Adoptar a Pedro (Otto)
Border Collie · Macho · Joven · 2 años
Este es Otto, en el refugio animal lo llamaron Pedro, pero en la familia de acogida donde ahora está, lo han estado llamando Otto desde finales de septiembre. Empezaremos desde el principio, que fue finales de septiembre de 2025 cuando Otto fue encontrado junto a su hermano Pip. Estaban paseando solos por las calles. Afortunadamente, fueron capturados y llevados al refugio. Pronto quedó claro que ambos no estaban acostumbrados a nada. Ni a personas, ni a collares, ni a correas, ni a comida de un plato, ni a ruidos, y simplemente pasar por una puerta para entrar o salir ya era demasiado. Mientras que Pip se adaptó rápidamente, se dejó apoyar por las personas del refugio y aprendió cosas, Otto solo se volvió más y más temeroso de todo y de todos. Debido a todos los estímulos, las caras constantemente cambiantes y la mala socialización, la tensión y el estrés en su cuerpo aumentaron constantemente, haciendo cada vez más difícil que se acostumbrara a las cosas y aprendiera. Para finales de septiembre, fue trasladado a una familia de acogida donde realmente comenzaron desde cero con su socialización. Pasó los primeros meses en una jaula separada con una caja conectada a un área de jardín propio para acostumbrarse, porque era absolutamente necesario. No le pidieron nada. Solo lo dejaron ser, dejaron que el estrés saliera de su cuerpo. Solo le enseñaron que las personas no son aterradoras, que los ruidos domésticos son "normales" y que los perros generalmente hacen sus necesidades afuera. En la familia de acogida donde reside, hay tres otros perros presentes, y a medida que se sintió más cómodo, también se volvió más curioso hacia los otros perros. Gradualmente dejó de tener miedo a cada sonido, de esconderse en su caja ante cada movimiento, y comenzó a acostumbrarse más a vivir en la casa. Sin embargo, permaneció muy alerta, tenía un tiempo de recuperación largo y tenía dificultad para aprender nuevas cosas. Principalmente se aferraba a "la jaula y la caja son seguras, todo lo exterior es extremadamente emocionante". Después de discutir con el veterinario, comenzamos a darle anibidiol desde diciembre, y esto le ha ayudado mucho. Desde que lo recibió, su tiempo de recuperación ha sido mucho más corto, y su curiosidad ha superado su miedo. Cuando se atrevió a salir con más frecuencia de su kennel seguro, comenzó a marcar adentro de la casa, y se decidió que sería castrado. Esto ayudó muy bien, y desde entonces no orina en interiores. En momentos de alto estrés o durante grandes cambios, aún tiene veces un accidente dentro, pero en general está completamente entrenado. Desde marzo, se levantó la cuarentena, solo queda su propia caja, y participa plenamente en la rutina. Aún no lo sacan porque aún encuentra demasiado emocionante, pero es seguro en el jardín. Aún hay mucho entrenamiento con Otto porque, además de la socialización básica en la casa, acostumbrarse a las personas y vivir con ellas, y el entrenamiento para hacer sus necesidades afuera, todavía hay muchas cosas en las que puede crecer. Ahora estamos en un punto donde podemos ponerle un arnés antihuida sin ninguna tensión, y se atreve a caminar alrededor de la casa mientras está sujeto a la correa, pero todo lo que sucede fuera de la valla todavía parece muy emocionante para él. Por ahora, el foco es acostumbrarle lentamente y a su propio ritmo a esto, para que, con el tiempo, pueda salir a pasear afuera y aprenda que hay mucho más que ver y descubrir que solo todo lo que está dentro. También tenía pocos límites hacia otros perros. Tomó algún tiempo y mucha guía, pero ahora entiende que hay límites en el contacto con otros perros y que otros perros no siempre están felices con todo. Tiene más respeto hacia los demás miembros de la manada y es corregido adecuadamente cuando pasa de los límites. Por lo tanto, podría colocarse bien en un hogar donde ya exista otro perro estable y claro. Esto incluso podría ayudarle a construir confianza durante el entrenamiento al aire libre. Otto es verdaderamente un perro muy amable y dulce. Le cuesta construir un vínculo de confianza, pero una vez que confía en ti, es verdaderamente tu mejor compañero. Su preferencia es por mujeres, pero con un poco de paciencia y muchos premios, también puede acostumbrarse a la compañía masculina. Tiene una gran conexión con su mamá de acogida y hasta hace trucos con ella. Ya puede sentarse, dar la pata, tumbarse, dar cinco y besos, y le gusta acurrucarse contra ella en el sofá. Cuando su mamá de acogida regresa a casa, salta con entusiasmo, recibe muchos abrazos y besos, y quiere estar como un imán en todos lados donde ella esté. Afortunadamente, una vez que la emoción en la casa se ha calmado, finalmente se tumba cómodamente en un cojín. Otto es realmente muy juguetón.
Leer original (nl)
Ondertussen maakt Otto echt gigantische sprongen vooruit! Hij loopt sinds een aantal weken mee aan de riem buiten, sommige dingen (zoals rijdende auto’s en fietsers die vlak langs hem af rijden) vindt hij nog heel spannend. Gelukkig hersteld hij weer snel en loopt hij na een spannend moment weer lekker mee verder! We zijn echt nog aan het oefenen en aan het uitbouwen qua prikkels en omgeving maar we merken dat herhaling hem heel goed doet en hij op plekken die voor hem bekend worden, steeds meer geniet van de wandelingen. We merken dat Otto ontzettend veel steun heeft aan de andere honden. We hebben daarom ook besloten dat hij geplaatst gaat worden in een situatie waar al een andere hond aanwezig is. Gelukkig is Otto heel sociaal en speelt hij ook heel erg leuk met andere honden dus dat is een win-win situatie! :) Otto is echt een ontzettend lieve en zachte hond. Hij vind het lastig om een vertrouwensband op te bouwen, maar als hij je vertrouwd dan is hij echt je allerbeste maatje. Zijn voorkeur gaat uit naar vrouwen maar met een beetje geduld en veel lekkers kan hij ook wennen aan mannelijk gezelschap. Hij heeft een hele goede klik met zijn pleegmama en doet zelfs al trucjes met haar. Hij kan al zitten, pootjes geven, liggen, high five’s en kusjes geven en hij ligt het liefst tegen haar aan geplakt op de bank. Wanneer zijn pleegmama thuis komt springt hij rond uit enthousiasme, wordt er flink geknuffeld en gekust en wil hij het liefst als een soort van magneet overal bij zijn waar ze is. Hij gaat na een wandeling lekker in zijn mand liggen en ligt ook graag tegen je aan op de bank. Otto is echt ontzettend speels. Hij wil niets liever dan met knuffels spelen, deze uit elkaar trekken en achter ballen aan rennen. Ook met de andere honden rent en speelt hij regelmatig. Hij kan zichzelf ook heel goed bezig houden met een kauw botje of een Kong met wat lekkers. Otto kan best een paar uurtjes alleen thuis zijn maar gaat dan wel in zijn eigen bench. Dit vind hij zelf ook prettig. Hij loopt zelf de bench in en is ook rustig in de bench. Helemaal wanneer hij er voor en er na voldoende beweging en uitdaging heeft gehad gaat hij in de bench lekker liggen slapen! Otto kan mee in de auto. Hij vind het in de auto zetten nog spannend maar als hij er in zit dan blijft hij rustig zitten. In het gezin waar Otto momenteel logeert zijn ook een aantal katten aanwezig. Hij is er nieuwsgierig naar, snuffelt aan ze en maakt soms een spelboogje om ze uit te dagen maar zo gauw de katten hier niet op in gaan druipt hij al snel af. 1 van de katten geeft hem regelmatig kopjes en ook dit vind hij wel gezellig. Hij kan dus prima geplaatst worden in een huis waar 1 of meerdere katten wonen. Er zijn een paar keer (kleine) kinderen langs geweest en hier is hij echt doodsbang voor. We plaatsen hem dus niet in een gezin met kinderen. Ben jij net zo verliefd op zijn ontzettend knappe koppie als zijn pleegmama en heb je tijd, geduld en energie om verder te gaan in het proces waar we mee gestart zijn en hem te leren dat er nog ontzettend veel leuke en mooie dingen zijn waar hij hopelijk nog heeeeeel lang van kan en mag gaan genieten? Vul dan onderstaand contactformulier in en dan nemen we zo snel mogelijk contact met je op! Onderstaand lees je het hele verhaal van Otto en hoe ontzettend hard hij al gegroeid is in een jaar! Ondertussen is hij wel echt klaar voor een eigen plekje waar hij verder kan en mag ontwikkelen en zich mag gaan binden aan de eigenaren waar hij zijn gouden mandje gaat krijgen! Dit is Otto, in het asiel hebben ze hem Pedro genoemd maar in het gastgezin waar hij zit noemen ze hem Otto. We beginnen bij het begin en dat is begin September 2025 toen Otto samen met zijn broertje Pip gevonden werd. Ze zwierven met z’n tweetjes over straat. Gelukkig werden ze gevangen en meegenomen naar de opvang. Wat al vrij snel duidelijk werd was dat beide mannen helemaal niets gewend waren. Geen mensen, geen halsbandjes, geen riem, geen eten uit een voerbak, geen geluiden en gewoon door een deur naar binnen of naar buiten was eigenlijk al te veel. Waar Pip zich snel aanpaste, zich liet steunen door de mensen in de opvang en dingen oppikte werd Otto alleen maar banger voor alles en iedereen. Door alle prikkels, de steeds wisselende gezichten en slechte socialisatie liep de spanning en stress in zijn lijf steeds hoger op waardoor hij zich steeds meer afsloot en het ook steeds laster werd om hem aan dingen te kunnen laten wennen en dingen te leren. Eind September is hij naar een gastgezin gegaan waar ze echt vanaf de basis helemaal opnieuw zijn begonnen in zijn socialisatie. Hij heeft de eerste maanden in een afgezette kennel gezeten met een bench die zat aangesloten op een eigen stuk tuin om te kunnen acclimatiseren want dit was hard nodig. Ze hebben niets van hem gevraagd. Hem zichzelf laten zijn, de stress uit zijn lijfje. Hem alleen maar leren dat mensen niet eng zijn, dat huiselijke geluiden “normaal” zijn en dat hondjes over het a
Publicado hace 4 meses
