Adoptuj Pedro (Otto)
Border Collie · Męskie · Młody · 2 lata
To jest Otto, w szpitalu dla zwierząt nazywali go Pedro, ale w opiece opiekunów, gdzie teraz jest, nazywają go Otto od końca września. Zaczniemy od początku, który był końcem września 2025, gdy Otto został znaleziony razem z jego bratem Pip. Przemieszkiwali się sami po ulicach. Na szczęście zostali złapani i przekazani do schroniska. Wkrótce okazało się, że obydwoje byli całkowicie nieprzyzwyczajeni do czegokolwiek. Żadnych ludzi, żadnych pasek, żadnych smyczy, żadnej jedzenia z miski, żadnych dźwięków, a nawet przechodzenie przez drzwi wewnątrz czy na zewnątrz było już zbyt wiele. Gdy Pip szybko przyzwyczaił się, pozwolił sobie na wsparcie ludzi w schronisku i szybko nauczył się rzeczy, Otto stawał się coraz bardziej strachliwy do wszystkiego i wszystkich. Ze względu na wszystkie bodźce, stale zmieniające się twarze i słabe społecznościowanie, napięcie i stres w jego ciele rosły, co uczyniło coraz trudniejszym dostosowywanie się do rzeczy i naukę. Na koniec września został przeniesiony do opieki opiekunów, gdzie naprawdę zaczęli od zera z jego społecznościowaniem. Spędził pierwsze kilka miesięcy w oddzielnej klatce z klatką połączonej z własnym obszarem ogrodu, aby się przyzwyczaić, ponieważ to było pilnie potrzebne. Nic go nie pytali. Po prostu pozwalali mu być, pozwalali stresowi opuszczać jego ciało. Nauczyli go tylko, że ludzie nie są straszne, że dźwięki domowe są „normalne” i że psy ogólnie robią swoje potrzeby na zewnątrz. W opiece opiekunów, gdzie przebywa, są trzy inne psy, a gdy poczuł się bardziej komfortowo, zaczął być bardziej ciekawy innych psów. Stopniowo przestał się bać każdego dźwięku, przestał ukrywać się w klatce przy każdym ruchu i zaczął się lepiej przyzwyczajać do życia w domu. Jednak nadal był hiperalertyczny, miał długi czas regeneracji i trudności z uczeniem się nowych rzeczy. Głównie utrzymywał „klatka i klatka są bezpieczne, wszystko poza tym jest bardzo ekscytujące”. Po omówieniu z weterynarzem zaczęliśmy podawać mu anibidiol od grudnia, a to pomogło mu bardzo. Od czasu otrzymania tego, czas regeneracji był znacznie krótszy, a jego ciekawość pokonała strach. Gdy odważył się wychodzić z bezpiecznej klatki częściej, zaczął zaznaczać wnętrze domu, i postanowiono, że zostanie kastrowany. Pomogło bardzo, od tego czasu nie moczył w domu. W czasach wysokiego stresu lub podczas dużych zmian, nadal czasami ma wypadek w domu, ale ogólnie jest całkowicie domowo wychowany. Od marca ograniczenia zostały zdjęte, pozostała tylko jego własna klatka, a on pełni udział w rutynie. Nadal nie wychodzi, bo nadal znajduje to zbyt ekscytujące, ale jest zabezpieczony w ogrodzie. Wciąż jest dużo treningu z Ottym, ponieważ oprócz podstawowej społecznościowości w domu, przyzwyczajania się do ludzi i życia z nimi, oraz trenowania do domowego wychowania, jeszcze dużo może się rozwinąć. Teraz jesteśmy w punkcie, w którym możemy nałożyć na niego antyucieczny pasek bez żadnego napięcia, a on odważył się chodzić po domu przy smyczy, ale wszystko, co dzieje się za bramą, nadal wydaje mu się bardzo ekscytujące. Obecnie skupiamy się na stopniowym i w jego tempie przyzwyczajaniu się do tego, żeby nadzieję, że w czasie, może iść na spacer na zewnątrz i nauczyć się, że jest dużo więcej do zobaczenia i odkrycia niż tylko wszystko wewnątrz. Miał też niewielkie granice wobec innych psów. Potrzebowało trochę czasu i wielu wskazówek, ale teraz rozumie, że są granice kontaktu z innymi psami i że inni psi nie są zawsze szczęśliwi ze wszystkiego. Ma więcej szacunku do innych członków tury i jest dobrze poprawiany, gdy przekracza linię. Dlatego mógłby dobrze trafić do domu, gdzie już żyje inny stabilny, jasny pies. To mogłoby pomóc mu zbudować pewność siebie podczas treningu na zewnątrz. Otto to naprawdę bardzo miły i łagodny pies. Trudno mu budować zaufanie, ale kiedy zaufa ci, jest twoim najlepszym towarzyszem. Jego preferencją są kobiety, ale z niewielką cierpliwością i wieloma przekąskami może się przyzwyczaić do męskiego towarzystwa. Ma świetny związek z opiekunką i robi cwany z nią. Może już siedzieć, potrząsać łapą, leżeć, dać wysoki uścisk i pocałunek, i lubi przytulać się do niej na kanapie. Kiedy opiekunka wraca do domu, skacze z entuzjazmem, otrzymuje wiele uścisków i pocałunków i chce być jak magnes wszędzie, gdzie ona jest. Na szczęście po spokojeniu się w domu, w końcu spokojnie leży na poduszce. Otto jest naprawdę bardzo zabawny.
Czytaj oryginał (nl)
Ondertussen maakt Otto echt gigantische sprongen vooruit! Hij loopt sinds een aantal weken mee aan de riem buiten, sommige dingen (zoals rijdende auto’s en fietsers die vlak langs hem af rijden) vindt hij nog heel spannend. Gelukkig hersteld hij weer snel en loopt hij na een spannend moment weer lekker mee verder! We zijn echt nog aan het oefenen en aan het uitbouwen qua prikkels en omgeving maar we merken dat herhaling hem heel goed doet en hij op plekken die voor hem bekend worden, steeds meer geniet van de wandelingen. We merken dat Otto ontzettend veel steun heeft aan de andere honden. We hebben daarom ook besloten dat hij geplaatst gaat worden in een situatie waar al een andere hond aanwezig is. Gelukkig is Otto heel sociaal en speelt hij ook heel erg leuk met andere honden dus dat is een win-win situatie! :) Otto is echt een ontzettend lieve en zachte hond. Hij vind het lastig om een vertrouwensband op te bouwen, maar als hij je vertrouwd dan is hij echt je allerbeste maatje. Zijn voorkeur gaat uit naar vrouwen maar met een beetje geduld en veel lekkers kan hij ook wennen aan mannelijk gezelschap. Hij heeft een hele goede klik met zijn pleegmama en doet zelfs al trucjes met haar. Hij kan al zitten, pootjes geven, liggen, high five’s en kusjes geven en hij ligt het liefst tegen haar aan geplakt op de bank. Wanneer zijn pleegmama thuis komt springt hij rond uit enthousiasme, wordt er flink geknuffeld en gekust en wil hij het liefst als een soort van magneet overal bij zijn waar ze is. Hij gaat na een wandeling lekker in zijn mand liggen en ligt ook graag tegen je aan op de bank. Otto is echt ontzettend speels. Hij wil niets liever dan met knuffels spelen, deze uit elkaar trekken en achter ballen aan rennen. Ook met de andere honden rent en speelt hij regelmatig. Hij kan zichzelf ook heel goed bezig houden met een kauw botje of een Kong met wat lekkers. Otto kan best een paar uurtjes alleen thuis zijn maar gaat dan wel in zijn eigen bench. Dit vind hij zelf ook prettig. Hij loopt zelf de bench in en is ook rustig in de bench. Helemaal wanneer hij er voor en er na voldoende beweging en uitdaging heeft gehad gaat hij in de bench lekker liggen slapen! Otto kan mee in de auto. Hij vind het in de auto zetten nog spannend maar als hij er in zit dan blijft hij rustig zitten. In het gezin waar Otto momenteel logeert zijn ook een aantal katten aanwezig. Hij is er nieuwsgierig naar, snuffelt aan ze en maakt soms een spelboogje om ze uit te dagen maar zo gauw de katten hier niet op in gaan druipt hij al snel af. 1 van de katten geeft hem regelmatig kopjes en ook dit vind hij wel gezellig. Hij kan dus prima geplaatst worden in een huis waar 1 of meerdere katten wonen. Er zijn een paar keer (kleine) kinderen langs geweest en hier is hij echt doodsbang voor. We plaatsen hem dus niet in een gezin met kinderen. Ben jij net zo verliefd op zijn ontzettend knappe koppie als zijn pleegmama en heb je tijd, geduld en energie om verder te gaan in het proces waar we mee gestart zijn en hem te leren dat er nog ontzettend veel leuke en mooie dingen zijn waar hij hopelijk nog heeeeeel lang van kan en mag gaan genieten? Vul dan onderstaand contactformulier in en dan nemen we zo snel mogelijk contact met je op! Onderstaand lees je het hele verhaal van Otto en hoe ontzettend hard hij al gegroeid is in een jaar! Ondertussen is hij wel echt klaar voor een eigen plekje waar hij verder kan en mag ontwikkelen en zich mag gaan binden aan de eigenaren waar hij zijn gouden mandje gaat krijgen! Dit is Otto, in het asiel hebben ze hem Pedro genoemd maar in het gastgezin waar hij zit noemen ze hem Otto. We beginnen bij het begin en dat is begin September 2025 toen Otto samen met zijn broertje Pip gevonden werd. Ze zwierven met z’n tweetjes over straat. Gelukkig werden ze gevangen en meegenomen naar de opvang. Wat al vrij snel duidelijk werd was dat beide mannen helemaal niets gewend waren. Geen mensen, geen halsbandjes, geen riem, geen eten uit een voerbak, geen geluiden en gewoon door een deur naar binnen of naar buiten was eigenlijk al te veel. Waar Pip zich snel aanpaste, zich liet steunen door de mensen in de opvang en dingen oppikte werd Otto alleen maar banger voor alles en iedereen. Door alle prikkels, de steeds wisselende gezichten en slechte socialisatie liep de spanning en stress in zijn lijf steeds hoger op waardoor hij zich steeds meer afsloot en het ook steeds laster werd om hem aan dingen te kunnen laten wennen en dingen te leren. Eind September is hij naar een gastgezin gegaan waar ze echt vanaf de basis helemaal opnieuw zijn begonnen in zijn socialisatie. Hij heeft de eerste maanden in een afgezette kennel gezeten met een bench die zat aangesloten op een eigen stuk tuin om te kunnen acclimatiseren want dit was hard nodig. Ze hebben niets van hem gevraagd. Hem zichzelf laten zijn, de stress uit zijn lijfje. Hem alleen maar leren dat mensen niet eng zijn, dat huiselijke geluiden “normaal” zijn en dat hondjes over het a
Zarejestrowane 4 miesiące temu
