het liefst tegen haar aan geplakt op de bank. Wanneer zijn pleegmama thuis komt springt hij rond uit enthousiasme, wordt er flink geknuffeld en gekust en wil hij het liefst als een soort van magneet overal bij zijn waar ze is. Hij gaat na een wandeling lekker in zijn mand liggen en ligt ook graag tegen je aan op de bank. Otto is echt ontzettend speels. Hij wil niets liever dan met knuffels spelen, deze uit elkaar trekken en achter ballen aan rennen. Ook met de andere honden rent en speelt hij regelmatig. Hij kan zichzelf ook heel goed bezig houden met een kauw botje of een Kong met wat lekkers. Otto kan best een paar uurtjes alleen thuis zijn maar gaat dan wel in zijn eigen bench. Dit vind hij zelf ook prettig. Hij loopt zelf de bench in en is ook rustig in de bench. Helemaal wanneer hij er voor en er na voldoende beweging en uitdaging heeft gehad gaat hij in de bench lekker liggen slapen! Otto kan mee in de auto. Hij vind het in de auto zetten nog spannend maar als hij er in zit dan blijft hij rustig zitten. In het gezin waar Otto momenteel logeert zijn ook een aantal katten aanwezig. Hij is er nieuwsgierig naar, snuffelt aan ze en maakt soms een spelboogje om ze uit te dagen maar zo gauw de katten hier niet op in gaan druipt hij al snel af. 1 van de katten geeft hem regelmatig kopjes en ook dit vind hij wel gezellig. Hij kan dus prima geplaatst worden in een huis waar 1 of meerdere katten wonen. Er zijn een paar keer (kleine) kinderen langs geweest en hier is hij echt doodsbang voor. We plaatsen hem dus niet in een gezin met kinderen. Ben jij net zo verliefd op zijn ontzettend knappe koppie als zijn pleegmama en heb je tijd, geduld en energie om verder te gaan in het proces waar we mee gestart zijn en hem te leren dat er nog ontzettend veel leuke en mooie dingen zijn waar hij hopelijk nog heeeeeel lang van kan en mag gaan genieten? Vul dan onderstaand contactformulier in en dan nemen we zo snel mogelijk contact met je op! Onderstaand lees je het hele verhaal van Otto en hoe ontzettend hard hij al gegroeid is in een jaar! Ondertussen is hij wel echt klaar voor een eigen plekje waar hij verder kan en mag ontwikkelen en zich mag gaan binden aan de eigenaren waar hij zijn gouden mandje gaat krijgen! Dit is Otto, in het asiel hebben ze hem Pedro genoemd maar in het gastgezin waar hij zit noemen ze hem Otto. We beginnen bij het begin en dat is begin September 2025 toen Otto samen met zijn broertje Pip gevonden werd. Ze zwierven met z’n tweetjes over straat. Gelukkig werden ze gevangen en meegenomen naar de opvang. Wat al vrij snel duidelijk werd was dat beide mannen helemaal niets gewend waren. Geen mensen, geen halsbandjes, geen riem, geen eten uit een voerbak, geen geluiden en gewoon door een deur naar binnen of naar buiten was eigenlijk al te veel. Waar Pip zich snel aanpaste, zich liet steunen door de mensen in de opvang en dingen oppikte werd Otto alleen maar banger voor alles en iedereen. Door alle prikkels, de steeds wisselende gezichten en slechte socialisatie liep de spanning en stress in zijn lijf steeds hoger op waardoor hij zich steeds meer afsloot en het ook steeds laster werd om hem aan dingen te kunnen laten wennen en dingen te leren. Eind September is hij naar een gastgezin gegaan waar ze echt vanaf de basis helemaal opnieuw zijn begonnen in zijn socialisatie. Hij heeft de eerste maanden in een afgezette kennel gezeten met een bench die zat aangesloten op een eigen stuk tuin om te kunnen acclimatiseren want dit was hard nodig. Ze hebben niets van hem gevraagd. Hem zichzelf laten zijn, de stress uit zijn lijfje. Hem alleen maar leren dat mensen niet eng zijn, dat huiselijke geluiden “normaal” zijn en dat hondjes over het a
Listade för 4 månader sedan
