Pedro (Otto) örökbefogadása
Border Collie · Férfi · Fiatal · 2 évek
Ez Otto, az állatmenhelyen Pedro-nek hívták, de a gondozócsaládban, ahol most van, őt Otto-nak hívják, mióta szeptember végétől. Kezdjük a kezdettől, ami szeptember végére esett, amikor Otto együtt a testvérével, Pippszel találták meg. Ők maguk jártak a utcákon. Szerencsére felderítették őket és elvitték a menhelyre. Hamarosan kiderült, hogy mindketten teljesen idegenek mindenhez. Emberektől, nyakörvektől, kutyaszorítótól, tálból való etetéstől, zajoktól, még csak egy ajtón át be- vagy kijöni is túl sok volt. Míg Pip gyorsan alkalmazkodott, engedte, hogy a menhely emberei segítsenek neki, és megtanult dolgokat, addig Otto egyre jobban félt mindenféle dolgostól és embertől. A rengeteg stimulus, a folyamatosan változó arcok és a rossz szociális környezet miatt a testében fokozódott a feszültség, ami egyre nehezebbé tette számára a hozzászokást és a tanulást. Szeptember végén áthelyezték egy gondozócsaládba, ahol tényleg újra kezdték a szociális kiképzését. Az első néhány hónapban egy külön futóteremben töltötte egy fészképességgel, ami önmagának a kertes területhez csatlakozott, hogy hozzászokhasson, mivel ez szükséges volt. Nem vártak semmit tőle. Csak hagyták, hogy maradjon, hagyták, hogy elmúljon a feszültsége. Csak azt tanították neki, hogy az emberek nem rémesek, a háztartási zajok „normálisak”, és hogy a kutyák általában a szükségüknek megfelelően intézik a dolgaikat. A gondozócsaládban, ahol most lakik, három másik kutya van jelen, és mikor jobban érezte magát, egyre kíváncsibb lett a másik kutyák iránt. Lassan abbahagyta a félelem minden zajtól, a mozgás minden mozdulatától eltakarodni a fészkébe, és kezdett inkább hozzászokni a házban való élethez. Ugyanakkor továbbra is túlérzékeny volt, hosszú felépülési időre szorult, és nehézséget okozott a tanulás. Főleg "a kutyafutó és a fészek biztos hely, minden kinti dolog nagyon izgalmas" maradt. Egy állatorvoshoz való beszélgetés után december óta anibidiolt adtunk neki, és ez nagyon segített. Azóta a felépülése sokkal rövidebb, és a kíváncsisága leküzdi a félelmet. Amikor már gyakrabban merült ki a biztos kutyafutóból, kezdett bentről is ürüléket kihordani, így döntötték el, hogy keresztül kell mennie a sterilizáláson. Ez nagyon jól ment, és azóta nem ürül benn a házban. Néha stresszes időkben vagy nagy változásokkor még mindig előfordulhat, hogy bentről üríti, de egyébként teljesen háziszobából tanult. Március óta enyhült a kényszerítés, csak a saját fészkéje maradt, és teljesen részt vesz a rutinban. Még nem viszik ki, mert még mindig túl izgalmasnak tartja, de biztonságos a kertben. Még mindig sok tanulás vár rá Ottón, mivel a házi szociális kiképzést, az emberekkel való megszokást, a házhasználati képzéstől eltekintve, még sokat fejlődhet. Jelenleg olyan pontra jutottunk, hogy fel tudjuk tenni rá egy ellenkiszökő övet, anélkül, hogy feszülne, és merészelve járkál körbe a házon, szorítóval, de minden, ami a kapun túl történik, még mindig nagyon izgalmas számára. Jelenleg a fókusz az, hogy lassan, a saját tempójában hozzászokjon ehhez, hogy remélhetőleg idővel ki tudjon sétálni a kinti világba, és megtanulja, hogy ott is sokkal több van látni és felfedezni, mint amit eddig itt látott. Kevés határt ismert más kutyák iránt. Egy kis idő és sok irányítás kellett, de most már érti, hogy vannak határok a más kutyákkal való kapcsolatban, és hogy más kutyák nem mindig örülnek mindennek. Több tiszteletet mutat a csapat tagjai iránt, és ha túllépi a határt, jól korrigálják. Ezért jó lenne egy olyan otthonba kerülnie, ahol már él egy stabil, egyértelmű kutya. Ez segíthetne neki a külső képzés során a bizalom építésében. Otto igazán barátságos és gyengéd kutya. Nehezen építhet meg megbízható kapcsolatot, de ha megbízik valakiben, akkor tényleg a legjobb társad. A nők kedvelték, de egy kis türelm és sok ajándék segítségével el tud szokni a férfi társasághoz is. Nagyon jó kapcsolata van a gondozó anyjával, és vele trükköket is csinál. Már ül, kezet nyújt, feküdjön le, magas öklöt ad, csókolódzik, és szeret ott húzódni mellette a kanapén. Amikor a gondozó anyja hazajön, szórakozottan ugrál, sok ölelést és csókot kap, és úgy akar lenni, mint egy mágnes mindenhol, ahol ő van. Szerencsére, amikor a házban a izgalom csillapodik, végül jól lefekszik egy párnára. Otto igazán játékos.
Olvasd el az eredetit (nl)
Ondertussen maakt Otto echt gigantische sprongen vooruit! Hij loopt sinds een aantal weken mee aan de riem buiten, sommige dingen (zoals rijdende auto’s en fietsers die vlak langs hem af rijden) vindt hij nog heel spannend. Gelukkig hersteld hij weer snel en loopt hij na een spannend moment weer lekker mee verder! We zijn echt nog aan het oefenen en aan het uitbouwen qua prikkels en omgeving maar we merken dat herhaling hem heel goed doet en hij op plekken die voor hem bekend worden, steeds meer geniet van de wandelingen. We merken dat Otto ontzettend veel steun heeft aan de andere honden. We hebben daarom ook besloten dat hij geplaatst gaat worden in een situatie waar al een andere hond aanwezig is. Gelukkig is Otto heel sociaal en speelt hij ook heel erg leuk met andere honden dus dat is een win-win situatie! :) Otto is echt een ontzettend lieve en zachte hond. Hij vind het lastig om een vertrouwensband op te bouwen, maar als hij je vertrouwd dan is hij echt je allerbeste maatje. Zijn voorkeur gaat uit naar vrouwen maar met een beetje geduld en veel lekkers kan hij ook wennen aan mannelijk gezelschap. Hij heeft een hele goede klik met zijn pleegmama en doet zelfs al trucjes met haar. Hij kan al zitten, pootjes geven, liggen, high five’s en kusjes geven en hij ligt het liefst tegen haar aan geplakt op de bank. Wanneer zijn pleegmama thuis komt springt hij rond uit enthousiasme, wordt er flink geknuffeld en gekust en wil hij het liefst als een soort van magneet overal bij zijn waar ze is. Hij gaat na een wandeling lekker in zijn mand liggen en ligt ook graag tegen je aan op de bank. Otto is echt ontzettend speels. Hij wil niets liever dan met knuffels spelen, deze uit elkaar trekken en achter ballen aan rennen. Ook met de andere honden rent en speelt hij regelmatig. Hij kan zichzelf ook heel goed bezig houden met een kauw botje of een Kong met wat lekkers. Otto kan best een paar uurtjes alleen thuis zijn maar gaat dan wel in zijn eigen bench. Dit vind hij zelf ook prettig. Hij loopt zelf de bench in en is ook rustig in de bench. Helemaal wanneer hij er voor en er na voldoende beweging en uitdaging heeft gehad gaat hij in de bench lekker liggen slapen! Otto kan mee in de auto. Hij vind het in de auto zetten nog spannend maar als hij er in zit dan blijft hij rustig zitten. In het gezin waar Otto momenteel logeert zijn ook een aantal katten aanwezig. Hij is er nieuwsgierig naar, snuffelt aan ze en maakt soms een spelboogje om ze uit te dagen maar zo gauw de katten hier niet op in gaan druipt hij al snel af. 1 van de katten geeft hem regelmatig kopjes en ook dit vind hij wel gezellig. Hij kan dus prima geplaatst worden in een huis waar 1 of meerdere katten wonen. Er zijn een paar keer (kleine) kinderen langs geweest en hier is hij echt doodsbang voor. We plaatsen hem dus niet in een gezin met kinderen. Ben jij net zo verliefd op zijn ontzettend knappe koppie als zijn pleegmama en heb je tijd, geduld en energie om verder te gaan in het proces waar we mee gestart zijn en hem te leren dat er nog ontzettend veel leuke en mooie dingen zijn waar hij hopelijk nog heeeeeel lang van kan en mag gaan genieten? Vul dan onderstaand contactformulier in en dan nemen we zo snel mogelijk contact met je op! Onderstaand lees je het hele verhaal van Otto en hoe ontzettend hard hij al gegroeid is in een jaar! Ondertussen is hij wel echt klaar voor een eigen plekje waar hij verder kan en mag ontwikkelen en zich mag gaan binden aan de eigenaren waar hij zijn gouden mandje gaat krijgen! Dit is Otto, in het asiel hebben ze hem Pedro genoemd maar in het gastgezin waar hij zit noemen ze hem Otto. We beginnen bij het begin en dat is begin September 2025 toen Otto samen met zijn broertje Pip gevonden werd. Ze zwierven met z’n tweetjes over straat. Gelukkig werden ze gevangen en meegenomen naar de opvang. Wat al vrij snel duidelijk werd was dat beide mannen helemaal niets gewend waren. Geen mensen, geen halsbandjes, geen riem, geen eten uit een voerbak, geen geluiden en gewoon door een deur naar binnen of naar buiten was eigenlijk al te veel. Waar Pip zich snel aanpaste, zich liet steunen door de mensen in de opvang en dingen oppikte werd Otto alleen maar banger voor alles en iedereen. Door alle prikkels, de steeds wisselende gezichten en slechte socialisatie liep de spanning en stress in zijn lijf steeds hoger op waardoor hij zich steeds meer afsloot en het ook steeds laster werd om hem aan dingen te kunnen laten wennen en dingen te leren. Eind September is hij naar een gastgezin gegaan waar ze echt vanaf de basis helemaal opnieuw zijn begonnen in zijn socialisatie. Hij heeft de eerste maanden in een afgezette kennel gezeten met een bench die zat aangesloten op een eigen stuk tuin om te kunnen acclimatiseren want dit was hard nodig. Ze hebben niets van hem gevraagd. Hem zichzelf laten zijn, de stress uit zijn lijfje. Hem alleen maar leren dat mensen niet eng zijn, dat huiselijke geluiden “normaal” zijn en dat hondjes over het a
Megjelent 4 hónappal ezelőtt
