Adopter Pedro (Otto)
Border Collie · Mand · Ung · 2 år
Dette er Otto, i dyreomtallet kalder de ham Pedro, men i den uddannelsesfamilie, hvor han nu er, har de kaldt ham Otto siden slutningen af september. Vi starter fra begyndelsen, som var slutningen af september 2025, da Otto blev fundet sammen med sin bror Pip. De gik alene på gaderne. Heldigvis blev de fanget og taget til omtallet. Det viste sig hurtigt, at begge af dem var helt uskabte til noget. Ingenting med mennesker, ingen halsbånd, ingen snor, intet færdigt mad fra en skål, intet larm, og bare at gå igennem en dør ind eller ud var allerede for meget. Mens Pip hurtigt tilpasste sig, lod sig understøtte af folk i omtallet og lærte tingene, blev Otto mere og mere bange for alt og alle. På grund af alle stimulanser, konstant skiftende ansigter og dårlig socialisering øgede spændingen og stresset i hans krop, hvilket gjorde det mere og mere svært for ham at tilpasse sig og lære. I slutningen af september blev han flyttet til en uddannelsesfamilie, hvor de virkelig startede fra nul med hans socialisering. Han brugte de første måneder i et separat legeområde med en kasse, der var forbundet til egen havezone, for at tilpasse sig, fordi det desperat var nødvendigt. De krævede intet af ham. De lod ham bare være, lod stresset forsvinde fra hans krop. De lærte ham bare, at mennesker ikke er skræmmende, at husholdningslarm er "normal", og at hunde generelt gør deres affald udenfor. I den uddannelsesfamilie, hvor han bor, er der tre andre hunde til stede, og da han følte sig mere komfortabel, blev han også mere nysgerrig på de andre hunde. Gradvist stoppede han med at være bange for hver lyd, stopper med at skjule sig i sin kasse ved hvert bevægelse, og begyndte at blive mere vant til at leve i huset. Dog forblev han hyperopmærksom, havde en lang genoptræningsperiode og havde svært ved at lære nye ting. Han holdt hovedsageligt fast i "hundenes legeområde og kassen er sikre, alt andet udenfor er ekstremt spændende." Efter at have diskuteret med dyrlægen begyndte vi at give ham anibidiol fra december, og det har hjulpet ham meget. Siden han fik det, har hans genoptræningsperiode været meget kortere, og hans nysgerrighed har overvundet hans frygt. Når han vågnede til at komme ud af sit sikre legeområde oftere, begyndte han at markere inde i huset, og det blev besluttet, at han skulle kastreres. Det hjalp meget godt, og siden da har han ikke urineret inde mere. Ved høje stressperioder eller under store ændringer har han stadig nogle gange et uheld inde, men ellers er han fuldt ud husren. Fra marts har fængslet været løsladt, kun hans egen kasse er tilbage, og han deltager fuldt i rutinen. Han tages ikke ud endnu, fordi han stadig finder det for spændende, men han er havebeskyttet. Der er stadig meget træning med Otto, foruden den grundlæggende socialisering i huset, at blive vant til mennesker og leve med mennesker, og træningen i at blive husren, er der stadig meget, han kan udvikle sig yderligere. Vi er nu på et punkt, hvor vi kan sætte en anti-udflugtsjak på ham uden nogen spænding, og han våger til at gå rundt i huset mens han er i snor, men alt, der sker uden for porten, synes stadig meget spændende for ham. Nu fokuserer vi på at få ham gradvist og på egen tempo vant til dette, således at håndteret, at han kan gå på promenade udenfor og lære, at det er meget mere at se og opdage end kun alt det inde. Han havde også lidt grænser over for andre hunde. Det tog noget tid og mange vejledninger, men nu forstår han, at der er grænser i kontakt med andre hunde og at andre hunde ikke altid er glade over alt. Han har mere respekt for de andre pakemedlemmer og bliver korrekt rettet, når han går for vidt. Derfor kunne han indsættes godt i et hjem, hvor en anden stabil, tydelig hund allerede er til stede. Dette kunne også hjælpe ham med at bygge selvtillid under ude-træningen. Otto er virkelig en meget venlig og mild hund. Det er svært for ham at bygge et tillidsforhold, men når han tillider dig, er han virkelig din bedste kammerat. Hans præference er kvinder, men med lidt tålmodighed og mange belønninger kan han også tilpasse sig mandlige selskaber. Han har en stor forbindelse til sin uddannelsesmor og laver endda trick med hende. Han kan allerede sidde, række hænder, ligge, give hænder og kys, og han elsker at snuble mod hende på sofaen. Når hans uddannelsesmor kommer hjem, hopper han rundt med entusiasme, får masser af omfamninger og kys, og vil være som en magnet overalt, hvor hun er. Heldigvis, når opspændingen i huset er lidt mindre, ligger han pænt på en pude. Otto er virkelig meget spansk.
Læs original (nl)
Ondertussen maakt Otto echt gigantische sprongen vooruit! Hij loopt sinds een aantal weken mee aan de riem buiten, sommige dingen (zoals rijdende auto’s en fietsers die vlak langs hem af rijden) vindt hij nog heel spannend. Gelukkig hersteld hij weer snel en loopt hij na een spannend moment weer lekker mee verder! We zijn echt nog aan het oefenen en aan het uitbouwen qua prikkels en omgeving maar we merken dat herhaling hem heel goed doet en hij op plekken die voor hem bekend worden, steeds meer geniet van de wandelingen. We merken dat Otto ontzettend veel steun heeft aan de andere honden. We hebben daarom ook besloten dat hij geplaatst gaat worden in een situatie waar al een andere hond aanwezig is. Gelukkig is Otto heel sociaal en speelt hij ook heel erg leuk met andere honden dus dat is een win-win situatie! :) Otto is echt een ontzettend lieve en zachte hond. Hij vind het lastig om een vertrouwensband op te bouwen, maar als hij je vertrouwd dan is hij echt je allerbeste maatje. Zijn voorkeur gaat uit naar vrouwen maar met een beetje geduld en veel lekkers kan hij ook wennen aan mannelijk gezelschap. Hij heeft een hele goede klik met zijn pleegmama en doet zelfs al trucjes met haar. Hij kan al zitten, pootjes geven, liggen, high five’s en kusjes geven en hij ligt het liefst tegen haar aan geplakt op de bank. Wanneer zijn pleegmama thuis komt springt hij rond uit enthousiasme, wordt er flink geknuffeld en gekust en wil hij het liefst als een soort van magneet overal bij zijn waar ze is. Hij gaat na een wandeling lekker in zijn mand liggen en ligt ook graag tegen je aan op de bank. Otto is echt ontzettend speels. Hij wil niets liever dan met knuffels spelen, deze uit elkaar trekken en achter ballen aan rennen. Ook met de andere honden rent en speelt hij regelmatig. Hij kan zichzelf ook heel goed bezig houden met een kauw botje of een Kong met wat lekkers. Otto kan best een paar uurtjes alleen thuis zijn maar gaat dan wel in zijn eigen bench. Dit vind hij zelf ook prettig. Hij loopt zelf de bench in en is ook rustig in de bench. Helemaal wanneer hij er voor en er na voldoende beweging en uitdaging heeft gehad gaat hij in de bench lekker liggen slapen! Otto kan mee in de auto. Hij vind het in de auto zetten nog spannend maar als hij er in zit dan blijft hij rustig zitten. In het gezin waar Otto momenteel logeert zijn ook een aantal katten aanwezig. Hij is er nieuwsgierig naar, snuffelt aan ze en maakt soms een spelboogje om ze uit te dagen maar zo gauw de katten hier niet op in gaan druipt hij al snel af. 1 van de katten geeft hem regelmatig kopjes en ook dit vind hij wel gezellig. Hij kan dus prima geplaatst worden in een huis waar 1 of meerdere katten wonen. Er zijn een paar keer (kleine) kinderen langs geweest en hier is hij echt doodsbang voor. We plaatsen hem dus niet in een gezin met kinderen. Ben jij net zo verliefd op zijn ontzettend knappe koppie als zijn pleegmama en heb je tijd, geduld en energie om verder te gaan in het proces waar we mee gestart zijn en hem te leren dat er nog ontzettend veel leuke en mooie dingen zijn waar hij hopelijk nog heeeeeel lang van kan en mag gaan genieten? Vul dan onderstaand contactformulier in en dan nemen we zo snel mogelijk contact met je op! Onderstaand lees je het hele verhaal van Otto en hoe ontzettend hard hij al gegroeid is in een jaar! Ondertussen is hij wel echt klaar voor een eigen plekje waar hij verder kan en mag ontwikkelen en zich mag gaan binden aan de eigenaren waar hij zijn gouden mandje gaat krijgen! Dit is Otto, in het asiel hebben ze hem Pedro genoemd maar in het gastgezin waar hij zit noemen ze hem Otto. We beginnen bij het begin en dat is begin September 2025 toen Otto samen met zijn broertje Pip gevonden werd. Ze zwierven met z’n tweetjes over straat. Gelukkig werden ze gevangen en meegenomen naar de opvang. Wat al vrij snel duidelijk werd was dat beide mannen helemaal niets gewend waren. Geen mensen, geen halsbandjes, geen riem, geen eten uit een voerbak, geen geluiden en gewoon door een deur naar binnen of naar buiten was eigenlijk al te veel. Waar Pip zich snel aanpaste, zich liet steunen door de mensen in de opvang en dingen oppikte werd Otto alleen maar banger voor alles en iedereen. Door alle prikkels, de steeds wisselende gezichten en slechte socialisatie liep de spanning en stress in zijn lijf steeds hoger op waardoor hij zich steeds meer afsloot en het ook steeds laster werd om hem aan dingen te kunnen laten wennen en dingen te leren. Eind September is hij naar een gastgezin gegaan waar ze echt vanaf de basis helemaal opnieuw zijn begonnen in zijn socialisatie. Hij heeft de eerste maanden in een afgezette kennel gezeten met een bench die zat aangesloten op een eigen stuk tuin om te kunnen acclimatiseren want dit was hard nodig. Ze hebben niets van hem gevraagd. Hem zichzelf laten zijn, de stress uit zijn lijfje. Hem alleen maar leren dat mensen niet eng zijn, dat huiselijke geluiden “normaal” zijn en dat hondjes over het a
Listet for 4 måneder siden
