Adopter Pedro (Otto)
Border Collie · Mâle · Jeune · 2 ans
C'est Otto, dans le refuge on l'appelait Pedro, mais dans la famille d'adoption où il est maintenant, ils l'appellent Otto depuis la fin septembre. Nous allons commencer par le début, qui était la fin de septembre 2025 quand Otto a été trouvé avec son frère Pip. Ils erraient seuls dans les rues. Heureusement, ils ont été attrapés et amenés au refuge. Il est rapidement devenu évident que tous les deux étaient totalement dépourvus de tout. Aucune personne, aucun collier, aucune laisse, aucune nourriture provenant d'un bol, aucun bruit, et même traverser une porte pour entrer ou sortir était déjà trop. Alors que Pip s'adaptait rapidement, se laissait soutenir par les personnes du refuge, et apprenait les choses, Otto devenait de plus en plus effrayé par tout et tout le monde. En raison de toutes les stimulations, des visages constamment changeants et de la mauvaise socialisation, la tension et le stress dans son corps augmentaient continuellement, rendant de plus en plus difficile pour lui de s'habituer aux choses et d'apprendre. À la fin de septembre, il a été transféré vers une famille d'adoption où ils ont vraiment commencé à zéro concernant sa socialisation. Il a passé les premiers mois dans un enclos séparé avec une caisse reliée à une zone de jardin pour s'acclimater, car cela était désespérément nécessaire. Ils ne lui demandaient rien. Ils le laissaient être, laissant le stress quitter son corps. Ils lui ont simplement appris que les gens ne sont pas effrayants, que les bruits de la maison sont « normaux », et que les chiens font généralement leurs besoins à l'extérieur. Dans la famille d'adoption où il vit, il y a trois autres chiens présents, et à mesure qu'il se sentait plus à l'aise, il est devenu plus curieux envers les autres chiens. Graduellement, il a arrêté d'avoir peur de chaque bruit, d'aller se cacher dans sa caisse à chaque mouvement, et a commencé à s'habituer de plus en plus à vivre à l'intérieur de la maison. Cependant, il restait très alerte, avait un long temps de récupération et avait des difficultés à apprendre de nouvelles choses. Il se tenait principalement à l'idée que « l'enclos et la caisse sont sûrs, tout ce qui est en dehors est extrêmement excitant ». Après avoir discuté avec le vétérinaire, nous avons commencé à lui donner de l'anibidiol depuis décembre, et cela l'a beaucoup aidé. Depuis qu'il a reçu cela, son temps de récupération a été beaucoup plus court, et sa curiosité a surpassé sa peur. Quand il osait sortir plus souvent de son enclos sécurisé, il a commencé à marquer à l'intérieur de la maison, et il a été décidé qu'il serait castré. Cela a très bien fonctionné, et depuis lors, il ne urine plus à l'intérieur. À certains moments de forte tension ou pendant de grands changements, il a encore parfois des accidents à l'intérieur, mais globalement, il est complètement dressé. Depuis mars, la confinement a été levée, seul son propre panier reste, et il participe pleinement aux routines. Il n'est pas encore sorti car il trouve encore cela trop excitant, mais il est sécurisé dans le jardin. Il y a encore beaucoup de formation avec Otto car, outre la socialisation de base à l'intérieur de la maison, s'habituer aux gens et vivre avec eux, ainsi que l'entraînement à la propreté, il y a encore beaucoup qu'il peut développer. Nous sommes maintenant à un point où nous pouvons mettre un harnais anti-évasion sur lui sans aucun stress, et il ose marcher autour de la maison en laisse, mais tout ce qui se passe au-delà de la grille semble toujours très excitant pour lui. Pour l'instant, l'objectif est de le faire progresser lentement et à son propre rythme pour qu'un jour, espérons-le, il puisse sortir pour des promenades et apprendre qu'il y a beaucoup plus à voir et à découvrir que tout ce qui se passe à l'intérieur. Il avait également peu de limites envers les autres chiens. Cela a pris du temps et une grande guidance, mais il comprend maintenant qu'il y a des limites dans les contacts avec les autres chiens et que les autres chiens ne sont pas toujours contents de tout. Il a plus de respect envers les autres membres du groupe et est correctement corrigé lorsqu'il dépasse les limites. Il pourrait donc bien s'adapter dans une maison où un autre chien stable et clair est déjà présent. Cela pourrait même l'aider à gagner en confiance pendant l'entraînement en extérieur. Otto est vraiment un chien très doux et gentil. Il est difficile pour lui de construire un lien de confiance, mais une fois qu'il vous fait confiance, il est vraiment votre meilleur compagnon. Son préférences sont pour les femmes, mais avec un peu de patience et beaucoup de friandises, il peut s'habituer à la compagnie masculine. Il a un grand lien avec sa mère d'adoption et même fait des tours avec elle. Il sait déjà s'asseoir, donner la patte, s'allonger, faire des hauts cinq et des baisers, et il aime se blottir contre elle sur le canapé. Quand sa mère d'adoption rentre à la maison, il saute avec enthousiasme, reçoit beaucoup de câlin et de baisers, et veut être comme un aimant partout où elle est. Heureusement, une fois que l'excitation à la maison a diminué, il finit par se calmer et s'étend agréablement sur un coussin. Otto est vraiment très joueur.
Lire l'original (nl)
Ondertussen maakt Otto echt gigantische sprongen vooruit! Hij loopt sinds een aantal weken mee aan de riem buiten, sommige dingen (zoals rijdende auto’s en fietsers die vlak langs hem af rijden) vindt hij nog heel spannend. Gelukkig hersteld hij weer snel en loopt hij na een spannend moment weer lekker mee verder! We zijn echt nog aan het oefenen en aan het uitbouwen qua prikkels en omgeving maar we merken dat herhaling hem heel goed doet en hij op plekken die voor hem bekend worden, steeds meer geniet van de wandelingen. We merken dat Otto ontzettend veel steun heeft aan de andere honden. We hebben daarom ook besloten dat hij geplaatst gaat worden in een situatie waar al een andere hond aanwezig is. Gelukkig is Otto heel sociaal en speelt hij ook heel erg leuk met andere honden dus dat is een win-win situatie! :) Otto is echt een ontzettend lieve en zachte hond. Hij vind het lastig om een vertrouwensband op te bouwen, maar als hij je vertrouwd dan is hij echt je allerbeste maatje. Zijn voorkeur gaat uit naar vrouwen maar met een beetje geduld en veel lekkers kan hij ook wennen aan mannelijk gezelschap. Hij heeft een hele goede klik met zijn pleegmama en doet zelfs al trucjes met haar. Hij kan al zitten, pootjes geven, liggen, high five’s en kusjes geven en hij ligt het liefst tegen haar aan geplakt op de bank. Wanneer zijn pleegmama thuis komt springt hij rond uit enthousiasme, wordt er flink geknuffeld en gekust en wil hij het liefst als een soort van magneet overal bij zijn waar ze is. Hij gaat na een wandeling lekker in zijn mand liggen en ligt ook graag tegen je aan op de bank. Otto is echt ontzettend speels. Hij wil niets liever dan met knuffels spelen, deze uit elkaar trekken en achter ballen aan rennen. Ook met de andere honden rent en speelt hij regelmatig. Hij kan zichzelf ook heel goed bezig houden met een kauw botje of een Kong met wat lekkers. Otto kan best een paar uurtjes alleen thuis zijn maar gaat dan wel in zijn eigen bench. Dit vind hij zelf ook prettig. Hij loopt zelf de bench in en is ook rustig in de bench. Helemaal wanneer hij er voor en er na voldoende beweging en uitdaging heeft gehad gaat hij in de bench lekker liggen slapen! Otto kan mee in de auto. Hij vind het in de auto zetten nog spannend maar als hij er in zit dan blijft hij rustig zitten. In het gezin waar Otto momenteel logeert zijn ook een aantal katten aanwezig. Hij is er nieuwsgierig naar, snuffelt aan ze en maakt soms een spelboogje om ze uit te dagen maar zo gauw de katten hier niet op in gaan druipt hij al snel af. 1 van de katten geeft hem regelmatig kopjes en ook dit vind hij wel gezellig. Hij kan dus prima geplaatst worden in een huis waar 1 of meerdere katten wonen. Er zijn een paar keer (kleine) kinderen langs geweest en hier is hij echt doodsbang voor. We plaatsen hem dus niet in een gezin met kinderen. Ben jij net zo verliefd op zijn ontzettend knappe koppie als zijn pleegmama en heb je tijd, geduld en energie om verder te gaan in het proces waar we mee gestart zijn en hem te leren dat er nog ontzettend veel leuke en mooie dingen zijn waar hij hopelijk nog heeeeeel lang van kan en mag gaan genieten? Vul dan onderstaand contactformulier in en dan nemen we zo snel mogelijk contact met je op! Onderstaand lees je het hele verhaal van Otto en hoe ontzettend hard hij al gegroeid is in een jaar! Ondertussen is hij wel echt klaar voor een eigen plekje waar hij verder kan en mag ontwikkelen en zich mag gaan binden aan de eigenaren waar hij zijn gouden mandje gaat krijgen! Dit is Otto, in het asiel hebben ze hem Pedro genoemd maar in het gastgezin waar hij zit noemen ze hem Otto. We beginnen bij het begin en dat is begin September 2025 toen Otto samen met zijn broertje Pip gevonden werd. Ze zwierven met z’n tweetjes over straat. Gelukkig werden ze gevangen en meegenomen naar de opvang. Wat al vrij snel duidelijk werd was dat beide mannen helemaal niets gewend waren. Geen mensen, geen halsbandjes, geen riem, geen eten uit een voerbak, geen geluiden en gewoon door een deur naar binnen of naar buiten was eigenlijk al te veel. Waar Pip zich snel aanpaste, zich liet steunen door de mensen in de opvang en dingen oppikte werd Otto alleen maar banger voor alles en iedereen. Door alle prikkels, de steeds wisselende gezichten en slechte socialisatie liep de spanning en stress in zijn lijf steeds hoger op waardoor hij zich steeds meer afsloot en het ook steeds laster werd om hem aan dingen te kunnen laten wennen en dingen te leren. Eind September is hij naar een gastgezin gegaan waar ze echt vanaf de basis helemaal opnieuw zijn begonnen in zijn socialisatie. Hij heeft de eerste maanden in een afgezette kennel gezeten met een bench die zat aangesloten op een eigen stuk tuin om te kunnen acclimatiseren want dit was hard nodig. Ze hebben niets van hem gevraagd. Hem zichzelf laten zijn, de stress uit zijn lijfje. Hem alleen maar leren dat mensen niet eng zijn, dat huiselijke geluiden “normaal” zijn en dat hondjes over het a
Annoncé il y a 4 mois
