Adottare Pedro (Otto)
Border Collie · Maschio · Giovane · 2 anni
Questo è Otto, nel rifugio per animali lo chiamavano Pedro, ma nella famiglia di accoglienza dove si trova ora, lo hanno chiamato Otto dal fine del settembre. Inizieremo dall'inizio, che era la fine del settembre 2025 quando Otto fu trovato insieme a suo fratello Pip. Erano in giro per strada da soli. Fortunatamente, sono stati catturati e portati nel rifugio. Presto è risultato chiaro che entrambi non erano abituati a niente. Nessuna persona, nessun collare, nessuna guinzaglio, nessun cibo da una ciotola, nessun rumore, e anche solo attraversare una porta dentro o fuori era già troppo. Mentre Pip si adattava rapidamente, si faceva sostenere dalle persone nel rifugio e imparava le cose, Otto diventava sempre più spaventato da tutto e da tutti. A causa di tutti gli stimoli, delle facce costantemente cambianti e della scarsa socializzazione, la tensione e lo stress nel suo corpo aumentavano, rendendo sempre più difficile per lui abituarsi alle cose e imparare. Alla fine del settembre, è stato trasferito in una famiglia di accoglienza dove hanno davvero cominciato da capo con la sua socializzazione. Ha trascorso i primi mesi in un recinto separato con una cuccia collegata a un'area personale del giardino per abituarsi, perché era urgentemente necessario. Non gli hanno mai chiesto niente. Gli hanno solo lasciato essere, lasciando che lo stress uscisse dal suo corpo. Gli hanno insegnato che le persone non sono paurose, che i rumori domestici sono "normali" e che i cani fanno i bisogni all'esterno. Nella famiglia di accoglienza dove si trova, ci sono tre altri cani presenti, e man mano che si sentiva più a proprio agio, è diventato anche più curioso verso gli altri cani. Gradualmente ha smesso di aver paura di ogni rumore, di nascondersi nella sua cuccia per ogni movimento e ha iniziato ad abituarsi sempre di più a vivere in casa. Tuttavia rimaneva iperattento, aveva un lungo tempo di recupero e aveva difficoltà ad imparare nuove cose. Si atteneva principalmente al concetto che "il recinto e la cuccia sono sicuri, tutto quello che sta fuori è estremamente eccitante". Dopo aver parlato con il veterinario, abbiamo iniziato a dargli anibidiol dal dicembre, e ciò ha aiutato molto. Da quando l'ha preso, il suo tempo di recupero è stato molto più breve e la sua curiosità ha superato la sua paura. Quando ha osato uscire più spesso dalla sua sicura cuccia, ha iniziato a segnare dentro casa, e si è deciso che sarebbe stato castrato. Questo è andato molto bene e da allora non ha mai urinato all'interno. In momenti di alto stress o durante grandi cambiamenti, ancora a volte ha un incidente dentro casa, ma complessivamente è completamente addestrato. Dal marzo, la detenzione è stata tolta, rimane solo la sua cuccia e partecipa pienamente alla routine. Non viene ancora portato fuori perché ancora trova troppo eccitante, ma è sicuro nel giardino. C'è ancora molto lavoro con Otto perché, oltre alla base della socializzazione in casa, abituarsi alle persone e vivere con loro, e all'addestramento a non fare i bisogni dentro casa, c'è molto che può sviluppare. Ora siamo in un punto in cui possiamo mettergli un finimento anti-scappatoia senza alcuna tensione, e osa girare intorno alla casa con il guinzaglio, ma tutto ciò che succede fuori dal cancello sembra ancora molto eccitante per lui. Al momento, l'attenzione è su farlo abituare lentamente e a suo ritmo a questo, in modo che forse, con il tempo, possa uscire a passeggio e imparare che c'è molto di più da vedere e scoprire rispetto a tutto ciò che sta dentro. Aveva anche pochi limiti nei confronti degli altri cani. Ci è voluto un po' di tempo e molta guida, ma ora capisce che ci sono limiti nel contatto con altri cani e che gli altri cani non sono sempre felici di tutto. Ha più rispetto per gli altri membri del branco e viene corretto quando va oltre. Quindi potrebbe essere ben sistemato in una casa dove è già presente un altro cane stabile e chiaro. Questo potrebbe persino aiutarlo a costruire la fiducia durante l'addestramento all'aperto. Otto è veramente un cane molto dolce e gentile. È difficile per lui costruire un legame di fiducia, ma una volta che si fida di te, è davvero il tuo migliore compagno. La sua preferenza è per le donne, ma con un po' di pazienza e tanti biscotti, può abituarsi anche alla compagnia maschile. Ha un grande legame con la sua madre di accoglienza e fa anche trucchi con lei. Sà sedersi, scambiare la zampa, sdraiarsi, fare il saluto alto e baci, e gli piace accoccolarsi contro di lei sul divano. Quando la madre di accoglienza torna a casa, saltella con entusiasmo, riceve tanti abbracci e baci e vuole essere come un magnete ovunque lei sia. Fortunatamente, una volta che l'eccitazione in casa si è calmata, si sdraia elegantemente su un cuscino. Otto è veramente molto giocoso.
Leggi originale (nl)
Ondertussen maakt Otto echt gigantische sprongen vooruit! Hij loopt sinds een aantal weken mee aan de riem buiten, sommige dingen (zoals rijdende auto’s en fietsers die vlak langs hem af rijden) vindt hij nog heel spannend. Gelukkig hersteld hij weer snel en loopt hij na een spannend moment weer lekker mee verder! We zijn echt nog aan het oefenen en aan het uitbouwen qua prikkels en omgeving maar we merken dat herhaling hem heel goed doet en hij op plekken die voor hem bekend worden, steeds meer geniet van de wandelingen. We merken dat Otto ontzettend veel steun heeft aan de andere honden. We hebben daarom ook besloten dat hij geplaatst gaat worden in een situatie waar al een andere hond aanwezig is. Gelukkig is Otto heel sociaal en speelt hij ook heel erg leuk met andere honden dus dat is een win-win situatie! :) Otto is echt een ontzettend lieve en zachte hond. Hij vind het lastig om een vertrouwensband op te bouwen, maar als hij je vertrouwd dan is hij echt je allerbeste maatje. Zijn voorkeur gaat uit naar vrouwen maar met een beetje geduld en veel lekkers kan hij ook wennen aan mannelijk gezelschap. Hij heeft een hele goede klik met zijn pleegmama en doet zelfs al trucjes met haar. Hij kan al zitten, pootjes geven, liggen, high five’s en kusjes geven en hij ligt het liefst tegen haar aan geplakt op de bank. Wanneer zijn pleegmama thuis komt springt hij rond uit enthousiasme, wordt er flink geknuffeld en gekust en wil hij het liefst als een soort van magneet overal bij zijn waar ze is. Hij gaat na een wandeling lekker in zijn mand liggen en ligt ook graag tegen je aan op de bank. Otto is echt ontzettend speels. Hij wil niets liever dan met knuffels spelen, deze uit elkaar trekken en achter ballen aan rennen. Ook met de andere honden rent en speelt hij regelmatig. Hij kan zichzelf ook heel goed bezig houden met een kauw botje of een Kong met wat lekkers. Otto kan best een paar uurtjes alleen thuis zijn maar gaat dan wel in zijn eigen bench. Dit vind hij zelf ook prettig. Hij loopt zelf de bench in en is ook rustig in de bench. Helemaal wanneer hij er voor en er na voldoende beweging en uitdaging heeft gehad gaat hij in de bench lekker liggen slapen! Otto kan mee in de auto. Hij vind het in de auto zetten nog spannend maar als hij er in zit dan blijft hij rustig zitten. In het gezin waar Otto momenteel logeert zijn ook een aantal katten aanwezig. Hij is er nieuwsgierig naar, snuffelt aan ze en maakt soms een spelboogje om ze uit te dagen maar zo gauw de katten hier niet op in gaan druipt hij al snel af. 1 van de katten geeft hem regelmatig kopjes en ook dit vind hij wel gezellig. Hij kan dus prima geplaatst worden in een huis waar 1 of meerdere katten wonen. Er zijn een paar keer (kleine) kinderen langs geweest en hier is hij echt doodsbang voor. We plaatsen hem dus niet in een gezin met kinderen. Ben jij net zo verliefd op zijn ontzettend knappe koppie als zijn pleegmama en heb je tijd, geduld en energie om verder te gaan in het proces waar we mee gestart zijn en hem te leren dat er nog ontzettend veel leuke en mooie dingen zijn waar hij hopelijk nog heeeeeel lang van kan en mag gaan genieten? Vul dan onderstaand contactformulier in en dan nemen we zo snel mogelijk contact met je op! Onderstaand lees je het hele verhaal van Otto en hoe ontzettend hard hij al gegroeid is in een jaar! Ondertussen is hij wel echt klaar voor een eigen plekje waar hij verder kan en mag ontwikkelen en zich mag gaan binden aan de eigenaren waar hij zijn gouden mandje gaat krijgen! Dit is Otto, in het asiel hebben ze hem Pedro genoemd maar in het gastgezin waar hij zit noemen ze hem Otto. We beginnen bij het begin en dat is begin September 2025 toen Otto samen met zijn broertje Pip gevonden werd. Ze zwierven met z’n tweetjes over straat. Gelukkig werden ze gevangen en meegenomen naar de opvang. Wat al vrij snel duidelijk werd was dat beide mannen helemaal niets gewend waren. Geen mensen, geen halsbandjes, geen riem, geen eten uit een voerbak, geen geluiden en gewoon door een deur naar binnen of naar buiten was eigenlijk al te veel. Waar Pip zich snel aanpaste, zich liet steunen door de mensen in de opvang en dingen oppikte werd Otto alleen maar banger voor alles en iedereen. Door alle prikkels, de steeds wisselende gezichten en slechte socialisatie liep de spanning en stress in zijn lijf steeds hoger op waardoor hij zich steeds meer afsloot en het ook steeds laster werd om hem aan dingen te kunnen laten wennen en dingen te leren. Eind September is hij naar een gastgezin gegaan waar ze echt vanaf de basis helemaal opnieuw zijn begonnen in zijn socialisatie. Hij heeft de eerste maanden in een afgezette kennel gezeten met een bench die zat aangesloten op een eigen stuk tuin om te kunnen acclimatiseren want dit was hard nodig. Ze hebben niets van hem gevraagd. Hem zichzelf laten zijn, de stress uit zijn lijfje. Hem alleen maar leren dat mensen niet eng zijn, dat huiselijke geluiden “normaal” zijn en dat hondjes over het a
Elencati 4 mesi fa
