Adotar Pedro (Otto)
Border Collie · Macho · Jovem · 2 anos
Este é Otto, no abrigo animal eles o chamavam de Pedro, mas na família de acolhimento onde ele está agora, eles o chamam de Otto desde o final de setembro. Vamos começar do início, que foi o final de setembro de 2025 quando Otto foi encontrado junto com seu irmão Pip. Eles andavam pelas ruas sozinhos. Felizmente, eles foram capturados e levados ao abrigo. Logo ficou claro que ambos estavam totalmente desacostumados a tudo. Nenhuma pessoa, nenhuma coleira, nenhum guia, nenhuma comida de tigela, nenhum barulho, e apenas passar por uma porta para entrar ou sair já era demais. Enquanto Pip se adaptou rapidamente, deixou-se apoiar pelas pessoas do abrigo e pegou as coisas, Otto ficou cada vez mais com medo de tudo e de todos. Devido aos estímulos, às faces constantemente mudando e à má socialização, a tensão e o estresse no seu corpo aumentaram continuamente, tornando cada vez mais difícil para ele se acostumar com as coisas e aprender. No final de setembro, ele foi transferido para uma família de acolhimento, onde realmente começaram do zero com sua socialização. Ele passou os primeiros meses em um recinto separado com uma caixa conectada a uma área própria de jardim para se acostumar, pois isso era desperatemente necessário. Eles não esperavam nada dele. Eles apenas o deixaram ser, deixaram o estresse sair do seu corpo. Eles apenas lhe ensinaram que as pessoas não são assustadoras, que os sons domésticos são "normais" e que os cães geralmente fazem suas necessidades fora. Na família de acolhimento onde ele está, há três outros cães presentes, e à medida que ele se sentiu mais confortável, também se tornou mais curioso sobre os outros cães. Gradualmente, ele parou de ter medo de todo som, parou de se esconder na sua caixa a cada movimento e começou a se acostumar mais com viver em casa. No entanto, ele permaneceu muito alerta, tinha um longo tempo de recuperação e teve dificuldade em aprender coisas novas. Ele seguiu principalmente "o recinto do kennel e a caixa são seguros, tudo fora é extremamente emocionante". Após conversar com o veterinário, começamos a dar a ele anibidiol desde dezembro, e isso o ajudou muito. Desde que ele recebeu isso, seu tempo de recuperação foi muito mais curto e sua curiosidade superou seu medo. Quando ele ousou sair mais frequentemente do seu kennel seguro, começou a marcar dentro de casa, e foi decidido que ele seria castrado. Isso ajudou muito bem, e desde então ele não urinou mais dentro de casa. Em momentos de alto estresse ou durante grandes mudanças, ele ainda tem acidentes ocasionalmente dentro de casa, mas em geral está totalmente treinado para usar o banheiro. Desde março, o confinamento foi levantado, apenas sua própria caixa permanece, e ele participa plenamente da rotina. Ele ainda não é levado para fora porque ainda acha muito excitante, mas está seguro no jardim. Ainda há muito treinamento com Otto, pois além da socialização básica em casa, se acostumar com pessoas e viver com pessoas, e o treino de usar o banheiro, ainda há muito que ele pode crescer. Estamos agora num ponto em que podemos colocar um cinto antifuga nele sem nenhuma tensão, e ele ousa andar pela casa com a coleira, mas tudo que acontece fora da cerca ainda parece muito emocionante para ele. No momento, o foco é gradualmente e no seu próprio ritmo acostumá-lo com isso, de modo que, esperamos, no futuro ele possa ir para passeios fora e aprender que há muito mais para ver e descobrir do que tudo dentro. Ele também tinha poucas fronteiras em relação a outros cães. Levou algum tempo e muita orientação, mas agora ele entende que existem limites no contato com outros cães e que outros cães não estão sempre felizes com tudo. Ele tem mais respeito pelos membros da manada e é corrigido quando vai além do limite. Por isso, ele poderia ser bem colocado em uma casa onde outro cão estável e claro já esteja presente. Isso até poderia ajudá-lo a ganhar confiança durante o treino externo. Otto é verdadeiramente um cão muito gentil e amável. É difícil para ele construir um vínculo de confiança, mas assim que ele confia em você, ele é verdadeiramente seu melhor companheiro. Sua preferência é por mulheres, mas com um pouco de paciência e muitos petiscos, ele também pode se acostumar com a companhia de homens. Ele tem uma grande conexão com sua mãe de acolhimento e até faz truques com ela. Ele já sabe sentar, cumprimentar com a pata, deitar, dar tapinhas nas mãos e beijos, e gosta de se agarrar a ela no sofá. Quando sua mãe de acolhimento volta para casa, ele pula em volta com entusiasmo, recebe muitos abraços e beijos e quer ser como um ímã em todos os lugares onde ela está. Felizmente, depois que a excitação em casa diminui, ele finalmente se deita bonitamente em um travesseiro. Otto é realmente muito brincalhão.
Ler original (nl)
Ondertussen maakt Otto echt gigantische sprongen vooruit! Hij loopt sinds een aantal weken mee aan de riem buiten, sommige dingen (zoals rijdende auto’s en fietsers die vlak langs hem af rijden) vindt hij nog heel spannend. Gelukkig hersteld hij weer snel en loopt hij na een spannend moment weer lekker mee verder! We zijn echt nog aan het oefenen en aan het uitbouwen qua prikkels en omgeving maar we merken dat herhaling hem heel goed doet en hij op plekken die voor hem bekend worden, steeds meer geniet van de wandelingen. We merken dat Otto ontzettend veel steun heeft aan de andere honden. We hebben daarom ook besloten dat hij geplaatst gaat worden in een situatie waar al een andere hond aanwezig is. Gelukkig is Otto heel sociaal en speelt hij ook heel erg leuk met andere honden dus dat is een win-win situatie! :) Otto is echt een ontzettend lieve en zachte hond. Hij vind het lastig om een vertrouwensband op te bouwen, maar als hij je vertrouwd dan is hij echt je allerbeste maatje. Zijn voorkeur gaat uit naar vrouwen maar met een beetje geduld en veel lekkers kan hij ook wennen aan mannelijk gezelschap. Hij heeft een hele goede klik met zijn pleegmama en doet zelfs al trucjes met haar. Hij kan al zitten, pootjes geven, liggen, high five’s en kusjes geven en hij ligt het liefst tegen haar aan geplakt op de bank. Wanneer zijn pleegmama thuis komt springt hij rond uit enthousiasme, wordt er flink geknuffeld en gekust en wil hij het liefst als een soort van magneet overal bij zijn waar ze is. Hij gaat na een wandeling lekker in zijn mand liggen en ligt ook graag tegen je aan op de bank. Otto is echt ontzettend speels. Hij wil niets liever dan met knuffels spelen, deze uit elkaar trekken en achter ballen aan rennen. Ook met de andere honden rent en speelt hij regelmatig. Hij kan zichzelf ook heel goed bezig houden met een kauw botje of een Kong met wat lekkers. Otto kan best een paar uurtjes alleen thuis zijn maar gaat dan wel in zijn eigen bench. Dit vind hij zelf ook prettig. Hij loopt zelf de bench in en is ook rustig in de bench. Helemaal wanneer hij er voor en er na voldoende beweging en uitdaging heeft gehad gaat hij in de bench lekker liggen slapen! Otto kan mee in de auto. Hij vind het in de auto zetten nog spannend maar als hij er in zit dan blijft hij rustig zitten. In het gezin waar Otto momenteel logeert zijn ook een aantal katten aanwezig. Hij is er nieuwsgierig naar, snuffelt aan ze en maakt soms een spelboogje om ze uit te dagen maar zo gauw de katten hier niet op in gaan druipt hij al snel af. 1 van de katten geeft hem regelmatig kopjes en ook dit vind hij wel gezellig. Hij kan dus prima geplaatst worden in een huis waar 1 of meerdere katten wonen. Er zijn een paar keer (kleine) kinderen langs geweest en hier is hij echt doodsbang voor. We plaatsen hem dus niet in een gezin met kinderen. Ben jij net zo verliefd op zijn ontzettend knappe koppie als zijn pleegmama en heb je tijd, geduld en energie om verder te gaan in het proces waar we mee gestart zijn en hem te leren dat er nog ontzettend veel leuke en mooie dingen zijn waar hij hopelijk nog heeeeeel lang van kan en mag gaan genieten? Vul dan onderstaand contactformulier in en dan nemen we zo snel mogelijk contact met je op! Onderstaand lees je het hele verhaal van Otto en hoe ontzettend hard hij al gegroeid is in een jaar! Ondertussen is hij wel echt klaar voor een eigen plekje waar hij verder kan en mag ontwikkelen en zich mag gaan binden aan de eigenaren waar hij zijn gouden mandje gaat krijgen! Dit is Otto, in het asiel hebben ze hem Pedro genoemd maar in het gastgezin waar hij zit noemen ze hem Otto. We beginnen bij het begin en dat is begin September 2025 toen Otto samen met zijn broertje Pip gevonden werd. Ze zwierven met z’n tweetjes over straat. Gelukkig werden ze gevangen en meegenomen naar de opvang. Wat al vrij snel duidelijk werd was dat beide mannen helemaal niets gewend waren. Geen mensen, geen halsbandjes, geen riem, geen eten uit een voerbak, geen geluiden en gewoon door een deur naar binnen of naar buiten was eigenlijk al te veel. Waar Pip zich snel aanpaste, zich liet steunen door de mensen in de opvang en dingen oppikte werd Otto alleen maar banger voor alles en iedereen. Door alle prikkels, de steeds wisselende gezichten en slechte socialisatie liep de spanning en stress in zijn lijf steeds hoger op waardoor hij zich steeds meer afsloot en het ook steeds laster werd om hem aan dingen te kunnen laten wennen en dingen te leren. Eind September is hij naar een gastgezin gegaan waar ze echt vanaf de basis helemaal opnieuw zijn begonnen in zijn socialisatie. Hij heeft de eerste maanden in een afgezette kennel gezeten met een bench die zat aangesloten op een eigen stuk tuin om te kunnen acclimatiseren want dit was hard nodig. Ze hebben niets van hem gevraagd. Hem zichzelf laten zijn, de stress uit zijn lijfje. Hem alleen maar leren dat mensen niet eng zijn, dat huiselijke geluiden “normaal” zijn en dat hondjes over het a
Listado há 4 meses
